Ölüm, uzun bir yol ama bir daha dönüşmeyen yoldur. Allah bir kere sevdiklerimizi aldığımda bir daha onları göremeyiz ve bunu bilmek en çok canımızı yakan şeydir. Bir daha özlediğimiz de yüzünü göremeyiz, sesini duyamayız bunu bildiğimiz için aslında en çok akıyor gözyaşlarımız, bunu bildiğimiz için canımız yanıyor. Bazen hiç ummadığımız anda hayat bize ya hüzün yada sevinç veriri. Bitti dediğimiz anda yeniden başlarız yada şimdi her şey güzel olacak dediğimiz anda her şeye bitmez mi? Ölümde öyle değil mi? Hiç beklemediğimiz bir anda bizi bulmaz mı? Yada sevdiklerimizi bulmaz mı?
Kızlar yanına gelmiş ve birlikte ofiste oturuyorduk babaanne dün hastaneye kaldırılmış ve yarım saat önce vefat etmiş. Sessiz bir şekilde otururken elim sürekli kalbimdeydi orası acıyordu. Demir'in yanına gitmek
