Hustong kaka-park pa lang ng sasakyan ni Leon sa labas ng restaurant ay mabilis na akong bumaba. Excited na akong makita si Tatay. Hindi ko na hinintay na pagbuksan ako ng pintuan ni Leon. Ako na ang nagbukas at nagmamadaling umibis. Hindi mapawi-pawi ang aking mga ngiti.
“Charlotte—”
Hindi ko na nagawa pang marinig ang mga sinabi ni Leon dahil tuluyan na akong umibis ng kotse samantalang siya ay naiwan ko pa sa loob nito. Agad na lumipad ang mga mata ko sa loob ng resto. Sa transparent na wall na salamin ay nakita ko ang pamilyar na bulto ng katawan ni Tatay na bagama't nakatalikod sa aming banda ay 100% sure ako na siya iyon. Malapad akong ngumiti, halos umabot na iyon sa puno ng tainga.
“You are not lying to me, Sir Leon. Narito nga si Tatay sa restaurant para makipag-dinner! Ang buo
