Habang naglalakad, hindi ko naman maiwasang hindi maalala ang kinwento kanina ni kuya Marcus tungkol kay Luna.
Siguro kung totoo man siya, sana maging masaya na rin siya balang araw.
"Totoong tao naman si Luna, Adam. Sinumpa lamang ito ng kalangitan dahil palagi nitong naririnig ang iyak ni Luna tuwing gabi,kaya minabuti nitong ilayo si Luna."pangiti-ngiting paliwanag niya, habang ako naman ay naiinis na dahil kanina pa nito binabasa ang nasa isip ko.
"Alam mo pareho kayo ng ugali ni Silva. Magkapatid talaga kayo," dagdag pa nito na ikinaasar ko lalo.
"Hindi kami magkatulad ni ate no! Slow 'yon, ako hindi."
Tumawa naman ito na parang naintindihan ang sinabi ko.Sa ilang minuto naming paglalakad, hindi namin namalayan na andito na pala kami sa harapan ng bahay, ngunit hindi ko pa rin
