“What happened to Chay? Is she okay now?” tanong sa akin ni Mom nang makarating sila sa ospital. Sinabihan ko sila na huwag nang pumunta dito. Baka mahiya pa si Chay na makita siya na gano’n ang sitwasyon.
“She’s fine now. Nagpapahinga lang siya sa loob ng kwarto niya,” sagot ko.Narito ako ngayon sa may lobby. Nag-walkout ako matapos ng usapan namin ni Chay. Hindi ko na rin kasi napigilan pa ang nararamdaman ko kanina. Kaya gano’n na ang mga nasabi ko sa kaniya. Alam ko naman na mali na pinangaralan ko pa siya agad nang magising siya. Nagsisisi na ako ngayon. Kaya nahihiya ako na humarap sa kaniya.
Dapat nga ay chine-check ko siya palagi. Masiyado talaga akong naging abala sa mga bagay-bagay, kaya hindi ko na namalayan na kailangan ako ni Chay sa tabi niya. Lalo na at halos buong araw
