KUSURSUZ ÇEKİM +18

​1. BÖLÜM: KIZIL TATMİNSİZLİK VE İHANET ​Gece, şehrin üzerine yağmurla karışık ağır bir sis gibi çökmüştü. ​Dila, parmaklarının ucunda hâlâ taze biberiye ve sarımsak kokusuyla arabanın direksiyonunu sıkıca kavradı. Yirmi beş yaşındaydı ama mutfakta geçirdiği her saat, ona tabaklarında hayat bulan o büyüleyici ritmi kazandırmıştı. Şehrin en popüler restoranlarından birinin sous-chef’i olarak geçirdiği uzun ve yorucu bir mesainin ardından tek istediği; ılık bir duş ve üç yıldır hayatını paylaştığı Kenan’ın huzurlu kollarına sığınmaktı. ​Dila için sınırlar her zaman net olmuştu. Kenan’la üç yıldır devam eden ilişkilerinde tensel teması her zaman evlilik sonrasına ertelemiş, kendi ilkelerinden taviz vermemişti. Kenan başlarda bu durumu anlayışla karşılar gibi görünse de zamanla aralarındaki mesafe aşılması zor bir duvara dönüşmüştü. Dila, sevgisini mutfakta yarattığı muazzam lezzetlerle, sadakatiyle ve ilgisiyle göstermeyi seçmişti. Ama ne yazık ki bu masumiyet, Kenan’ın içindeki karanlık tatminsizliği beslemekten başka bir işe yaramamıştı. ​Anahtarı sessizce kilide soktu. Dairenin koridoru karanlıktı ancak salondan sızan zayıf, loş bir ışık vardı. Dila çantasını vestiyere bırakırken kulağına çalınan fısıltılarla duraksadı. ​Salona doğru attığı her adımda göğsündeki baskı arttı. Parfüm kokusu... Mutfakta her türlü baharatı ayırt edebilen burnu, o tanıdık, ağır ve seksi kokuyu anında tanıdı. Eda’nın parfümüydü bu. Çocukluğundan beri yanında olan, her sırrını paylaştığı Eda. ​Salonun kapı aralığından içeri baktığında zaman durdu. ​Kenan, koltuğun üzerinde, üstü çıplak bir haldeydi. Üzerinde ise siyah, dökümlü saçları sırtına dökülen Eda vardı. Eda’nın dolgun dudaklarından dökülen kıkırdamalar, Kenan’ın hırıltılı nefesine karışıyordu. ​"Kenan... Ya Dila erken gelirse?" dedi Eda, sesindeki sahte endişeyle ama halinden son derece memnun bir tavırla. ​"Gelmeyecek," diye mırıldandı Kenan, Eda'nın boynunu öperken. "Mutfakta tıkılıp kalmıştır yine. Zaten Dila ile bir şey yaşadığımız mı var? Dokunmama bile izin vermiyor... Boş ver Dila’yı..." ​Dila’nın damarlarındaki kan çekildi. Yıllardır koruduğu değerlerin, sadakatinin ve Kenan’a duyduğu inancın bir hiç uğruna ezilip geçildiğini hissetti. O ana kadar kimseye açmadığı bedenini ve kalbini sakladığı adam, en yakın arkadaşının kollarında onu dokunulmazlığı üzerinden vuruyordu. ​Gözpınarlarından tek bir damla yaş süzülmeden geriye doğru bir adım attı. Ne bir çığlık attı ne de kapıyı çarptı. İçindeki o hassas, masum kadın o saniye öldü. Yerini yakıcı bir intikam arzusu aldı.