He's Cousin : (BL NC18+)

" วิสกี้ .. " ​ ​" หืม~ อะไรครับแม่ "  ผมหันหน้ากลับมามองมารดาที่ตอนนี้ยืนทำหน้าเครียดอยู่หน้าห้องผม แม่เดินเข้ามานั่งที่โซฟาที่ประจำของท่านเวลาท่านเข้ามาหาผมที่ห้องทุกครั้ง แต่ตอนนี้มันแปลกไป หน้าแม่ผมเครียดผิดปกติ... " บะ บริษัท ฮึก~ บริษัทของพ่อเราแม่ทำมันพังแล้วลูก ฮืออ " ผมหยุดทุกๆการกระทำก่อนจะรีบลุกเดินมาหาแม่ที่นั่งกุมหน้าพลางสะอึกอื้นตัวโยน ผมเข้าไปกอดแม่น้ำตาทำท่าจะไหลตามออกมา .. " กะ เกิดอะไรขึ้นครับ ... " " ฮึก ฮืออ " " แม่ใจเย็นก่อนนะ.. เราช่วยบริษัทไว้ได้แน่มันต้องมีสักวิธีสิครับ " แม่ค่อยๆเงยหน้ามามองผม ผมก็เอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาให้ผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นมารดา .. " มีแค่วิธีเดียว วะ วิสกี้ แม่ต้องแต่งงานใหม่ ฮืออ " " !!! " " ถ้าวิสกี้ไม่ชอบแม่จะไม่แต่งกับเขา แต่เราไม่มีที่อยู่นะลูก ฮึก ~  " แม่ตามใจผมมาตลอด ..แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามานั่งเอาแต่ใจแล้วใช่ไหม อะไรที่สามารถทำให้ผู้พระคุณของเราได้ ใครๆก็ต้องทำ ผมหลับตาหนักแน่นถ้าแม่ตัดสินใจแต่งกับเขา .. มันก็คงจะดีมากๆอยู่มั้ง " ทำเถอะครับ..แต่งงาน ดีจังเลย~กี้จะได้พ่อใหม่แล้วเนี่ย " ผมฉีกยิ้มให้แม่ส่วนแม่ก็ค่อยส่งยิ้มกลับมาให้ผม เราสองคนกอดกันอยู่นาน จากนั้นก็แยกย้ายกันเก็บของ บ้านหลังนี้ก็คงไม่อยู่กับเราอีกหลังสินะ .. ตอนนี้ผมกับแม่ช่วยกันขนข้าวของเข้าบ้าน? หรือจะเรียกว่า คฤหาสน์​  มันก็ไม่แปลก ไม่แปลกเลยจริงๆ คือหลังใหญ่มาก ..จะสร้างใหญ่เว่อร์ขนาดนี้ก็ไม่แปลกอีกที่ยอมช่วยเหลือบริษัทของครอบครัวผมง่ายๆ ข้อตกลงคือ แต่งกับแม่ผมมันก็ถือว่าแฟร์ดี! เงินคุณแลกกับอิสรภาพแม่ผม !! " วิสกี้ลูก.. นี่คุณปวีร์ ต่อไปนี้เขาคือพ่อของลูกนะจ๊ะ " แม่หันมายิ้มหวานกับผม ผมยิ้มใส่ผู้ชายตรงหน้าฝืดๆเพราะความที่ไม่คุ้นหน้าค่าตาเท่าไหร่นัก .. โครตดูดี นี่คือสิ่งที่ผมคิดตอนนี้ เค้าดูเป็นผู้ชายที่มีอายุแต่ก็ยังสมารท์ตลอดเวลาการแต่งตัวเนี้ยบมาก เหมือนวัยรุ่นเลยให้ตาย .. " สวัสดีครับคุณปวีร์ " ผมยกมือไหว้คนที่ขึ้นชื่อว่าพ่อใหม่ " เรียกพ่อสิหนูวิสกี้ " นะ หนู .. คือผมเป็นผู้ชายครับ -*- " คุณก็ ..หนูเน๋ออะไรกัน วิสกี้เป็นลูกชายฉันนะ " " เฮ้ย ! นี่ผู้ชายหรอเนี่ย..ผมนึกว่าผู้หญิงผมสั้นซะอีก ขอโทษทีไอ้ลูกชาย 555 " ตลกกันมากมั้ยล่ะทีนี้ .. เราทั้งสามคนเดินเข้ามาในบ้านใหม่ที่โครตใหญ่ ใหญ่มากกกๆๆๆๆ เหอะให้ตาย ต้องรวยแค่ไหนถึงจะสร้างบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้ได้ ! " เรียกผมมาทำไม ป๊า!! " เสียงของบุคคลที่ยืนอยู่หน้าประตูบ้านหลังใหญ่นี่ดังลั่น เราทั้งสามต้องหยุดการกระทำทั้งหมดแล้วหันไปทางเสียงอันทรงพลังนั่น .. " คุณ รัตนณา .. ต่อไปนี้เค้าจะย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่พร้อมน้องชายแก วิสกี้ ..รู้จักกันไว้สิ " " เหอะ! ที่แท้ก็เรียกมาดูปลิง!! " ปลิง!!! หยาบคายที่สุดคนอะไรว่ะ ! ผมขมวดคิ้วใส่คนตรงหน้า สีหน้าผมแสดงออกชัดเจนว่าไม่ชอบคำพูดของมันเลย ! เข้าใจอยู่ว่ามันสมควรจะเกลียดครอบครัวผม แต่แสดงออกมากขนาดนี้สงสารพ่อมึงบ้างไหม !! " ฟีนิกซ์!!!!!! " " อย่ามาตะคอกใส่ผมป๊า..ถ้าม๊ายังอยู่ผมว่าป๊านั่นแหล่ะที่ต้องรับบาปที่ก่อ " " ไอ้นิกซ์!! อยู่กับปัจจุบันได้ไหม !! " " คุณ คุณ! พอเถอะค่ะเอาไว้ฉันจะคุยกับลูกชายคะ " " ไม่ต้องเสือกมาเข้าใกล้กู ..ขยะแขยงว่ะ " ไม่ทันที่แม่ผมจะพูดจบไอ้บ้าดีเดือดนั่นก็โพล่งขึ้นมาแถมยังพ่นคำหยาบคายใส่แม่ด้วย ไม่มีมารยาท เป็นคนประเภทไหนว่ะ !! " พูดให้มันดีๆหน่อยเหอะ ยังไงนี่ก็แม่ผม " " แล้ว? ไม่ใช่แม่กูนิ " อีกฝ่ายตอบกลับมาสีหน้ากวนส้นตีน ด้วยความโกรธมาก สาเหตุมาจากอะไรผมไม่รู้ผมปรี่เข้าไปใกล้ๆ ไอ้เวรนั่นก่อนจะซัดที่เบ้าหน้ามันจังๆ ทีนึง มันหน้าหันไปตามแรงชกของผม ส่วนแม่ผมเดินเข้ามากอดแขนผมไว้แน่น " แรงเยอะเหมือนกันนี่ .. เก่งให้ได้แบบนี้ตลอดแล้วกันนะ " ไอ้เหี้ยนั่นยกมือขึ้นมาเช็ดเลือดที่เกาะตรงมุมปาก ก่อนจะพูดประนั้นขึ้นมาพลางแสยะยิ้มร้ายส่งมาให้กับผม ผมชะงักกับยิ้มนั้นนิดๆ แต่ก็ไหวไหล่ใส่มันอย่างไม่สนใจ มันหันหลังเดินออกจากบ้านก่อนจะสตาร์ทรถออกไปด้วยความเร็วสูง!! " ต่อยพี่เค้าได้ยังไง! ไอ้ลูกคนนี้!! " ส่วนผมกำลังก้มสำนึกบาปที่ก่อขึ้น สายตาก็เหลือบไปมองพ่อมันนิดๆ แต่เขาไม่ได้แสดงท่าทางว่าโกรธเคืองอะไรผมเลย =_= สรุปคนที่บ้านนี้มันเป็นคนแบบไหนกันแน่!!