Esen rüzgarla ani bir titreme geliyor bedenime. Dizlerimi kendime çekip oturduğum sandalyede biraz daha büzüşüyorum. Birden omuzlarıma atılan şal ile irkilirken ben arkamı dönemeden yanımdaki sandalye çekiliyor ve Defne oturuyor.
Akşam esintisinde üzerinde askılıyla oturan bana tezat kendisi rüzgara gayet dayanıklı bir şekilde uzun kollu ceket giymiş. Ya da kendini soğuğa atıp bu işkence yöntemiyle kurtulmaya çalıştığı zihnini mengene altına alan düşünceleri olmadığı için de olabilir bu.
Hiç konuşmadan öylece oturuyor aynı benim gibi. Bu yıllardır yaptığı bir şeydi. Hiç konuşmadan yanıma gelir aynı benim gibi oturur ve ben anlatana kadar da öylece durmaya devam ederdi. Konuşmadan, temas etmeden, sıkmadan yanımda olduğunu hissettirirdi bana. Yine öyle oluyor. Aramızda hiç bir sohbet geç
