Loving beast (Havilla Series 1)

Kabanata 1

Kabanata 1: Spell

Wala ako sa sarili hanggang ngayon. Tiniis ko ang gutom basta hindi ko lang siya makita. Bigla ko nalang naalala ang sinabi niya bago umalis.

'Let me free form the curse on along time ago'

'Let me free form the curse on along time ago'

'Let me free form the curse on along time ago'

Parang sirang plakang paulit ulit sa isip ko ang binitawan n'yang salita. Let him? From the curse? Anong curse kaya ang sinabi niya? Saka on along time ago? Gano'n siya katagal na isinumpa? Sinong nagsumpa sa kanya? Saka bakit siya isinumpa? Syempre paniguradong may dahilan yung nagsumpa sa kanya. Siya naman kasi ang may gawa non kaya malamang ang pwedeng magtanggal sa sumpa ay yung may gawa. Syempre hindi ako yon! Hindi ako ang nagsumpa. Bago lang ako dito tsaka wala akong alam sa mga sumpa na 'yan. At kung bakit kami na punta dito? yon ang hindi ko alam. Baka aksidente lang na mapunta kami dito.

Nakatulugan ko nalang ang labis na pag-iisip sa sumpa na sinabi niya. Nagising ako sa dahil sa kakaibang panaginip. Paginip na masasabing iba. Tinungo ko ang palikuran bago naisipang maglakas loob na magtanong ulit sa kanya. Pero sana naman sumagot siya pero yung hindi naman nanakot. Aaminin ko na....Oo takot na ako. Siguro kapag nalaman nung tatlo paniguradong mang-aasar sila. Syempre kapag nalaman nila na ako na kilala nilang cool o astig na walang kinatatakutan ay may nilalang palang makakapagpawala ng tapang niya. Tsk. Isang kalapastanganan iyon sa akin.

Isa sa mga ayaw ko ay yung nilalapastangan nila ang pagiging maangas ko. Nawawala ang pagiging swabe 'ko non.

Pagkarating ko sa baba wala siya 'don. Ewan ko nalang kung saan siya nagpunta. Lumibot libot nalang ako. Habang naglilibot ako sumasagi sa isip ko ang binitawan n'yang salita. Let him free form the curse on along time ago!? It's mean dito sa lugar na'to, dito siya isinumpa! Prinsipe ba siya? O may lahi siyang maharlika? Karamihan sa isinusumpa sa isang lugar...tulad sa lumang kastilyo na'to, doon ang tahanan nila.

Nang makita ko ang isang lumang beach na upo ako saka ulit nag-isip. Pero bakit ako? Bakit ako ang mag-aalis ng sumpa? Ano naman kinalaman ko? Pwede yung iba nalang.

Tinanaw ko ang gate mula sa kinauupuan ko. Gusto ko man umalis pero hindi ako makadaan ng bakod. Meron ba namang harang na ewan? Hindi ko alam kung anong klaseng harang ang meron?!Hindi ko naman makita yung harang, pero kapag sinubukan kong lumapit sa gate bigla nalang akong napapaatras. Kutob ko. May sumpa din yung gate.

Lumipas ang hapon pero wala parin siya. Sa kawalan ng gana natulog nalang ako. Dahil sa hindi ako sanay matulog sa loob natulog nalang ako sa labas. Naglatag ako sa damuhan ng sapin saka nahiga at tumingin sa mga bituin. Sa mundo ng mga tao kung nawawala ka pwedeng kumpas ang gamitin o mapa, pero dahil wala naman akong mapa o kumpas pwede naman alalahanin ang mga dinaanan kaso malabo yun. Lalo at hindi ko nakita ang dinaanan. Paano teleportation yung ginamit niya. Pero may pag-asa pa naman. Pero may problema ulit, paano yung gate?

Hayst! Hindi ako maubusan ng problema.

Sa lumipas na pitong araw heto at wala akong makuhang sagot. Kapag nandito siya sa kastilyo, tulog naman siya. So paano ako makakakuha ng impormasyon tungkol sa kanya, sa sumpa. Kung wala akong makuhang sagot sa kanya mabuting ako nalang ang umalam, kahit hindi ko alam kung makakahanap nga ba ako.

Isa sa paraan para makakuha ng sagot, magsaliksik. If you want to know something, just find out on your own way. Dahil wala naman silang computer, laptop o gadgets, kahit selpon ko hindi ko magamit dahil walang signal. Kaya sa library nalang ako nagpunta.

Sinubukan kong maghanap tungkol sa kastilyo pero wala akong makita kahit naparami nang libro na binasa ko. Saka napakaraming libro sa library na'to. Nawawalan na ako ng pag-asa na makaalis dito!

Napahiga nalang ako sa sahig dahil sa inis. Kumot ang noo ko ng may nakita akong kakaibang libro. Larawan na nasa kisame.

"Pati kisame may painting din?" Hindi ko mapigilan masabi.

Weird...

Ibang libro ang binasa ko. Tungkol sa mga duwende. Siguro kapag nabasa ito ni Jackieou sasabihin non na....alamat. Tsk. Puro nalang kasi kalukuhan ang alam. Pati seryosong usapan ginagawa n'yang biro o katatawanan.

Sa librong binasa ko kaya gano'n nalang ang lugar ng mga duwende ay dahil sa takot na baka madamay sila sa labanan ng ibang uri. Aminado silang hindi mananalo. Napagtuunan ko ng atensyon ang pagbabasa tungkol sa mga nilalang na binanggit ng pitong pinuno ng mga duwende. Tulad ng mga duwende ang mga ibang uri tulad ng lobo, sirena, salamangkero at ng iba, umalis sila at nagpakalayo upang hindi madamay sa gulo.

Kahit ang dami kong nabasa ang dami ko parin hindi alam. Tulad ng saan nga ba nagsimula ang lahat? Paano umusbong ang gulo sa buong Havilla? Sabi sa kuwento ni Pinunong Kallen. Dati daw maayos at matiwasay ang pamumuhay nila noong magkasundo pa ang anim na palasyo. Kaso isang araw isang hindi maipaliwanag na dahilan at bigla nalang naglaban laban ang ibang kaharian. Nahati ang anim na kaharian sa tatlo, isang kaharian ang hindi nakialam sa labanan. Yon ang kaharian ng Hortaleza.

Humiga nalang ako sa sahig para isipin maigi ang mga nalaman.

Hortaleza?

Anong klaseng nilalang sila? Kinulang sa detalye ang nabasa ko. Bakit puro ko lang ang detalyeng nakukuha ko? Parang may kulang?

Na pagbalikwas ako dahil sa pagkabigla ng biglang sumusulpot si paniki. Tumaas ang kilay ko ng ilahad niya ang kanang palad niya. Tinignan ko siya na may pagtataka. Pero bigla nalang nag-iba ang kulay ng mata niya.

Nakakainis! Lagi siyang nananakot.

Sa takot ko tinanggap ko ang kamay niya. Sa iglap nag iba na ang paligid. Na pako nalang ang tingin ng kasama ko sa isang malaki at malapad na gawa sa bato. Parang sa mga napapanood ang bato. Yung kadalasang pinaglalagyan ng—alay???

"H-huwag m-ong—" I didn't finish anywords when i'm totally lying at the slab.

For second time. He's lick again my neck with no words coming out in his mouth. Bigla nalang bumalik sa akin ang alaalang hindi ko mawala sa isip ko kahit na sa pagkatao ko. Parang naulit ang lahat nangyari. D-damn I—c-an...

"I—c-an't b-reath—" Hirap kong sabi bago nawalan ng malay.

When the other day, I never him see it again. I don't why? Hindi kaya nakonsensya siya sa nangyari? Dahil hindi ako mawawalan ng malay kung hindi dahil sa kanya.

Hindi na ako bumalik ng library dahil sa nangyari. Mas minabuti kong manatili nalang dito sa kwarto. I sigh and closer at the window. I looked the gate from here standpoint. Umuulan ulit, sinasabayan ng kulog, kidlat at malakas na hangin ang ulan. Bumalik ako sa higaan saka pinagmasdan ang kabisera na nakasabit sa dingding.

Kinaumagahan isang familiar na

presensiya ang naramdaman ko. Pero pagmulat ko wala naman ibang tao. Hindi kaya si Paniki 'yon? Possible dahil siya lang ang narito sa lugar na'to, depende nalang kung may ibang nilalang parito?! Tulad ng ginagawa ko pagkatapos kong magalmusal pumupunta ako sa labas malapit sa mga halaman para magliwaliw.

Pagsapit ng gabi pero wala parin siya, hindi ako pumasok dahil natatakot ako. It's along time ago when someone planning something bad on me. But he didn't resume to he's planning because someone came and save me. After of accident I didn't sleep inside of our house. I just want to sleep at outside because I feel that i'm safe, just no one can do bad at me.

Sa takot ko na may mangyaring masama sa akin mas pinipili kong sa labas matulog dahil pwede akong makapaglaban, sumigaw para humingi ng tulong. Kapag nasa loob ka ng bahay maaaring mapahamak ka. Sabi nila, inside of house is a safety place for human, but for me isn't. Kadalasan ang pangyayari ng krimen ay sa loob ng bahay dahil tago at walang makakakita ng mga mangyayari. If you're in outside you have a chance to skip, shout ask for help.

I got a phobia of what happened to me at my past. Thanks for someone there at that time. Still play with my mind on how she threw the badguys away from me. She's a powerful girl i'll encounter all of my life. I want to see her. I want to say thank you, sadly but I think that's will never happened. Still thanks to her.

Nagising ako dahil sa liwanag na tumatama sa mukha ko. Nilibot ko ang tingin. Bumangon ako saka napasandal sa headboard ng kama saka nag-isip.

Naalala ko na sa labas ako natulog pero, bakit nandito ako sa kwarto? Hindi naman ako nananaginip. Dumako ang tingin ko sa mini table malapit sa kama. May vase doon na may nakalagay na bulaklak. Kakaiba i'yon. Iba sa mga bulaklak nong nasa mundo pa ako ng mga tao. Hindi maalis ang mga paru-paro sa bulaklak dahil narin sa kakaibang kulay na may halong mahalimuyak na bango. Wala sa oras ay napangiti ako. Wala akong hilig sa halaman, wala lang akong choice dahil tahimik at sariwa ang hangin kapag nasa lugar ng halamanan kaya don ako namamalagi para magpahinga o matulog. Together with nature is a good stress reliever.

After I took bath I convince my self to ask the white bat human for being what he said about curse. I don't have any idea to how let him from the curse he said at me. Pagkababa ko nadatnan ko siyang tulog sa sofa. Ilan bote ng alak ang nasa mesa. Halatang lasing.

Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko at kung bakit ko siya kinuhanan ng litrato. Nang makontento ako tinungo ko ang kwarto niya nagbabakasali na may makuhang sagot. Pagkatulak ko ng pinto papapasok, bumungad sa akin ang madalim niyang kwarto. Pati binta ay natatakpan ng kurtina. Mukhang ayaw niyang na sisinagan ang kwarto niya ng liwanag.

I switch the flashlight of my phone, saka iginala ang tingin sa buong kwarto. He's room is not messy. Ang laki ng kama niya ay kingbed size hindi din gano'n kadami ang gamit niya sa kwarto. I lost my hope when I don't see anything clue about him or about curse.

Damn it!

"Complicated." I mumbled.

I back to my room. I thinking all what happened and what the reason why we here. Kahit halos magiisang linggo na kami dito sa Havilla pero wala parin kaming nakukuhang sagot sa kung paano kami makakabalik. One things I promise, I well back what ever what happened. I well return for so good. Yan ang ayaw kong mawala sa isip ko, dahil kahit anong mangyari babalik ako. Pero papaano? Kung dito na ngalang sa palasyo ni puting paniki hindi ako makaalis paano pa kaya dito sa lugar ng Havilla?

I sigh before wake up on the bed. I took a glace at the screen of my phone to know the time. Lumabas ako ng kwarto para magliwaliw.

I stop walking when I remember something.

"Saan na nga ba 'yon." I ask to my self.

Karamihan sa silid ay hindi mabuksan, mukhang may susi ang ilan. Dahil sa lock ang ibang silid hindi ko na pinagaksayahan ng oras na buksan ang mga 'yon. Nang mapagod ako bumalik ako sa kwarto para kunin ang sapin, plano ko kasing sa labas matulog tulad ng nakagawian ko.

Pagkalatag ko ng sapin agad akong nahiga. Ginawa kong unan ang dalawa kong kamay tsaka itinuon ang pansin sa mga bituin. Kunot noo akong napatingin sa paligid. Bigla nalang kasing nag-iba. Na-alerto ako nang matanto ko kung nasaan ako.

"I've been dreaming?" I ask to my self.

Inilibot ko ang tingin sa lugar. Nang matanto na hindi nga ako nananaginip kinuha ko ang gamit ko saka naglakad paalis. Paano kayang napunta ako dito? Hayst! Saka nalang isipin. Kailangan kong pumunta sa Bezah Lunan.

Napawi ang pag-aalala ko ng makita ang tatlo na mahimbing na natutulog sa labas. Pwede naman silang matulog sa loob kaso mukhang nagustuhan nilang matulog din sa labas. I sat in lawn before i'll lie down to sleep.

I wake up when someone poke my cheek. Dinig ko ang pagtatalo ng tatlo. Wala akong nagawa kundi bumangon dahil sa pabubulabog nila sa pagtulog ko, pagkabangon ko agad ko silang tinapunan ng masamang tingin.

Like, what the heck!

Rica pointing her index finger on me like she see a ghost or something. My brow arched.

"What?" I ask.

She shook her head. "It's t-hat you?" She asked.

I nodded. "Bakit may kambal ba ako para hindi ka maniwala na ako nga 'to?" Taas kilay kong tanong.

"Wala." She said.

Kinuwento ko ang nangyari kung bakit ako na walang bigla. Nalaman ko din na ilan araw din silang wala. Nung humiwalay ako sa kanila may ilang dumating na nilalang. Hindi kaya magkasabwat ang mga nilalang na 'yon at yung puting paniki? Possible 'yon, una dahil posibleng sila din yung mga nakamasid sa amin.

They mention about curse. Matibay na basihan i'yon. I stop walking when pop up something in my mind.

"Bakit ka huminto?" Takang tanong ni Ferly.

Hinarap ko sila saka bumuntong hininga bago magsalita. "Can you describe them." I said.

Unang nagsalita si Ferly sunod naman si Rica at huli naman si Jackielou. Basi sa sinabi nila ibat iba ang anyo nila, iba din ang lugar na napuntahan nila. Ang gulo!

"May posibilidad na magkakakilala sila." Sabi ko. Nakatingin sa akin ang tatlo habang nakikinig.

I sighed before continue. "Sabi mo Ferly yung nakasama mo is a white snake." Binalingan ko naman si Rica. "The guy you say is a blue bunny." Sunod kong binalingan ay si Jackielou. "Guy a black cat, right?" Tumango siya bilang sagot.

Pwedeng tama ang hula ko o hindi. Pero ang lakas ng hinala ko. Kung sakaling tama ako, bakit kami? Hindi manlang kasi nilinaw ang tungkol sa sumpa.

"Anong klaseng sumpa daw ang meron sa kanila?" I asked to find a clue.

"Sabi niya he need my help. Let him free from the spell. Sabi ko wala akong alam kaso sabi niya ako daw ang makakasira ng sumpa." Rica said.

"Funny. You know? Yung gano'n na sitwasyon tapos wala kang alam tapos magsasabi ng gano'n. Parang baliw lang." Iling nasabi ni Ferly. Natawa nalang ang dalawa sa sinabi niya.

"Parang bangungot ang lahat. Hindi kapani-paniwala ang mga natutuklasan natin. Hindi naman siguro tayo napunta sa tv o libro no?" Birong tanong ni Jackielou.

Natawa nalang silang tatlo. Mga baliw na ata?!

Tulad ni Puting paniki. Hindi din sinabi kung paano masisira ang sinasabi nilang sumpa. It's very complicated. Paano na nga ba masisira ang sumpa?

"Paano kung maghanap tayo ng may alam sa mga spell." Suggestion ni Ferly.

"May utak yern!" Sabi ni Rica.

"Syempre meron ikaw lang ang hindi." Sabi naman ni Ferly tsaka umirap.

"Anong wala? Meron huy! Sadyang ayaw ko lang ipakita dahil baka bumilib kapa." Sagot naman ni Rica.

"Oh bakit umiiyak kana? Pikon." Si Ferly.

"I'm not crying boba! Kita mong may luha huh? Wala diba? Duling kalang kasi. May laman ang utak hindi tulad mo na puro kalukuhan." Pakikipagtalo ni Rica.

"Ikaw, laman ng utak mo hangin. Ingat nalang sa'yo baka lumipad ka." Si Ferly.

"D'yan nagsisimula ang lahat." Biglang singit ni Jackielou.

"What do mean?/Ano daw?" Sabay na sabi ng dalawa.

"Hindi niyo alam?" Tanong ni Jackielou sa dalawa.

"Ofcourse no/ hindi talaga." Muling sabi ng dalawa.

"Mula sa asaran, pikunan nauwi ang lahat sa...." Bitin niyang sabi.

"Sa?/Sa?" Sabay na tanong ng dalawa.

"Sa...patayan." Pagsabi niya 'yon bigla siyang buwelta ng tawa.

"Timang na ang Kung fu girl." Iling nasabi ni Ferly.

"Yeh. Your right." Pagsangayon ni Rica.

Nagkakasundo lang talaga ang dalawa kapag umeksena na si Jackielou. Napailing nalang ako sa tatlo.

Posibleng iisang tao lang ang nagsumpa sa kanila, pero sino siya? Gusto kong malaman sana kaso wala nang dahilan dahil nakaalis na ako don. Ang dapat isipin ko ay kung paano kami makakabalik sa lalong madaling panahon.