Konağın duvarları üzerime üzerime geldiği için kızları alıp çarşıya çıkarmıştım. Kızlara çok sevdikleri şekerden alıp yol boyunca gördükleri ve beğendikleri her şeyden ikisinin de çantasına atmıştım. Fırat Bey’e dokunmayacak bir masraf olmuştu. ama o, harcadığım paraya takılmazdı. Yani ben öyle hissediyordum.
Bedir Abi ne kadar ısrar etse de yürüyerek çarşıya inmiş annemlere de yürüyerek gitmiştik. Çünkü kızlar, bakır bir cezve görünce babam olsa daha güzel yapardı eve gidelim de söyleyelim diyerek kendilerini zorla annemlere getirmişlerdi. Onları o kadar özlüyordum ki, biz eve gitsek, dediklerinde bende onlarla eve girip eski Türkü moduna bağlamıştım.
“Anne bugün burada kalsam olur mu?” dedim kızların odasına çıktığımızda.
“Tabii kızım o nasıl soru öyle…” Annem içi içini yese de ban
