Kabanata 14
1292 Words
Chapter 14
Aris's POV
Hindi ako makatulog kaya naisipan kong lumabas ng aking silid. “Father Aris!”saglit akong napahinto sa paglalakad nang may narinig akong babae na tumawag sa pangalan ko. At pamilyar sa akin ang boses nito.
Dali-dali akong naglakad palabas ng kumbento nang mahagip ng mga mata ko si Mikay habang nakatayo sa labas ng gate.
“Mikay? A-anong ginagawa mo dito?”tanong ko sa kaniya sabay siyang pinagbuksan ng gate.
“Obvious pa ba? Edi sinundan ka.” Aba!
“Bakit mo ako sinundan? Akala ko ba ayaw mo sa akin?”
“Ayaw ko naman talaga sa 'yo, nandito ako upang kunin si Muning. Naiwan ko siya rito eh!”
Akala ko ako ang pinunta niya dito, hindi pala. Ang sakit palang maging assuming.
“Muning!”tawag niya kay Muning.
“Sorry, Mikay ngunit pagdating ko dito, wala na ang pusa mo.”
“Ano?! Anong ginawa niyo sa pusa ko?!”
Paano ko ba ipapaliwanag sa kanya ito? Hays!
“Wala na siya nung dumating ako rito, Mikay! At saka umuwi ka na, maggagabi na, baka hinahanap ka na ng asawa mo.”
Kahit sa kaloob-looban ko, gusto ko siyang manatili sa tabi ko, kahit sandali lamang.
“Hindi ako aalis dito hangga't hindi ko nakikita si Muning, Father Aris!” sagot niya.
Sabay kaming napalingon nang bumukas ang pinto. “Ano bang ingay iyan?” boses iyon ni Ministro. At dali-dali kong itinago si Mikay sa gilid ng malaking basurahan. “Diyan ka lang, 'wag kang maingay!”mahinang bilin ko sa kaniya.
Aah, wala po, Ministro. Natapilok kasi ako,” pagdadahilan ko pa.
“Sino ‘yong kausap mo?” Tanong ni Ministro. Napalunok ako sa tanong niya at mabilis na lumingon-lingon sa paligid.
“Sarili ko lang ho, Ministro. Hindi kasi ako makatulog eh,” sagot ko, pilit na tinatago ang kaba.
“Ah, ganun ba, Father Aris? O sige, maiwan na kita diyan,” paalam niya habang tumango-tango. Ngunit ang mga mata niya ay patuloy na nagmamasid sa paligid ng kumbento.
“O sige, Ministro. Susunod ako,” sabi ko, na medyo aligaga. Nang makapasok si Ministro sa loob ng kumbento, dahan-dahang lumabas si Mikay mula sa kaniyang pinagtataguan.
“Mas mabuting ihatid na kita sa terminal,” sabi ko.
“No! Hindi ako aalis dito hangga't hindi ko kasama si Muning.”
Napakamot na lang ako sa ulo ko. Wala akong ibang choice kundi papasukin siya sa loob ng kumbento nang hindi namamalayan ng mga kasamahan ko. Mahigpit kong hinawakan ang kanang kamay niya. “Saan mo ako dadalhin?”
“Sa silid ko, Mikay. Hindi ka pwedeng manatili dito sa labas ng kumbento, baka mapano ka pa. Responsibilidad kita dahil asawa ka ng kapatid ko.”
“Responsibilidad? O gusto mo lang angkinin ulit ang katawan ko.”
Nagulat na lamang ako nang maghubad siya sa harap ko. At tanging bra't panty niya ang natira. Jusko!
“A-anong ginawa mo...Mikay?”
“Hindi ba't ito ang gusto mo, Father Aris?“mapang-akit niyang sabi sabay hila sa kamay ko at inilagay niya ito sa kaniyang dibdib. Hindi ko na makontrol ang init ng katawan ko sa mga sandaling ito. Temptasyon, layuan mo ako!
Nanlaki ang mga mata ko nang hubarin ni Mikay ang suot kong damit. Walang pag-aanlingan na sinipsip niya ang ut0ng ko. “Ugh! Mikay...” I moaned her name.
“A-anong ginagawa mo...Mikay? Ugh!”
“Dinadala ka sa langit, Father Aris!” pilyang sagot niya sa akin.
Sa totoo lang, magbabalik-loob na sana ako sa Diyos at sa tungkulin ko bilang pari ngunit tila mababali ito, dahil hindi ko magawang iwasan ang tukso. “Lick it, harder Mikay ugh!”
“Diyos ko patawarin mo ako,”bulong ko habang nakatingala. Ibinaba niya ang aking suot na boxer short. At sinunggaban niya ang alaga ko. Nahirapan siyang isubo ito ng buo dahil sa laki at taba nito. Dinidilaan niya ito na parang lollipop.
Tuluyan akong magkakasali kung si Mikay na mismo ang tutuklaw sa alaga ko. Hindi ko magawang iwasan ang tukso kung siya na mismo.
Naging mahina ako sa mga sandaling ito. Tuluyan akong nilamon ng kalibugan. "Ako naman, Mikay.”
Huminto siya at agad na tumuwad, ang kamay niya ay nakahawak sa gilid ng kama ko. Dinilaan ko ang kaniyang namamasang kepyas. Mamula-mula ang kepyas niya, halatang may lahi siyang foreigner.
Ang puti ng singit niya. At gusto ng mga mata ko ang hugis ng kepyas niya. Sobrang kinis, ni-walang balahibo maski isa.
Ang tamis ng katas niya. Hindi ko na napigilan ang sarili ko, ipinasok ko ang aking alaga sa loob ng namamasang kepyas niya. “Ugh! You're so tight!“
Halos maipasok ko na ang lahat. Sunod-sunod ang pagtili na ginawa niya nang ibaon ko pa ang aking alaga. “I'm cuming!”
“Sabay na tayo.“
“Ugh! Ugh!s**t, Father Aris, ugh!”
“Lalabas na siya, lalabas na!”
Mas binilisan ko pa ang aking pagbayo.“Ugh! Ugh!” sabay kaming napaungol nang tuluyang kaming nilabasan.
Sa sobrang pagod, napahiga kami sa kama. “Halos mabaliw ako sa performance mo, sa kama Father Aris!“bulong niya pa sa aking tenga. “You make me crazy too, Mikay!”
Napangiti kami pareho sa isa't isa. Kinabukasan, late na kami nagising. Muntik ko nang makalimutan na may misa pa pala ako. Napabalikwas ako ng bangon at sabay na kumaripas ng takbo papasok sa banyo. Dali-dali akong naligo, dahil may misa pa ako.
Sampung minuto lamang ang iginugol ko sa loob ng banyo. Nang makalabas ako, agad kong ginising si Mikay dahil hindi ko siya pwedeng iwan mag-isa dito sa loob ng silid ko. Baka may ibang makakita sa kaniya.
“Ano ba, natutulog pa ‘yong tao eh,” reklamo niya sabay takip ng unan sa mukha.
“Gising na, Mikay. Baka may makakita sa ‘yo rito.”
“Inaantok pa ako!”
“Wala akong pakialam kung may makakita sa akin dito!”
Napakamot na lamang ako sa aking ulo. Male-late na ako. Mabilis kong tinanggal sa hanger ang aking sutana at agad na lumabas ng silid.
Paglabas ko ng kwarto, bumungad sa akin si Manang, ang labandera ng kumbento. May bitbit siyang basket na may mga damit ko. Hindi siya pwedeng pumasok sa aking silid dahil naroon si Mikay.
“Ako na magdadala niyan sa kwarto ko, Manang!”
Bahala na kung male-late ako sa misa.
“Sigurado po kayo, Father Aris?” tanong ni Manang. Tumango-tango ako sa kaniya.
“Nakalimutan ko kasi ang Bibliya ko.”
Inabot niya sa akin ang basket na may lamang damit ko. Mabilis akong pumasok sa loob ng kwarto ko, at tulog pa rin si Mikay.
Pagkalabas ko, nilock ko ang aking pinto para walang ibang makapasok. Pagtapak ko sa loob ng simbahan, agad kong naramdaman ang malamig na hangin at ang tahimik na galak ng mga tao. Ang mga tao ay abala na sa paghahanda para sa misa, at ako naman ay mabilis na tumungo sa altar. Habang papalapit ako, naramdaman ko ang bigat ng mga mata ng mga tao na nakatingin sa akin, ngunit wala akong panahon para mag-alala.
Nagmamadali akong mag-ayos ng aking sutana at magdasal ng ilang sandali bago magsimula ang misa. Nang magsimula na, naramdaman ko ang katahimikan ng simbahan at ang init ng mga dasal. Pero sa kabila ng lahat ng iyon, hindi ko maiwasang isipin ang nangyari sa amin kagabi.
Habang nagdadasal, hindi ko na kayang alisin ang mga alalahanin ko sa kanya. Bakit ba siya nandiyan? Ano ang tunay niyang layunin?
Pagkatapos ng misa, mabilis akong lumabas ng simbahan, ngunit ang isip ko ay patuloy na gumugol ng oras sa mga tanong na hindi ko pa rin masagot.
- Writer
