Suna
Araç Mardin sokaklarına girdiğinde kendimi çok huzurlu hissediyordum. Dedemin evine çocukken tatillerde hep gelirdik. Sokaklarda çocuklarla oynar korkusuzca her yere girip çıkardık. İstanbul gibi değildi burası. Çocukluğumuz üç aylığına okul arkadaşlarımız dışında her yaştan çocukla tanışarak oyun oynayarak geçerdi. Okuldaki içe kapanık bir çocukken burada sonuna kadar özgürdüm çünkü şişko deyip hiçbir çocuk beni ötekileştirmemişti.
Ailem İstanbul’da prestij itibariyle zengin çocuklarının gittikleri okullara göndermişti her birimizi . O çocukların her şeyi vardı. Bizim de her şeyimiz vardı ama aramızda ki en büyük fark kültür farklılığımızdı. Bir gün okula Babannemi getirmişti babam. Kilolarımla dalga geçtikleri yetmiyormuş gibi bir de aylarca babaannemle dalga geçmişlerdi. Neymi
