CHARISE MARIE
Lulan na kami ng sasakyan ni Evan at pauwi na. Tahimik lang na nagmamaneho si Evan. Ganun din ako na nakatingin lang sa labas. Samantalang si Mylene ay kanina pa nagngangaw-ngaw sa likod. Kanina pa ito umiiyak pagkaalis namin. At sa totoo lang naririndi na ako. Hindi ko alam kung anong iniiyak at inaarte nito.
"Bakit ganun? Pinaasa niya tayo," biglang salita niya na dahilan para mabaling ang atensiyon ko sa kanya.
Mula kasi nang nanggaling kami sa bahay ni Rye ay bigla na lamang itong umatungal pagkasakay ng sasakyan. At hanggang ngayon ay hindi pa din tumitigil. Para na itong timang sa ginagawa nito.
"Ano bang iniiyak mo diyan?" tanong ko sa kanya.
"Si Rye!" sagot niya.
"Oh, anong problema mo kay Rye eh nakita mo na siya?"
"Niloko niya ako. Niloko niya tayo," aniya
