Chapter 8: The Hunter 2

946 Words
Ciaran Rodriguez "Please, nagmamakaawa ako sa 'yo. Don't kill me, please..." Lumawak ang pagkakangisi ko nang marinig kung paano magmakaawa si Mariposa para lang pakawalan ko siya. My junior down there twitched habang ini-imagine ko ang mukha niya na nagmamakaawa sa akin while pinning her down on the ground, defenseless. That helpless face while I pound on her. Damn it. Naiisip ko pa lang iyon pakiramdam ko ay titigasan na ako. Wala na siyang matakbuhan dahil bangin na ang nasa likuran niya. Kung gusto man niyang tumalon, she will be saved if she's lucky to jump right into the water. Pero kung hindi ay batuhan ang bagsak niya na magiging sanhi ng kanyang kamatayan. I can’t do anything about it then. "Who said I would kill you? I just want to play, hmm..." Humakbang ako palapit sa kanya pero dahil hindi niya magawang umatras upang takasan ako ay nanatili ito sa kinatatayuan habang nanginginig ang katawan sa takot. My face wore an eerie smile that left no room for my prey to escape. "Mariposa, baby. Ang tagal kong nagtiis na 'di ka makita, but look how you are treating me. You are waking the monster inside me." I stopped a foot away from her. Ang excitement na nararamdaman ko na muli siyang matikman ay nangingibabaw habang matiim siyang tinititigan. "Ano ba'ng kasalanan ko sa 'yo at bakit pinaglalaruan mo ako nang ganito? And I am not Mariposa. Why do you keep calling me that?" Nanginginig ang boses na sansala ng dalaga habang itinaas ang dalawang kamay sa harapan upang pigilan ako sa paglapit. Her face was covered in fear and pleading with me to not do anything against her. Lalong lumawak ang pagkakangisi ko. Hindi ko pinansin ang pagmamakaawa niya at malakas siyang hinila palapit sa akin saka mahigpit na hinawakan sa magkabilang braso. Dala ng pananabik ko ay mabilis kong sinakop ang kanyang mga labi at marahas na hinalikan. Nanlaban siya at pinagsisipa ako pero balewala ang lakas niya sa lakas ko kaya't hindi siya nakawala. She raised her knees and kicked my crotch, the number one defense of a woman, but I quickly turned my body, and we fell to the ground dragging her while our lips were still entangled. Nakakubabaw ako sa kanya habang ang p*********i ko ay nakatapat sa p********e niya na labis kong ikinasaya bagama't ramdam ko ang galit ni Mariposa habang nagpupumiglas siya sa ilalim ko. Patuloy ako sa marahas na paghalik. I even bit her lips until it bled na agad kong dinilaan saka lang siya pinakawalan. "Stop f*****g resisting. Alam kong gustong-gusto mo kung paano kita araruhin." I thrust my covered manhood between her legs and held her hands above her head. "And stop saying you are not Mariposa just to get away from me. Hinding-hindi kita pakakawalan hangga't hindi tapos ang laro natin." Ibinaba ko ang mukha ko upang muli siyang halikan pero mabilis niyang iniwas ang mukha. "Sino'ng nakikipaglaro sa demonyong katulad mo? Pakawalan mo ako at hindi ako ang babaeng hinahanap mo!" nanlilitid ang ugat na sigaw ni Mariposa. Tila hindi siya nauubusan ng lakas dahil patuloy pa rin ang katawan nito sa pagpupumiglas. Ang paa niya ay sumisipa pa rin sa likuran ko. At ang magkabilang braso niya ay duguan sanhi ng pagkadaplis ng bala mula sa pana at bala. "You made me like this. You wake the beast inside me and ask me to let you go? No way in hell, baby. I will f**k you hard, ravish you, and eat you up until I am satisfied. Drill that in your mind." Tumayo ako habang hawak-hawak pa rin siya sa kamay. I had dropped all my weapons, even the bow and arrow, when I fell, but I left it where it is. Si Desmond na ang bahalang mangolekta noon. Hinila ko ang katawan ni Mariposa papunta sa pinakamalapit na cottage. Wala akong pakialam kung nasasaktan siya o nagagasgasan ang likuran dahil sa paghila ko sa katawan niya na tila ba isang patay na hayop. Like what hunters do when they capture their prey. "Bitiwan mo ako! Nasasaktan ako, ano ba!?" Nagpumiglas si Mariposa pero hindi ko siya hinayaan na makawala hanggang makarating kami sa loob ng cottage. I tossed her body on the cold floor, and she cowered in fear. Lumapit ako sa kanya at yumuko sa harapan niya. "Bakit naman kita hahayaang makawala? You are my prey. I hunted you. So, whether you like it or not, you will serve me with your body until you satisfy me. Naiintindihan mo?" My lips spread into an evil smile when she didn't respond because of fear. Itinaas ko ang isa kong kamay upang hawakan siya sa mukha at mariing pinisil ang magkabilang pisngi. Pagkatapos ay sinakop ko ang kanyang labi at walang habas siyang hinalikan at tumigil lamang ako nang halos pareho na kaming maubusan ng hininga. "You are my captured prey, and you will do anything I say," mariin kong utos. Binitiwan ko siya at napasalampak siya sa sahig. She slightly whimpered like a cat cowering in a corner. "A-ano ba ang kailangan mo sa akin? A-anong nagawa ko sa 'yo para tratuhin mo ako nang ganito?" Nangangatal ang boses na biglang sansala nito. Hilam ang mata niya sa luha habang nagmamakaawang tumingin sa akin pero nang tumaas ang sulok ng aking labi ay napayuko ito sa takot. My cold heart twisted in joy when I looked into that pitiful state that was brimming with tears. Bahagya akong umupo sa harapan niya at hinawakan siya sa baba saka iniangat iyon upang magkaharap ang mukha namin. Hindi nawala ang malademonyo kong ngisi. I will own this woman sa ayaw at sa gusto niya. ***
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD