2 BÖLÜM BİRDEN PAYLAŞTIM.
Yatağın üzerindeydim. Sırtüstü değil, yan da değil… öylece, dağınık bir şekilde uzanmıştım. Yastığın ucundan sarkan saçlarım, çarşafın buruşuk kıvrımlarına karışmıştı. Üstümde ne bir yorgan vardı ne de bir örtü. Oda serindi ama üşümüyordum. Üşümeyi unutmuştum galiba. Zaten ne zamandır ne hissettiğimi bilmiyorum.
Tavana bakmıyordum. Gözüm oradaydı belki ama bakmıyordum. Gözlerim sadece açıktı. Kapamak için bir sebep yoktu. Uyuyacak değilim. Düşünecek halim de kalmadı.
Sessizdim. Ama başımın içinde öyle bir uğultu vardı ki, dışarıdan biri duysa ‘makine sesi mi bu’ der. Düşünceler dolaşmıyordu. Artık dönmüyorlardı. Sanki her biri bir yerlere çarpıp kırılmış, yere düşmüştü. Kırık cam gibi... dokunmaya korkuyorsun, kanayacak çünkü.
Annemin sesi uzaktan geliyordu, b
