CHAPTER 1 đź–¤
[PROLOGUE]
HANA'S POV:
NAKAHIGA LANG AKO MAG DAMAG DAHIL WALA NAMAN AKONG PASOK KASE MAY COVID PA HALOS ILANG BUWAN NA DIN NUNG NAG SIMULA ANG LOCKDOWN BY THE WAY... I'M HANNA SANTOS 14 YEARS OLD AND I'M LIVE IN PHILIPPINES AND I'M SUCH A FAN GIRL I STAN LOT'S OF KPOP GROUPS LASTLY I'M SPAZZER TOO THAT'S WHY I DON'T HAVE BOYFRIEND BUT ATLEAST I'M HAPPY WITH THIS PEACEFUL LIFE.
"ITAAS MO NGA PAA MO!!"sabi ko kay ate Mica she's my older sister matalino,maganda pero minsan mataas pride nasigawan ko sya kase nag wawalis ako then nag cecellphone lang sya the i noticed she smiled at me because I'm pissed off
"AHAHAHAHHAAHHA"Ayst grabe talaga tumawa si ate dahil sa jowa nya kahit nakilala nya lang sa RPW
"TARA KAIN NA TAYO"sabi naman ng pinsan namin na si Hanz.sama age lang kami at dito muns sya nakatira panandalian kase kakamatay lang ng mama nya at para narin namin syang kapatid medyo may pagka feminine side sya that's why and saya nya kasama
"sige sige"sabi ko sakanya gutom narin naman kase ako dahil hindi pa ako kumakain ng umagahan.
Then my phone was vibrate so i open it and i saw my friend chatting to me...
"oyyyyy sino na kase crush mo??"ang chat ng kaibigan ko na si Kate, She's my close friend to be honest napaka bait nya like nasa kanya na ang lahat Matalino,mabait, masipag kaso walang jowa kagaya ko
"secret nga HAHAHAHAHAHAH"haystt diko alam bakit lagi akong may trust issue pag nag sasabi ng pangalan ng crush ko kase alam ko na sasabihin nya yon napaka bilis nya kaya kesa sa alas kwatro
Habang kumakain kami patuloy lang sa pag vibrate ang cellphone ko dahil kay Kate of course after we eat i checked my phone and i have 20 unread messages from her di nya talaga ako nilubayan at isang message ang pumukaw sakin sa buong chat nya
"Now i know kung sino crush mo"sabi nya sakin na halatang kinikilig sya sa chat na yon
"we talaga sino nga ohh"kinakabahan na talaga ako baka kase sinabi nya na sa crush ko na may gusto ako sakanya
"Park hyung pala ahhh aayyieeee"sabi nya sa akin at biglang nanlaki mga mata ko dahil kilala na nya kung sino crush ko...Nag papanic na ako dahil sa mga what if ko sa utak
"Paano mo nalaman?"tanong ko sakanya habang nanginginig ang aking mga kamay
"Sinabi sakin ni Ashley"ayst grabe talaga ano kaya ginawa nya para masabi sakanya ni Ashley
"BTW don't worry i will help you"ang pahanol nyang reply sa akin ano kayang tulong ang ibig nyang sabihin sabi ko sa utak ko habang pabalik balik na sa pag lalakad dahil sa kaba
Nag react nalang muna ako sa chat nya dahil may pinapahanap pa sakin si ate na hikaw after a minutes kong pag hahanap nag vibrate nanaman cellphone ko then i received a message from my crush...Halos mapasigaw ako sa sobrang saya siguro ito na yung tulong na tinutukoy ni Kate sa totoo lang diko din alam bakit ko sya gusto even i don't have any idea about him.
"Hi"sabi sakin ni Park hyung he's Korean that's why di ako nag aassume na magiging kami
"hello:>"sabi ko sakanya i feel like I'm floating in cloud nine
Then nag kwentuhan na kami about sa life namin napaka saya ng araw ko parang ayoko na matapos October 25,2020
*next morning*
"goodmorning"chat nya sakin owwshiiii diko expect na sya unang mag chachat sakin arrgggghhhhh!!!!
"goodmorning"i reply to him but natatakot din ako kase lahat ng sayavmay kapalit na kalungkutan kaya kinalma ko nalang muna sarili ko
"by the way can i ask you something?"tanong nya sakin sa chat na parang seryoso if about saan itatanong nya at kinakabahan ako sa tanong nya
"sure"reply ko sakanya habang kabado padin sa itatanong nya
"i know already that you like me but can we just friend?"tanong nya na ikinaluwag naman ng pakiramdam ko
"yes"at nakangiti ako habang nag rereply then napansin ko na nakatingin sakin si ate
Nakalipas ang ilang araw naming pagkakaibigan ni Park hyung at may tinanong ulit sya sakin...
"do you have boy bestfriend except me?" tanong nya na parang curious sya s isasagot ko
"i don't have because my past boy bestfriend leave me behind"sabi ko sakanya na ikinalungkot ko dahil nah flashback lahat samin ng dati kong boy bestfriend
"owhh so that day he leave you,You feel so sorrow because of him?"saad nya sakin na parang he feel so pity to me because of my past
"yeah i feel so much of pain"reply ko sakanya dahil sa past ko nasaktan ako ng sobra kase ayoko ng iniiwan ako bigla
"don't be sad I'm here now I'll never leave you."reply ns ns kinangiti ko naman
Dumating na sng point na nasanay na ako sakanya ng sobra araw araw ko na syang kachat at sa di mawaring dahilan napaka gaan ng loob ko sakanya kahit diko pa sya nakikita in personal.
"mawawalan daw ng kuryente mga dalawang araw dahil sa bagyo"na ikinalungkot ko dahil hindi ko makakausap si Park hyung
Agad agad kong kinahua ang cellphone ko sa cabinet para sabihin kay Park hyung na hindi muna ako makakapg online ng ilang araw dahil sa bagyo at after ko ichat nanood muna ako ng TV sa sala para magpalipas ng oras hanggang hapon....At naisipan ko na msh open ng account sandali dahil na bobored na din ako manood ng TV