In Love With A Psycho

Chapter 19: Target

Ciaran Rodriguez

Content Warning:

Violence.

Beirut, Lebanon: 1800hrs

Pagkalapag ng eroplanong sinasakyan ko sa Beirut - Rafic Hariri International Airport, ay agad akong naghanda. Isinuot ko ang paborito kong itim na sumbrero at nagsuot rin ako ng itim na mask. Matapos i-announce na maari nang makalabas ang pasahero ay nakianod ako sa daloy ng mga taong pababa ng eroplano bitbit ang aking knapsack na naglalaman lamang ng kapirasong damit at first-aid kit. But of course, all of my toys are in the hands of my henchmen.

Narito ako sa Lebanon dahil narito ang aking target. I will camp here until I finally complete the mission given to me by Trace Dimagiba, and it will not take long. Nagtatrabaho ako sa kanya bilang isang assassin ng Foedus. Pero hindi tulad ni Keyller na isang drug runner, tanging pagpatay ng tao lang ang gawa ko dahil bukod sa wala akong oras mag-deliver ng epektos ay mas gusto ko ang maduguang trabaho. It always lifted my mood when I saw blood.

Mabuti na lang bago ako umalis ng Pilipinas ay nagkaroon ako ng excuse kay Mr. del Mundo. Noong araw na nakita niya ako sa lobby ay tila may narinig ito sa sinabi ko kaya nagkaroon ito ng hinala sa akin. Pero sino ba ang isang Ciaran Rodriguez para hindi makalusot sa simpleng bagay? Of course, nagpatay-malisya ako na walang alam kung ano ang sinasabi nito, kaya heto ako ngayon. Nag-e-enjoy sa trabahong ibinigay ni Trace Dimagiba sa akin.`

After disembarking the plane and passing through immigration, I quickly hailed a taxi and went to the Kempinski Summerland Hotel and Resort, a short ten-minute drive from the airport. Ipinag-book ako rito ng isa sa mga tauhan ko na naka-assign dito sa Beirut.

Hindi alam ng aking tiyuhin na bumubuo ako ng sarili kong kulto para paghandaan ang paghaharap namin.

Maya-maya ay tumunog ang cellphone ko at ang tauhan ko na si Vera ang tumatawag. Nasa lobby na ako ng hotel pero umupo muna ako sa couch na naroon upang kausapin ang tauhan ko.

"Any news?" Sumandal ako sa sandalan ng sofa at ipinikit ang aking mata habang nakikinig kay Vera. Her voice traveled in my ears as I listened together with the noises from the lobby.

Pinakiramdaman ko ang mga tao sa paligid na parang mga bubuyog na nag-iingay. Sumasakit ang ulo ko at umaatake na naman ang sakit ko. f**k! I want to slaughter them all!

"I just sent the file to you. Joe and I have already set up a place for the meet-up at three in the morning tomorrow. Any more?"

Tumaas ang sulok ng aking labi at tumayo sa couch saka pumunta sa front desk ng hotel upang kunin ang key card ng aking kuwarto.

"Nothing more. I just needed a rest, and I will need you to pick me up a quarter before three."

"Copy, boss."

Matapos patayin ang tawag at makuha ang keycard ay dumiretso ako sa kuwarto na nakalaan para sa akin. Itutulog ko na lang ang sakit ng ulo ko.

Eksaktong kinse minutos bago mag-alas tres ng madaling-araw nang kinatok ako ni Vera. I was already up and ready fifteen minutes ago.

"Joe's in the car. Our designated driver." May iniabot siyang ipad sa akin at naka-flash roon ang isang live video na kuha sa isang sasakyan.

Tumaas ang kilay ko nang marinig ang sinabi ni Vera.

"Why does it sound unbelievable to me? Every time we have our deal, you don't let anyone sit in the driver's seat," sagot ko habang nakamasid sa video. It was a live video of my target arriving at our meeting place.

Lumipas ang ilang segundong hindi sumagot si Vera. She just put her palm on her tummy and slightly rubbed it.

"I'm three months on the way with Joe."

Napahinto ako sa panonood at malademonyong ngumisi saka tumingin nang diretso kay Vera.

"You're pregnant?" I let out a soft chuckle. "I used to f**k you, Vera. You were moaning so loudly while feeling good underneath me. Why find another one?" Humakbang ako at huminto sa harap niya saka hinawi ang buhok na nakasagabal sa kanyang mukha.

"It was from the past, boss. No matter how good you are in bed, my heart still needs someone to take care of it." Vera smiled sweetly and brushed my hand away.

I stepped back and closed my eyes as I leaned on the elevator wall while slowly shaking my head. "Only fragile hearts need someone to take care of it. You are not that one, Vera. You are the same as me. Ruthless. Cruel. Are you sure you know how to take good care of a child?"

Nanatili akong nakapikit. Hinayaan ko si Vera nang hindi ito sumagot hanggang makalabas kami ng elevator at makarating sa sasakyan.

It took us fifteen minutes before we arrived at an abandoned warehouse where I would meet Crisanto, my target. Isa siyang Pilipino na miyembro ng Foedus pero dahil naging traidor ito ng organisasyon ay nagtatago ito ngayon. But this asshole overestimated Foedus and thought he could remain buried in his shell forever. I scoffed. I will make sure that this bastard will get his reward for turning his back against Foedus!

Nang makarating kami ay hindi ako agad lumabas ng sasakyan bagkus ay binuksan ko ang isang bag na bigay ni Joe na naglalaman ng gagamitin kong sandata. There were guns, knives, swords, etc., but I only picked one. It was a steel claw hammer. Mabigat iyon at tama lang ang haba. Ngumisi ako na parang isang satanas habang palabas ng sasakyan.

Nauna nang pumasok sina Joe at Vera sa loob ng bodega. Hanga ako sa babae dahil kahit buntis siya ay kaya pa rin nitong gawin ang trabaho nito. She was a great disciple of mine, indeed.

Nang makarating sa loob ng bodega ay naabutan ko roon ang ilan ko pang tauhan kaharap ang tauhan ni Crisanto habang ito ay nakaupo sa gitna. They were all armed like us.

"You are Crisanto Andres?" tanong ko. Umupo ako sa upuan na nakalaan sa akin at kinuha ang sigarilyo na inabot ni Joe at inilagay sa bibig pero hindi sinindihan. Pinagmasdan ko mula ulo hanggang paa ang lalaking kaharap ko. He was the same age as me. Too bad, mas mauna siyang mamamatay kaysa sa akin.

"I heard a lot from you, Ciaran Rodriguez." Tumayo si Crisanto at inilahad ang kamay sa akin. "A fugitive of the CIA that was hidden by Foedus. It is always a pleasure to meet you. I am looking forward to this."

Ciaran chuckled and gave an enigmatic smile. Damn! This man is ruining my patience. How dare he speak to me like that?