Ms. President & CEO

This day is like a nightmare. I can't still believe my mom was gone forever. Here we are at the cemetery. The weather is not good, seems like nakikisama sa aming pagluluksa. I still can't believe wala na si mom. She died during our birthdays. Yes! We have the same birthday. Si dad hindi ako pinapansin. Tulala lang sya kahit kausapin ko sya parang wala lang sa kanya. It seems hindi nya ako naririnig. I hug him but tinutulak nya ako. Okay lang sana if sigawan nya ako or pagsalitaan ng hindi maganda mas tanggap ko pa yun kesa sa ganito. Pakiramdam ko tuloy mag isa na lang ako. I am my dad's princess pero bakit ganun pakiramdam ko wala na din siya. Expected ko kami lang ni dad ang dapat magtulungan since wala na si mom pero bakit ganun. Dinadaan daanan na lang nya ako. Kahit makita nya ako na umiiyak wala lang sa kaya. I really miss my dad. Aunt jasmin, my da's younger sister is also here. She said to me, Fran even though wala na si ate maya nandito naman kami para sayo. Isipin mo na lang kasama na ni god ang mom mo. Masaya na sya dun at lagi ka pa din nya susubaybayan kahit wala na sya dito, your uncle chad is also here and your kuya ronnie, aunt jasmin son. We are your family. Lagi ka namin dadalawin. Promise yan okay? Yes auntie, thank you and I love you! Tinignan ko si mom for the last time, walang tigil ang pag agos ng aking luha. Para lang sya natutulog. I promise na dadalawin ko sya lagi dito. Hindi na bumalik sa dati ang samahan namin ni dad. Si yaya na lang ung lagi ko kasama ngaun sa lahat ng bagay. Pag wala sa office si dad for his work nasa room lang sya at umiinom. Wala akong magawa. Pag lasing si dad sinisigawan nya ako kasalanan ko daw kung bakit namatay si mom. Iyak ako ng iyak. I am asking myself if kasalanan ko ba talaga? Malas ba ako? Hindi ba ako kamahal mahal. Sobra sobrang sakit ang nararamdaman ko. I am only 6 years old now. Pero pakiramdam ko ang tanda tanda ko na para isipin ang lahat ng aming problema. Sabi ni mom matalino ako para maintindihan ang lahat ng bagay kahit sa batang isip ko pero madami pa din akong mga bagay na hindi naiintindihan. Oo mayaman kami pero aanhin ko naman ang pera kung hindi ka naman masaya. Lumipas ang isang taon. Isang taon na pala ng wala si mom parang kailan lang malinaw pa din sa aking mga alaala nung buhay pa sya at masaya pa kami. Birthday ko na pala. Ayoko na sa birthday ko kasi dun namatay si mom. Ayoko mag saya at ayokong maghanda. Pupunta lang ako sa cemetery para dalawin si mom cause it's her birthday too. Ganun na lang ang routine ko every birthday namin. Until one day, umuwi si dad na may kasamang isang babae at isang batang babae. Dito na daw sila titira simula ngaun. Sa batang isip ko ang dami kong tanong like bakit at sino ba sila? At bakit sola dito na titira? Panu ko malalaman ang mga sagot sa tanong ko if hindi naman ako kinakausap ni dad right! Gulong gulo ang batang isip ko. Pero nalaman ko din sa mga kasambahay na si Martina pala ung babae at siya daw ang new wife ni dad. My new stepmother. At si karen naman ang batang babae at magiging kapatid ko na daw. Sa tingin ko magkasing edad lang kami. May nararamdaman ako na iba sa kanilang magina. Hindi din nila ako pinapansin just like dad. Yun na pala ang simula ng aking mga kalbaryo ko sa buhay.