Gözler uyusa da, kalp yanan acı yüzünden uyumazmış. Ben uyuyordum, daha doğrusu gözlerim uyuyordum ama uyurken kalbimin acıdığını hissediyordum ben bu acı ile ağlıyordum. Hissettiğim bu acı ile gözlerimi araladığımda odamda olduğumu anımsamıştım. Başımı sağ tarafıma doğru çevirdiğim de Demir'in yatak başlığına sırtını dayayıp karşıya baktığını gördüm. Neler olduğuna dair en ufak bir fikrim yoktu ve üzerimde inanılmaz bir ağırlık ve yorgunluk vardı.
"Demir" diye seslendiğim de hemen bana doğu döndü ve elini yanağıma koyarak "Aşkım, iyi misin?" diye sordu Onun sorusunu es geçip ne zamanda beri uyuduğumu ve nedene uyduğumu anlayamıyordum. "Ne zamandan beri uyuyorum ben" diye sordum
"Dünden beri. Sakinleştirici yapıldı" dediğinde hiç bir şey anlayamadım. Nen bana sakinleştirici yapılmıştı ki
