CHAPTER 22 Go I touched my lips as I remembered what happened earlier. Napapikit ako at dinama ang pagwawala ng sariling puso. I could still feel Zanrell’s soft lips on mine. Okay pa ba ‘tong nararamdaman ko? When I went home, Manang and our maids showered me with questions. Nando’n din si Dad at napatayo nang pumasok ako sa pintuan. “Ria—“ Bungad ni Dad sa ‘kin pero kaagad ko siyang pinigilan. “Let’s talk tomorrow, Dad. I’m tired.” It was true. I was so tired physically and mentally. I needed a break for taking heartbreaking information. Ipinagpasalamat ko namang hindi na sila nagpumilit pa. I walked toward my room and locked myself. I felt weird. Sobrang nawala ang bigat na nararamdaman ko. Pagpasok ko sa kuwarto ko, naramdaman ko ang pag-vibrate ng cell

