PADRE TIAGO

Tiago 6

ANGELO

NATIGIL na ako sa pag-aaral. Hindi na ako gustong papasukin ni Padre Tiago sa paaralan nang dahil sa nangyari. Natitiyak ko talagang nakita niya kami ni Warren sa ginawa namin kanina.

Hindi ko rin naman alam na naroon siya. Inuna ko kasi ang emosyon ko kaysa sa pag-iingat.

Umiyak ako ng palihim habang ako ay nasa aking kwarto. Tumakbo na kasi ako kanina mula sa kwarto niya dahil hindi ko na mapigilan pa ang aking nararamdaman. Katapusan na nga ba ng pangarap ko na makapagtapos ng pag-aaral, na maging propesyonal?

Worst, hindi rin niya ako pakakainin ng tatlong araw, ayon sa kanya. Matinding gutom ang mararanasan ko kapag iyon ang nangyari.

"Bakit ka umiiyak?" tanong ni Abel sa akin nang siya ay nakapasok na sa kwarto namin.

Hindi ko siya kayang sabihin sa kanya ang mga nangyari dahil nahihiya ako at hindi ko rin alam kung paano ako haharap sa kanya kung sakaling malaman niya ang dahilan kung bakit ako napahinto sa aking pag-aaral.

"Hayaan mo na lang muna ako, Abel, kailangan ko lang munang mapag-isa." Wika ko bago ko siya tingnan.

Kita ko naman ang pag-aalala sa mga mata ng kaibigan ko. Napalunok na lang siya nang titigan niya ako.

"Sige na Abel, magiging maayos din ang lahat sa akin. Salamat," barado na ang ilong ko nang magsabi ako sa kanya nito.

Umiiyak akong mag-isa hanggang sa ako'y makatulog na lang na suot pa rin ang aking uniform.

Huling beses ko na nga sigurong maisusuot ito kaya naman nilubos-lubos ko na lang talaga.

KINAGABIHAN, nagising ako nang kalabitin ako ni Abel.

"Angelo, Angelo. Tawag ka ni Padre Tiago." Panay ang pagkalabit niya sa akin.

Nagmulat ako ng aking mga mata upang sa ganoon ay makita ko siya. Kumurap ako at nang makita ko ang kaibigan ko ay parang kagagaling lang niya sa trabaho mula sa padre na kanya ring pinagsisilbihan.

"Mukhang galit siya, kaya't bilisan mo na. Hindi ka pa nakakapagpalit ng damit mo," nag-aalala niyang wika.

"Okay," tinatamad kong wika.

Bumangon na nga ako at saka ako nagpalit ng damit. Hindi ko na nga alam kung anong isusuot ko ngayon dahil para akong lumulutang sa kawalan.

Sa palagay ko ay pasado alas otso na ng gabi dahil kumakalam na rin ang sikmura ko sa gutom. Tatawagin niya ba ako dahil kakain na ako? Hindi ng tunay na pagkain kundi ng katas niya, dahil ayon sa kanya ay iyon lang ang kakainin ko sa loob ng tatlong araw.

Hindi ko alam kung mabubuhay pa ako matapos ang tatlong araw na iyon lang ang kakainin ko. Hindi naman siguro bawal ang uminom ng tubig, para man lang sana hindi ako ma-dehydrate.

Pagkabihis ko ay agad na akong lumabas ng kwarto at nagmadaling nagtungo sa silid ni Padre Tiago. Baka mas lalong magalit na naman siya kapag nagtagal pa ako sa aking pagpunta doon.

Kumatok na ako at nang marinig ko siyang magsabi na pwede na akong pumasok ay binuksan ko iyon at dumeretso sa loob.

"Wala ka na talagang magtungo dito para ipagluto ako?" matamlay niyang tanong habang nakaupo sa sofa.

Hindi pa siya kumakain? Ibig sabihin ay inaasahan niya talaga akong magluto pa ng pagkain niya.

"P-pasensya na po kayo. Ipagluluto ko na lang po kayo ng pagkain ninyo, padre." Lalakad na sana ako papunta sa kusina nang magsalita siya.

"Tapos na...tapos na akong kumain. Ang tagal mo, bata kaya't ako na lamang ang nagluto ng sarili kong pagkain."

Napayuko na lang ako nang dahil doon at natahimik dahil wala na rin naman akong magagawa.

Halos tatlong minuto rin ang itinagal ng katahimikan sa pagitan naming dalawa bago siya magsalita muli.

"Anong balak mo sa buhay?" tanong niya.

Hindi ko mawari ang kanyang ibig sabihin sa katanungan niyang iyon kaya't naningkit lang ang aking mga mata nang tingnan ko siya.

"Ano pong ibig ninyong sabihin, Padre?" Humakbang ako ng ilan hanggang sa magkalapit na kami, nakatayo ako sa harapan niya.

Suot niya ang malaking sando at itim na shorts. Kita ko ang mabuhok niyang dibdib nang dahil sa malaking sandong iyon. Pinadaanan ko siya ng tingin hanggang mahagod ng mata ko ang matambok niyang hinaharap.

"Wala ka nang balak kumain?" tanong niya sa akin.

"Hindi po ba't hindi ako kakain ng tatlong araw?" napangiti pa ako nang sabihin ko ito sa kanya.

"Nakalimutan mo na bang sinabi ko rin na t***d ko lang ang kakainin mo sa loob ng tatlong araw?" kumunot ang noo niya nang sabihin niya ito sa akin.

Natahimik ako sa kanyang sinabi. Ngayon ay hindi ko na naman alam ang sasabihin ko nang dahil sa kanyang pagiging brutal sa kanyang mga salita. Talagang hindi niya pinipili ang sasabihin niya.

"Padre, hindi ko po alam kung mabubusog ako doon, kung sapat na ba iyon para maibsan ang aking kagutuman," nakayuko kong wika.

"Bakit hindi ba masustansya ang gatas ko para hindi maibsan ang gutom mo?" nakakunot pa rin ang kanyang noo.

"Pakakainin niyo po ba ako o hindi? Para po makatulog na ako, padre," naging mas palaban na ako ngayon upang sa ganoon ay makita niya ang aking pagkatao.

"Sinisigawan mo ba ako bata?" Tumayo siya sa harapan ko.

Nanliit ako bigla nang tingalain ko siya dahil sa kanyang katangkaran. Nalanghap ko ang natural at lalaking lalaki niyang amoy. Hindi iyon amoy pabango, basta't amoy lalaki.

Napalunok ako nang makita ko ang pawisan niyang Adam's apple. Hindi ko man siya malapitan ng lubusan dahil nahihiya pa ako ngunit alam ko sa sarili ko ngayon na nauuhaw ako at nais kong dilaan ang pawis niya sa buong katawan.

"Hindi po kita sinisigawan, Padre." Napayuko na naman ako nang dahil sa pagkapahiya.

"Kung gayon ay kumain ka na." Naupo siya at saka ibinuka ang kanyang mga paa.

Nangatog na naman ang tuhod ko. Hindi ko na naman alam kung paano ako kikilos, kung paano ko igagalaw ang mga kamay ko para abutin ang garter ng shorts niya.

"Ano pang hinihintay mo?" halata ang pagkainip niya.

Nataranta akong lumuhod sa harapan niya nang sabihin niya iyon. Nanginginig ang mga kamay kong kumapit sa mga tuhod niya habang nakatitig ako sa kanyang mga mata.

Kitang kita ko ang matinding pagnanasa sa kanyang mga mata habang hinihintay niya akong gawin ang bagay na nais niya...na nais ko rin naman talaga.

Gutom na ako, at kung ito lang ang paraan para mapatid ang uhaw ko ay gagawin ko na lang.

"Padre, nagugutom na ako..." mahina kong wika.

"Kung gayon ay kumain ka na, bata," malalim ang boses niya nang sabihin niya ito sa akin.

Hanggang sa ang mga nanginginig na kamay ko ay gumapang pataas sa kanyang hita. Nang maabot ko na ang garter ng kanyang shorts ay saka ko iyon hinila pababa.

Ang bilis bilis lang ng t***k ng puso ko, para bang hindi ako makahinga sa sobrang kabog ng dibdib ko.

Nabingi ako sa t***k ng puso ko na para bang tambol. Kumalam naman ang sikmura ko nang dahil sa gutom at sa nerbyos.

Nang maibaba ko ang shorts niya ay tinadyakan niya iyon palayo hanggang sa maiwan na lang ang boxer brief niyang kulay puti.

"Ang tagal mo naman." Reklamo niya saka niya tinanggal mismo sa harapan ko ang kanyang natitirang saplot pang-ibaba.

Naupo siyang muli at ngayon ay nasa harapan ko na ang kanyang namumulang t*ti.

Natakam ako sa sarap niyong tingnan. Nakahain na sa harapan ko ang pinakamasarap na putahe at para bang hindi ko ito kayang lamunin lahat.

"Subo!" Utos niya.

Lumapit ang ulo ko at ang kamay ko naman ay unti-unting humawak sa punong bahagi ng ari niya. Damang dama ko sa kamay ko ang makapal niyang bulbol na umaakyat papunta sa kanyang dibdib.

Nakakaakit ang abs niyang tila ba mayroong kanal sa gitna at daluyan ng pawis o alinmang likido na pwedeng dumaan doon.

Itinaas-baba ko ang mga kamay ko ng bahagya hanggang sa napaungol siya.

At kitang kita ko ang tila ba sipon na lumabas sa kanyang ari nang gawin ko iyon.

"Aaaahhhh!" Napaungol siya nang bahagya nang maganap iyon.

"Dilaan mo, masarap iyan, bata," saad niya habang nakatingin lang doon.

Inilapit ko ang dila ko at saka ko sinimot ang lahat ng colorless na likido na lumabas sa kanyang ari. At tama nga siya, manamis-tamis iyon na mainit-init. Ninamnam ko ang bawat patak at pinaglaro ko ang dila ko sa butas ng kanyang t*ti.

"Padre, ang sarap-sarap mo po, ang sarap ng katas mo Padre ko!" At ngayon ay ganadong ganado akong nagsabi nito.

"Bakla ka talaga, bata. Sige lang, susuhin mo ako at nang makakain ka na ng t***d ko. Sige bakla, kain." Bahagya niyang sinapak ang pisngi ko ngunit hindi naman iyon masakit.

Hinawakan ko ang mahaba at mataba niyang ari saka ko isinubo ang kanyang mga bayag. Lalaking lalaki ang amoy niyon, hindi amoy kulob at hindi rin amoy pawis, eksakto lang.

Namumula iyon at dahil natatakam ako ay agad kong isinubo ang isang itlog niya. Ninamnam ko iyon at sinipsip kahit na mayroong mga buhok.

"Uuhhmmmmmmm." Pinaglaro ko ang dila ko doon habang sinusubo ko ang isang bola niya.

Hindi ako nakuntento at dalawa na ang pinilit kong ilagay sa loob ng bibig ko.

"Bata, sipsipin mo ang mga itlog ko, ganyan nga! Uuhhmmmm!" Hinimas niya ang ulo ko habang patuloy lang ako sa pagsipsip sa kanyang maalat-alat na itlog.

Nang magsawa na ako doon ay nilaro ko ang kanyang t**i. Taas baba ang mga kamay ko at mabilis ko siyang sinalsal.

"Aaaaggghhhhhh!" Galit na galit ang ari niya, sobrang tigas at sobrang kita ko na ang ugat niyon.

Mas tumaba siya at mas lumaki ang ari niya habang sinasalsal ko siya.

"Baklaaaaa!" Umigting ang panga niya at namuo ang pawis sa kanyang noo.

"Padre, gusto ko ng katas mo! Gusto kong inumin ang katas mo, padre. Gusto kong namnamin ang katas mong malasa," sunod-sunod kong wika.

Tumingin siya sa paligid habang sinasalsal ko siya ng dalawa kong kamay. Mas mabilis at mas madulas pa iyon dahil panay ang pagpatulo ko ng laway ko sa kanyang ari.

"Kunin mo ang isang supot ng loaf bread," utos niya sa akin nang mahagip ng tingin niya ang isang supot ng loaf bread na nasa mesa

Bukas na iyon at parang nabawasan na,kaya naman nang makuha ko iyon ay agad ko nang tinanggal ang pagkakatali ng supot at saka ako bumalik sa pwesto ko.

"Sige bata, salsalin mo ako ulit at mamaya ay magpapalaman ka ng tinapay mo," mahina niyang wika.

At iyon nga ang ginawa ko. Sinalsal ko siyang muli at upang mas lalo pa iyong dumulas ay nilawayan kong muli iyon saka ako nagpatuloy.

"Aaaaghhhhhh! Ang sarap, bata! Uuhhmmmm. Nagiging mas magaling ka na ngayon," wika niya habang nakatitig lang sa akin.

"Padre, ang laki laki mo po, ang sarap sarap mong tingnan padre," papuri ko sa kanya.

Bilang pagpapaubaya sa akin ay inilagay niya sa kanyang batok ang pareho niyang kamay. Mas lalo lang siyang naging hot sa kanyang hitsura ngayon.

Alipin ako sa kanyang harapan, gutom sa kanyang p*********i at sa kanyang masustansyang katas na kakaiba ang init at lasa.

"Bata, itapat mo ang isang tinapay, dalian mo, malapit nang lumabas ang palaman mo," mahina niyang wika at halatang sarap na sarap na sa kanyang nararamdaman mula sa aking ginagawa sa kanya.

Kumuha nga ako ng isa at saka ko itinapat sa kanyang ari habang patuloy ang isang kamay ko na pumipiga doon.

"Aaaahhhh, ito na! Ito na bata! Aaagggghhhhh!"

Pumilandit ang kanyang katas sa may tinapay at para bang napuno iyon ng mala-gulaman at sagong katas niya. Nanginginig pa nga iyon na parang arnibal ng taho.

"Aaaggghhhh! Uuuhhhmmm!" Hingal na hingal at taas baba pa ang kanyang dibdib nang makaraos na siya nang dahil sa mga kamay ko.

Matapos iyon ay sumandal siyang mabuti at tumingin sa akin. Pawis na pawis siya at hingal na hingal.

"Sige na, kumuha ka pa ng isang tinapay at ipalaman mo na saka ka kumain. Pagkatapos ay linisin mo ang pinagkainan mo at matulog ka na." Tumayo siya at saka agad nagtungo sa CR.

Kumuha nga ako ng isa pang tinapay at pinagdikit iyon. Pinisil ko pa nga at saka ko nakita ang tila ba krema o gatas na nais kumawala sa tinapay.

And then, kumagat ako. Lasap ko kaagad ang manamis-tamis na lasa niyon na parang bavarian donut.

Nabusog ako sa iisang sandwich ngunit pinalamanan ng masustansyang katas ni Padre Tiago.

KINAUMAGAHAN, matapos kong ipagluto ang padre ay kumain na siya. Nag-aabang lang ako ng sasabihin niya kung kakain na rin ba ako ngunit mayroon siyang ibang sinabi.

"Bata, hindi muna kita mapapakain ng katas ko, kailangan nating magpunta sa bahay nila Bernard, ang kaklase mo, kailangan raw nila ng tulong ko." Aniya habang kumakain.

Bakit? Anong nangyari? Ibig sabihin ba nito ay buhay pa si Bernard? Buhay pa ang kaibigan ko?

"Padre, buhay pa po pala ang kaibigan ko?" nagagalak kong wika.

Tumingin lang siya sa akin saka siya humigop ng kape na tinimpla ko para sa kanya.

"Bakit? Ano ba ang akala mo sa akin? Mamamatay tao?" Kumunot ang noo niya nang sabihin niya ito.

"H-hindi po. Napayuko ako at hinayaan na lang siyang kumain mag-isa."

....