Everyone congratulated me. My teachers, my friends and even my parents, except for Lolo. Sabi ay umuwi na raw dahil pagod. Paano siya naging pagod, if he just sat the whole time? Hindi nga siya pumalakpak sa akin.
"Anak, sasama ka sa amin pag-uwi?" tanong ni Mommy sa akin.
"Hermoine, celebrate muna tayo saglit," yaya ni Marietta.
"Alas dose na ng madaling araw, Marietta," protesta ko.
Sa totoo lang ay pagod ako at nangangawit ang mga binti ko at paa dahil sa taas ng heels ng sandal ko. Gusto kong mahiga na sa kama at mahimbing na matulog. It was a great reward for myself now.
"Tsk! Wala namang pasok bukas. Puwede ba, Tita?" baling niya kay Mom.
Mommy shrugged and eyed to Daddy.
"Well, sure. Basta h'wag lang masiyadong magpaumaga."
How, Dad? Umagang-umaga na kaya at ilang oras
