Tulip 18
“พี่จะเป็นลม” พี่พิมพ์หลุดประโยคนั้นออกมา น้องลมถึงกับรีบเข้าไปหยิบพัดที่วางอยู่ข้างขึ้นมาโบกพัดให้ทันที
“พี่พิมพ์ หนูขอโทษ” เพราะความคิดน้อยของฉันทำให้ทุกคนจะเป็นลมกันหมดเลย
“แล้วยังไง บอกไอ้ผู้ชายคนนั้นหรือยัง?” พ่อที่เหมือนจะดึงสติกลับมาได้แล้วเอ่ยถามฉันต่อด้วยท่าทีจริงจัง
“หนู หนูไม่อยากบอก”
“สรุปจะไม่บอกเขา” พ่อถามเพื่อความมั่นใจ
“ค่ะ”
“โอเค แค่ลูกกับหลานทำไมพ่อจะเลี้ยงไม่ได้ ถ้าตัดสินใจแล้วพ่อก็จะเคารพการตัดสินใจของหนู พรุ่งนี้ไปตรวจให้ละเอียด ทั้งตัวหนู หลานพ่อ แล้วก็โรคที่เราไม่รู้ว่าจะติดมาไหม” พ่อสั่งเป็นชุดเลย
“ค่ะ” ฉันที่มีความผิดติดตัวอยู่ทำได้เพียงแค่ขานรับเท่านั้น จะไม่ดื้อไม่ซนแล้วค่ะ ไม่อยากให้พ่อกับพี่พิมพ์เสียใจแล้ว
“เด็กดีพี่ไม่ได้โกรธนะคะ พี่พิมพ์แค่ตกใจ” พี่พิมพ์ขยับเข้ามาสวมกอดฉันไว้พร้อมกับเอ่ยบอกเสียงนุ่มนวล ได้ยินแบบนั้นยิ่งร้องไห้งอแงไปกันใหญ่ ล
