GHOST OF THE PAST

D-DAY 2

Nagising ako dahil sa alarm clock, 7 am na pala. Nakauwi kaya siya kagabi? Paglabas ko ng kwarto ay siya ring paglabas ni Kyro sa kwarto niya at paalis na papuntang trabaho.

"Kyro" Tawag ko sa kanya, mukhang nagulat pa siya dahil tinawag ko siya sa pangalan niya. Madalas kase 'good morning Hon' ang bungad ko sa kanya

"Hinintay pala kita kagabi kaso ngalang inantok na ako kaya natulog nalang ako" Sambit ko habang sabay kaming pababa sa hagdan.

"No one's asking" Aniya at naunang bumaba

Dumiretso ako sa kusina para ipaghanda siya ng agahan pero paglabas ko para tawagin siya ay wala nang Kyro na nasa sala. Umalis sya nang di nalanh nagpaalam...palagi nalang pero masakit parin isipin.

Pero...last na'to. Ito na talaga ang huli at kung hindi pa rin magwork out...bahala na

Agad akong nag-ayos at naglagay ng pagkain sa lunchbox. Dadalhan ko siya ng lunch sa opisina niya.

Pagkatapos ay naglinis muna akong buong bahay at pagkatapos ay naligo at nagbihis para umalis. Hindi muna ako dumiretso sa opisina ki Kyro since may oras pa naman bago ang lunch.

While walking, I passed by the familiar bakeshop. It's the bakery Kyro and I used to buy cakes and sweets. After a second of thought, I went inside and look at the different flavors of cakes displayed. In the end I chose the chocolate flavored cake.

Maglalunch na kaya umalis na'ko para puntahan ai Kyro. After a minute ay nakarating na ako sa office building niya. Pumasok na'ko at sumakay nf elevator papunta sa 10th floor kung saan ang office niya

"Oh, ma'am Ceille? Ngayon kalang ulit nagawi rito ah?" Bungad ng isang staff rito. Kilala nila ako since palagi akong pumupunta dito noon.

"Ah oo nga, sige pupunta muna ako kay Kyro" Paalam ko rito

Naglakad ako papunta sa office nya, napatingin ako sa pinto na medyo nakaawang. Dinig ko mula rito ang mahinang tawanan mula sa loob, since bukas ang pinto ay pumasok na'ko.

Mukhang huli na'ko ng dating, mukhang di na ako kailangan dito.

I saw Kyro and Nayi, his best friend, laughing and sharing their lunch together. Para akong binagsakan ng kung anong mabigat na bagay na diko maintindihan.

Okay since talo na'ko, suko na rin ako. What's the point? Para sa ano pa't mamamatay na rin naman ako.

I composed myself and soundly cleared my throat so they could notice me. As expected, they turned to see where's the noise coming from and I prepared myself to put an act.

"Am I late? You two are having lunch already, seems like I'm not needed here anymore, am I?" I cheerfully said with a smile on my face and walk toward them.

"But let me leave you this chocolate cake for dessert, I'm sure you'll like it" Aniko at nilapag ang cake sa mesa

"What are you doing here?" Kyro asked with dislike in his voice

"Hey don't be like that, I came to bring you lunch and dessert but since you're already enjoying yourself with Nayi's company... I'm leaving, bye!" I bid before turning my back at them brokenhearted.

Leaving them stunned and confused, I immediately exited the Company building and went home.

Pumunta ako sa kusina to check kung may food stock pa ba.

Mahigpit akong napahawak sa dibdib ko dahil bigla na lang itong pumintig ng sobrang sakit na parang pinipiga. Nandidilim na rin ang paningin ko. Ang sakit, sobrang sakit!

Nanlaki ang mga mata ko ng mawalan ako ng balanse.

"Ah!" Daing ko ng tumama ang ulo ko sa paanan ng mesa

Ilang minutong nawalan ako ng ulirat, ramdam ko ang hapdi sa sintido ko pero sinikap kong tumayo at kumapit sa upuan. Kinuha ko ang gamot na palaging nasa bulsa ko at kumuha ng dalawang pulls at sabay na ininom.

Napahawak ako sa mahapding sintido ko at dun ko nalamang nasugatan pala ako. Nilagay ko na muna ang gamot ko sa ibabaw ng mesa at pumunta sa aparador para kunin ang first aid kit.

Third Person POV

Kyro was left dumbfounded by Ceille's action. He thought there was something off with Ceille but he didn't bother to give it much attention.