PADRE TIAGO

Tiago 7

ANGELO

MEDYO nakakaramdam ako ng gutom nang sumakay kami ni Padre Tiago sa kanyang owner jeep. Dala niya ang kanyang mga gamit na gagamitin sa pagpunta sa bahay nila Bernard.

Hindi ko alam kung ano ang nangyari sa kaibigan ko dahil wala pa akong balita sa kanya. Kaya naman nananatili lamang akong walang alam sa kung ano ang nangyayari.

Walang imik si Padre Tiago habang nagmamaneho. Medyo mayroong kalayuan ang bahay nila Bernard sa kumbento, kaya't medyo matagal rin ang naganap na katahimikan sa pagitan naming dalawa ni padre.

Nais ko sanang tanungin siya sa bagay na nangyari kagabi. Nais kong tanungin kung nagustuhan niya ba ang ginawa ko. Nais ko ring tanungin kung bakit hindi niya pa ako nakakantot at puro subo lang samantalang brinocha niya ng brinocha si Bernard nang gabing iyon.

Kaya't mayroong pagseselos sa aking dibdib nang mga sandaling ito.

"Bata, ang tahimik mo. Anong nasa isip mo?" mahina niyang tanong habang naka-focus lang ang atensyon niya sa kalsada.

"W-wala po padre. Siguro po ay nagugutom lang po ako," wika ko.

Tahimik na naman siya. Naunawaan niya siguro ang gusto kong mangyari, na hindi pa niya ako napapakain ngayong umaga ng katas niya na pinangako niyang ipapakain niya sa akin.

"Pakakainin kita mamaya, huwag kang mag-aalala." Seryoso niyang wika habang patuloy lang sa pagmamaneho.

"Eh Padre, ibig sabihin ay mas marami na akong dapat kainin kapag na-delay ang almusal ko," naglakas loob akong nagwika nito.

Baka lang naman lumusot, nagbabaka-sakali lang talaga.

"Bata, ikaw ba ang kailangang masunod?" nasa tono niya ang pagkabigla sa sinabi ko.

Eh bakit ba kasi? Kailangan kong magpakita ng katapangan sa kanya dahil hindi ako dapat natatakot. Mas lalo niya akong ibababa kapag nagpakita man ako ng kahinaan.

"Padre, nangako kang pakakainin mo ako. Ngunit heto at hindi pa ako nag-aalmusal," sinabi ko pa.

Bigla niyang hininto ang sasakyan saka tumingin sa akin.

"Hindi ba't sinabi kong pakakainin kita mamaya? Hindi ka ba marunong maghintay o umintindi bata?" tanong niya sa akin habang nakakunot ang kanyang noo.

Napalunok ako nang bahagya nang makita ko ang pag-igting ng kanyang mga panga. Halatang galit na siya. Hindi ko man nakikita ang kanyang mga mata dahil nakasuot siya ng sunglasses ngunit alam kong galit na galit na naman iyon sa akin.

"S-sorry po, padre." At napayuko na lang ako.

"Huwag mong painitin ang ulo ko, bata. Ayaw kong magsimula ang araw na mainit ang ulo ko. Tandaan mo iyan." Saka siya nagpatuloy sa pagmamaneho.

HUMINTO ang owner jeep sa harapan ng isang malaking bahay. Mayroon ding malaking puno ng mangga sa tapat nito at tila ba ito na ang nagbibigay ng pangkalahatang lilim sa buong sambahayan. Sa tingin ko ay century tree na ang punong ito.

"Baba bata. Kunin mo ang mga gamit ko at sumunod ka sa akin." Pagkasabi niya nito ay bumaba na siya ng owner jeep at saka inayos ang sarili.

Ang sexy niya sa itim na robe na mayroong puting collar. Pagbaba ko ay dala ko na rin ang leather bag niyang laman ang kanyang mga kagamitan.

Sumunod nga ako sa kanya nang sabihin niyang pumasok na kami sa loob ng bukas na gate.

"Padre, may tao po ba rito?" tanong ko sa kanya habang sinusundan ko siya sa kanyang paglalakad.

"Mayroon bata. Ngunit binabalaan kitang huwag makikipag-usap sa kahit na kanino sa mga narito." Seryoso niyang wika saka kumatok sa pintuan.

Makalipas ang ilang sandali matapos ang pagkatok niya ay bumukas na ang pintuang makintab na sa palagay ko ay yari mula sa punong Mahogany.

"Padre, kayo po pala. Pumasok po kayo," natatarantang wika ng kasambahay.

Tumuloy na si Padre Tiago at sinundan ko rin naman siya. Sinundan naming dalawa ang may edad na ring babae at saka kami umakyat sa hagdan na nasa tapat ng malaking chandelier.

Umiikot ang mata ko habang naglalakad. Makintab ang mga sahig at para bang nakakatakot na madulas at makabasag ng mga babasaging kagamitan nila sa sala.

"Biglaan na lang naging ganoon si Bernard, Padre. Dinala na rin siya sa ospital ng kanyang mga magulang ngunit hindi pa rin talaga nagagamot. Kaya naman, naisip na namin na tawagin ka, baka sakaling matulungan mo kami," nag-aalalang wika ng kasambahay.

"Gagawin ko ang lahat ng makakaya ko, nasaan siya?" seryosong tanong ni Padre Tiago habang nakasunod lang.

Lumiko kami sa kanang pasilyo ng ikalawang palapag ng bahay, madulas din ang sahig na yari sa kahoy at medyo mayroon nang kadiliman dito kahit pa umagang umaga.

Mayaman nga talaga sila Bernard. Napakasimple niya lang talagang tao pero ganito pala sila kayaman.

Napapatakbo na lang ako bilang pagsunod kay Padre Tiago. Hanggang sa buksan ng matandang babae ang ikatlong pintuan.

"Narito po siya." Wika nito saka iginiya si Padre Tiago sa loob ng kwarto ni Bernard.

Nakita namin siyang nakatali ang mga kamay at paa sa apat na sulok ng kanyang higaan.

Ang nasa isipan ko ay sinasapian siya at dahil hindi na siya makontrol ay itinali na lamang siya.

"Hahahahaha!" Pasigaw niyang tawa nang makita niya kami.

Natakot ang kasambahay at napaatras na lang.

Kitang kita namin ang agresibong katawan ni Bernard na gustong makawala sa kanyang pagkakatali.

"Iwan mo na lang kami," wika ni Padre Tiago sa kalmadong boses.

Hindi ko alam kung ako ba ang tinutukoy niya o ang kasambahay.

"A-ako po ba, padre?" tanong ko.

"Hindi. Kakailanganin kita dito, bata."

Pagkarinig niyon ng babae ay iniwan na nga niya kami sa loob.

"I-lock mo ang pintuan, bata." Utos ni Padre Tiago saka nagtanggal ng kanyang itim na robe.

Nagtataka man sa kanyang pagtanggal niyon ay sumunod na lang ako sa kanyang sinabi. Pagka-lock ko ng pintuan ay saka ko siya nakitang walang pang-itaas. Tanging robe na itim lang pala ang suot niya at itim na pantalon.

Ano ang gagawin niya?

"Alam kong nais mo lang akong makita matapos ang gabing iyon. Ngayon at nandito na ako, anong balak mong mangyari?" seryoso niyang tanong kay Bernard.

Nagulat ako sa narinig ko sa kanya.

"Padre, gusto kitang matikman ulit, saktan mo ako ng paulit-ulit. Kunin mo na lang ako," wika pa ni Bernard.

Gusto kong ma-shock sa kanyang mga sinabi. Hindi ako makapaniwala na ang kaibigan ko, bagaman lalaking lalaki at hindi halata ang kanyang pagiging silahis ay ganito ang sasabihin.

"Tsk. Tsk. Tsk. Wala kayong ipinagkaiba nitong si Angelo. Pareho nga talaga kayong bading." Napapailing na wika ni Padre Tiago.

Tumingin sa akin si Bernard at saka muling tumingin kay Padre Tiago.

"Padre, pakawalan mo ako dito at hayaan mo akong lasapin ka. Ang sarap-sarap mong dilaan ng buo, Padre!" Nagmamakaawang wika ni Bernard.

At tuluyan na ngang naging obsess si Bernard kay Padre Tiago. Bigla akong nakaramdam ng pagkagalit sa kaibigan ko.

Akin lang si Padre Tiago at hindi ko gustong makita na mayroong makatikim pa sa kanya. Hindi ako makakapayag. Hindi pwedeng ganoon na lang ang mangyayari, na kapag sinabi niyang gusto niyang matikman ang Padre Tiago ko ay mangyayari na lang kaagad. It's so unfair on my part.

Lumapit ako at humawak ako sa mabuhok na braso ni Padre Tiago.

Tumingin sa akin si Padre Tiago nang pumulupot ang kamay ko sa matipuno niyang braso.

"Padre, umuwi na tayo. Hindi ka pwedeng matikman ni Bernard. Hindi ako papayag." Mahigpit kong ikinapit ang kamay ko sa kanya.

"Angelo, magkaibigan tayo. We should share. Hayaan mo naman akong matikman si Padre, nauuhaw na ako sa mainit at malasa niyang t***d," pagmamakaawa ni Bernard.

"Hindi pwede Bernard. Tatapusin ko na ngayong araw na ito ang pagkakaibigan nating dalawa." Mas lalo pang humigpit ang hawak ko kay Padre Tiago.

Amoy na amoy ko ang matapang at lalaking lalaki niyang amoy habang siya ay nakahubad.

"Bata, kunin mo ang isang maliit na bote sa bag," utos ni Padre.

Tumingin muna ako sa kanilang dalawa bago ako sumunod sa utos ni Padre Tiago.

Kinuha ko naman iyon mula sa bag at nang makita ko ang small bottle na transparent at sa loob ay mayroong likido na kulay puti.

Nagtataka ako kung ano iyon.

"Heto po, Padre," iniabot ko nga sa kanya iyon at agad naman niyang kinuha.

Binuksan niya ito at saka naglagay ng kaunti sa kanyang hintuturo. Napakalapot niyon at kitang kita ang pagiging creamy.

What's that?

"Bata, tikman mo muna kung ano ang lasa." Saka niya biglang ipinasubo sa akin ang kanyang hintuturo at saka ko nalasahan ang manamis-tamis na mayroong kaunting alat na ipinatikim niya sa akin.

Ninamnam ko naman iyon kaagad saka ako napapikit at nang hugutin niya ay saka siya nagsalita.

"Anong lasa, bata?"

"Masarap po. Masahog at malasa. Ano po iyan padre?" tanong ko.

Imbes na sagutin ako ay bigla niyang hinawakan sa panga si Bernard dahilan para mailabas nito ang kanyang dila.

"Lunukin mo ang lahat ng ito upang kumalma ka na. Maliwanag?" ani Padre Tiago.

Tumango tango si Bernard saka inabangan ang pagtulo ng malapot at tila ba magatas na likido mula sa maliit na bottle.

Bumuhos iyon diretso sa kanyang bibig sa pamamagitan ng paglabas ng kanyang dila. Nang maubos na ang laman ay ipinasara ni Padre Tiago ang bibig niya.

"Lunok," aniya.

Ninamnam muna ni Bernard ang ipinainom sa kanya saka siya satisfied na lumunok.

"Aaahhh!" Inilabas pa niya ang kanyang dila saka nakangiting tumingin sa amin.

"Ang sarap sarap Padre Tiago. Ang sarap sarap. Gusto ko pa, bigyan mo pa ako." Nag-balak siyang makawala na ngunit hindi niya magawa.

"Abuso ka bata. Tama na iyan. Nakita mo na rin ang katawan ko. Aalis na kami." Ani Padre Tiago saka agad nagbihis.

"Pero nangako kang kakantutin mo akong muli Padre Tiago. Kailan iyon? Nahihirapan na ako, naiinip na akong maghintay," sabi pa ni Bernard.

Shocks. Mayroon ba talagang ganoon na pag-uusap si Padre Tiago at si Bernard? Bakit hindi ko alam? Bakit hindi man lang ako informed about it?

Unfair ito para sa akin. Hindi ko nga yata matatanggap ang bagay na ito.

Hindi na kumibo si Padre hanggang sa makapagbihis na siya.

"Tara na bata," aniya.

"Aalis na po tayo?" natatarantang tanong ko.

"Ano pa nga ba ang dapat?" Strikto niyang wika saka nagsimulang maglakad palabas.

Siya na rin mismo ang nagbukas ng pintuan at nang mabuksan niya iyon ay eksakto namang nakasalubong namin ang mga magulang ni Bernard.

"Father, kumusta po ang aming anak?" nag-aalalang tanong ng kanyang ina.

"Magiging mabuti na siya, sa ngayon ay hayaan niyo muna siyang ganyan. Babalik ako bukas," ani Padre Tiago.

Nagyakapan ang mag-asawa saka kami walang kibong umalis na lang.

KINAGABIHAN ay ipinatawag ako ni Padre Tiago kay Abel. Hindi pa ako naghahapunan at wala pa rin akong kinakain sa buong araw. Gutom na gutom ako.

"Padre, pinatatawag niyo raw po ako." Wika ko saka ako tumingin sa kanya na ngayon ay nasa sofa.

Umiinom siya ng wine, nakasuot ng simpleng pambahay.

"Maupo ka riyan, mag-uusap tayo." Utos niya bago uminom ng alak.

Naupo nga ako sa tapat niya at tumingin lang sa kanya.

"Sinabi mo kanina na nagseselos ka kay Bernard dahil siya lang ang kinantot ko." Wika niya saka ipinatong sa lamesita ang red wine.

Napayuko ako nang dahil sa bahagyang pagkapahiya. Totoo iyon, nagseselos ako. Akin lang dapat si Padre Tiago. Ayaw kong mayroong ibang nakakatikim sa kanya.

Kaya naman makalipas ang ilang sandali ay naganap na nga talaga ang hindi ko inaasahan na magaganap sa buong buhay ko.

"TUWAD!"

Ito ang ma-autoridad niyang utos nang makarating siya harapan ko habang ako ay nakaupo sa sofa.

Kabado na ako. Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko at kung

ano ang magiging reaksyon ko kapag nangyari na iyon.

Padre Tiago is so aggressive and he became so rough and he has this vibe na parang

parurusahan niya ako. And I deserve it. I really deserve it.

Tumuhod ako sa sofa at kumapit sa sandalan nito saka naman niya biglaang ibinaba ang aking shorts at underwear. Siya naman itong biglang lumuhod sa sahig upang dilaan ang butas ng aking pwet.

Buti na lang talaga at malinis iyon palagi. Lagi ko kasing pinapasukan iyon ng daliri ko upang sabunin.

Kakaibang kiliti ang hatid ng mainit niyang dila sa akin. Wala siyang arte, wala siyang pagdadalawang isip sa ginawa niya.

Nakatuwad ako at nasa mukha niya ang aking pang-upo. Hindi pa natatanggal ang aking damit at nakatalikod ako kaya't hindi ko siya gaanong makita.

"Aaahhhh!" Napatirik ang mga mata ko nang maramdaman kong dumila siya sa aking pwet.

Hindi ko na maipaliwanag ang aking nadarama nang maramdaman ko na kinakalikot na talaga niya ng kanyang dila ang butas ng aking pwet.

"Oh Padre Tiago, ang sarap po sa pakiramdam, uuhhmmm!"

"Sa tingin ko bata, magagamit ko na ang lubricant na pinabili ko sa'yo ." Tumayo siya at mayroong kinuha sa isang

drawer at pagbalik ay dala na niya ang isang bote ng kung ano at saka nagbuhos ng tila ba jelly na colorless sa kaniyang kamay at

inilagay iyon sa kahabaan ng kaniyang ari.

Nakababa na rin pala ang shorts niya at ang kanyang brief nang mga sandaling ito.

"Kailangan na nga yata ng tumbong mo na masanay sa pagkantot ko bata. Mukhang masikip na masikip pa ang butas mo, pink na pink." Sabi pa niya bago magkagat labi.

Walang anu-ano ay ipinasok niya sa aking pwet ang dalawang daliri niyang may lubricant.

Napakagat labi ako nang dahil doon.

"f**k bata, ang sikip ng butas mo." Sabi niya saka nilaro-laro ng kaniyang daliri ang

loob ko.

"Padre, baka po masakit ito."

"Ano ang pakiramdam na sinasaktan kita bata? Sabihin mo sa akin ang pakiramdam ngayon, Angelo."

Parang ang pagpapahirap at pananakit sa akin ay sarap para sa kanya.

Hindi ako nakasagot at saka ko nadama ang mainit na bagay na tumutok sa butas ng aking pang-upo.

Napalingon ako sa kaniya at focused na focused siya ngayon.

"Oh my God. Ang sakiittt Padreeee. It realy...0oohhh!" gusto kong maiyak

dahil sa sobrang sakit na tila ba pinupunit ang tumbong ko dahil sapagpasok niya.

"Gaano kasakit bata? Gaano kasakit? Sige lang Angelo, sumigaw ka hangga't kaya mo pa." Wika pa niya at kasunod nito ay biglaan

niya akong binayo ng pagkalakas-lakas dahilan upang bumulusok sa

kaibuturan ng aking pwet ang ari niya.

"Aaaagghhhhhh!" Manglyak-ngiyak akong umungol dahil sa sobrang lalim at sobrang sakit.

Nanghihina ako dahil doon.

"Fvck you Angelo dahil sa katigasan ng iyong ulo. And f"uck you dahil sa iyong pagiging demanding sa t**i ko!" Puno ng galit ang mga sinabi niya.

At saka niya hinawakan ang magkapareho kong bewang at sinimulan akong bayuhin sa aking likuran.

Masakit na masakit. Mahapdi. Pero parang namamanhid na ako.

Kaya't ang nadama ko naman ay kaunting kiliti at ligaya na para akong naiiri.

Tumitirik ang aking mga mata. Wala nang boses na lumalabas sa akin. Hindi ko na alam kung paano ako maglalabas ng aking

nararamdaman.

"Tingnan mo ako bata, tingnan mo ako sa mata!" He said while roughly f*cking me

at my back.

"Padreeee, aaahhhh. Sige pa pooooo!" Humawak ako sa braso niya at ipínakíta ko

kung paano ako umungol na mayroong kasamang iyak sa kaniya.

Isiniksik niya sa aking anit ang kanyang mga kamay at hinawakan ako sa buhok habang binabayo niya ako ng malakas at malalim.

"Uhm hmmm. Uhm hmmm, gusto mo ng mas marahas diba? Gusto mo ng mas malakas at malalim diba, bata?"

"Padre, ang sarap sarap po pala, oohhhhh Aaahhhh!" Hinawakan ko ang

kamay niya at saka ako nagpaubaya na lang sa kung ano ang gusto niya.

"Aaaahhhhh! Angelo, gusto mo bang araw-arawin kong parusahan ang tumbong mo?"" Sabi niya pa at saka tumayo ng matuwid at humawak sa aking

mga balikat.

Sa bwelo niya ay nagulat ang aking buong katawan. Hinugot niya ang ari niya at saka muling bubulusok ng malalim.

"Aaaahhhh-uhm agh!" Sigaw ko.

Paano ba naman kasi, huhugutin niya na dahan-dahan, naiiwang

nakapasok ang ulo, tapos dahan-dahan niyang ipapasok at kapag

nakaabot na sa kalahati ay saka niya biglaang isasagad.

Nakakabalivw sa pakiramdam ang ganoong ginagawa niya.