In Love With A Psycho

Chapter 20: Warning

NEXT:

Ciaran Rodriguez

Content Warning:

Gruesome scene. Orgy. Slight mention of male r**e. Gore. Violence.

Beirut, Lebanon:

"Likewise, Mr. Andres. The Foedus was really looking forward to this meeting." Inabot ko ang palad niya at bahagyang pinisil upang makipagkamustahan pero ng mga sandaling iyon ay gusto ko lang baliin ang buto sa palad niya.

"Shall we start then?" Muli itong umupo sa upuan niya. "Dala ko na ang epektos. Sinisigurado ko sa 'yong hindi ka malulugi rito."

Nanatili akong nakatayo at inilagay sa upuan ang martilyo saka nag-umpisang isuot ang gloves na inabot ni Vera. Pagkatapos ay tinapunan ko ng tingin si Joe bilang hudyat. Naglakad ako papalapit kay Crisanto na hawak muli ang martilyo.

Crisanto was holding an open attaché case that was full of drugs while sitting with his legs crossed. He was showing it to me, but I had no interest in that. Kanina pa ako inaatake ng sakit ko at ang paningin ko ay tila malabo at walang ibang nakikita kundi si Crisanto na nakahimlay sa sarili nitong dugo. Tinapon ko ang sigarilyo na hindi naman sinindihan. Kahit gaano pa kamahal ang isang stick na 'yun ay hindi ako nanghihinayang.

"Did you really lust over Miss Chloie that boss Trace wanted to hunt you?" Hinigpitan ko ang pagkakahawak sa martilyo. I really want to bash his head, pero nagpigil ako sandali.

"That loser! Ano'ng kaagaw-agaw sa kanya? Magsama sila ng babae niya at hindi ako interesado sa walang kuwenta niyang buhay. C'mon, Rodriguez. We are not here to talk about someone's shits. Foedus is just for losers. Why don't you join me? I can provide you with everything you want. Girls, money, drugs. Name it and you can have it."

Malakas akong humalakhak nang marinig ang sagot ni Crisanto. Nang tumigil ako ay muli kung sinulyapan si Joe. "You are right, Mr. Andres. Foedus—"

Hindi ko tinapos ang sasabihin ko dahil ang kasunod niyon ay ang pagbigwas ng hawak kong martilyo sa mukha ni Crisanto. Hindi nito inaasahan ang ginawa ko kaya't napaigik ito at napaluhod sa sahig. Natapon ang hawak nitong attache case at nagsabog ang laman na mga droga. Hawak nito ang duguang bunganga hawak nanlilisik ang matang tumingin sa akin.

Kaagad namang nagsipulasan ang tauhan ni Crisanto at mabilis na naglabas ng baril pero mabilis ang tauhan ko. They are the ones who sneak from behind and strike Crisanto's henchmen. Bago pa man makapagpaputok ang tauhan ni Crisanto ay nakalugmok na ang mga ito sa sahig at wala nang buhay. Iyon ay dahil may iba pa akong tauhan na itinilaga sa bodega at walang kaalam-alam ang bobong si Crisanto.

Crisanto was left alone. Bahagyang gumaan ang pakiramdam ko habang nakamasid sa mga duguang bangkay na nakahandusay sa sahig at kay Crisanto na nakaluhod sa sahig.

"You are wrong about one thing, Mr. Andres. Foedus, there is no space for losers like you."

"f**k you, Rodriguez! You dare to lay a finger on me?"

"Ingay!" Hindi ko binigyan ng pagkakataon na makatayo si Crisanto at muli siyang binigwasan ng martilyo. Muli itong nasapol sa mukha na agad na namaga habang walang tigil ang pag-agos ng dugo mula sa bunganga. "Ang bobo mo at hindi ka talaga nakakaintindi. Lay a finger on you? I used my hammer, dumbass!" Ngumisi ako na tila nasaniban ng demonyo.

Hindi makatayo si Crisanto at makapagsalita.

"Sino'ng bobo ang makikipag-meet up sa kalaban na walang dalang armas? I felt so insulted, Mr. Andres. You underestimated me..." I said as I landed another blow, but this time it was in his stomach. Konting satisfaction lang ang naramdaman ko. It was not f*****g enough! Pagkatapos ay malakas ko siyang sinipa saka bumaling sa mga tauhan ko.

"He wanted to sleep with my boss's girl. You know what to do with him."

Umupo ako sa upuan habang hawak pa rin ang duguang martilyo at pinagmasdan ang tauhan ko habang magkakatulong ang mga ito sa pagtanggal ng damit ng nagsisigaw na si Crisanto. Someone had already shoved his d**k into Crisanto's bloody mouth. Kahit lupasay na ang katawan ng traidor ng Foedus ay walang awa ang tauhan ko habang nagpalit-palit ang mga ito sa pagbayo kay Crisanto. There were two d***s shoved into his ass and one in his mouth, but no one touched Crisanto's d**k dahil sa liit niyon.

I leisurely sat on the chair habang pinagmamasdan ang kaawa-awang katawan ni Crisanto na pinupulutan ng tauhan ko. It felt so satisfying to see him covered with filth. Joe and Vera didn't join in the fun, and I understood them kaya hinayaan ko silang maghintay sa kotse.

"How was the gift I gave you all?"

Matapos ang halos dalawang oras ay natapos din lahat ng tauhan ko sa paggamit kay Crisanto. Now, it's my turn.

"It was good, boss!"

Nagtawanan ang mga tauhan ko pati ako. Lumapit ako sa halos lantang-gulay na katawan ni Crisanto na balot ng ngisi ang mukha.

"How was that for punishment, Mr. Andres?" I sweetly asked, feigning ignorance about how pitiful his appearance was.

"I-i w-will k-kill y-you, Rodriguez! F-f*****g p-psycho!" pautal-utal at pilit na salita nito.

Muli akong humalakhak nang malakas. "Too bad. I will kill you first."

Malakas kong hinampas ang martilyo sa tagiliran ni Crisanto ng dalawang beses. His body jolted in pain, and he hoarsely whimpered like a dog while his bones were breaking. Pero nagsisimula pa lang ang katawan ko na magkondisyon. I am not satisfied yet!

I swung the hammer again and aimed for his head. Tumama ang martilyo sa bungo niya at agad na umagos ang dugo mula roon. When I saw the dripping blood, I became more excited. Dalawang beses ko pang inulit ang pagpukpok ng martilyo sa ulo niya. Lupasay na si Crisanto at halos wala nang hininga. Thick blood trickled into his face. Halos hindi na rin niya mabuksan ang kanyang mata.

"Tie him on the chair," utos ko na agad namang sinunod ng tauhan ko.

Nang maitali nila ang katawan ni Crisanto sa silya ay muli akong nagpatuloy sa walang habas kong pagmartilyo sa katawan niya. Hindi ko na alam kung kailan siya nawalan ng buhay pero nang tumigil ako ay halos basag-basag na ang bungo niya. Even his brain membrane was sticking out and was mixed with his rusty blood. Halos hindi na makilanlan ang mukha niya.

I flashed an evil grin as I threw the hammer and walked away with my bloody shirt.

"Wrap this up. Dig his heart and preserve it, and burn his body. I needed his bones," habilin ko habang hinuhubad ang gloves na suot ko. My shirt was wet with blood, and the metallic stench was strong, but I was delighted. "I need a f**k—!"

Hindi ko natapos ang sasabihin ko nang biglang may pumalo nang kung anong matigas na bagay sa batok ko pagkalabas na pagkalabas ko ng bodega. It was so strong that in just one hit, I felt my vision blurry and my steps staggered. Hindi ko na alam pa ang sumunod na nangyari. I blacked out!