Tulip 19
“ดี! คุณเองสินะไอ้คนไร้ความรับผิดชอบคนนั้น!”
เสียงเข้มคุ้นเคยดังขึ้นใกล้ ๆ หันไปมองตามเสียงก็ต้องเบิกตากว้างอย่างตกใจเมื่อเห็นว่าพ่อยืนอยู่ไม่ไกลจากรถที่ฉันจอดอยู่ ด้านหลังมีคนขับรถและผู้ช่วยของพ่อยืนอยู่ในมือมีถุงข้าวของมากมาย บ่งบอกได้อย่างดีว่าพ่อเองก็มาซื้อของที่นี่เหมือนกัน นี่มันวันอะไรกันแน่ทำไมทุกอย่างมันดูยุ่งเหยิงไปหมดแบบนี้!
ภายในห้องนั่งเล่นของบ้านมีแขกที่ไม่ได้อยากรับเชิญนั่งนิ่งหลังตรงอยู่บนโซฟา มุมด้านหนึ่งเป็นพ่อของฉันที่สวมบทบาทนักธุรกิจน่าเกรงขาม ฉันส่วนและพี่พิมพ์นั่งที่โซฟาตัวใหญ่ด้วยกัน ในมือของฉันมีเชอร์รี่ลูกโต ๆ ที่ล้างทำความสะอาดแล้วเรียบร้อย
ไม่รู้สิ ตอนนี้ฉันไม่ได้รู้สึกเครียดหรือกดดันเลยสักนิด ต่างจากแขกที่มาบ้านและพ่อของฉันที่ตีหน้าขรึมอยู่ ระหว่างที่ไม่มีใครคุยอะไรกันฉันก็หยิบเชอร์รี่จ่อที่ริมฝีปากพี่สาว พี่พิมพ์อ้าปากรับไปงง ๆ ก่อนจะส่งยิ้มให้ฉั
