Awang ang bibig na tumingala siya sa akin. Hindi na makapaniwala sa litanyang aking binitawan. Akala niya ba ay aatrasan ko siya at babahag ang buntot ko? Ngayon pa na kaya ko namang mabuhay ng wala siya. Ngayon pa na okay na ako na ganito. Ang kailangan ko lang gawin ay ang mabuhay ng marangal, magsikap sa pag-aaral. Hindi niya na ako matatakot. Wala na ako nito!
“Charlie, anak—”
Bago niya pa madugtungan iyon ay agad akong tumalikod after kong kunin ang aking bag. Hindi ko siya nilingon kahit pa dinig na dinig ko ang malakas na pagtawag niya sa aking pangalan. Nagdadabog ang aking mga paa palayo ng mesa. Gusto kong malaman niya na seryoso ako sa mga sinasabi ko. Hinding-hindi na ako magpapagamit.
Hindi na ako gaya ng dati. Kung nagawa niya akong tiisin noon, magagawa kong ibalik iyon s
