Chapter 5
1690 Words
CHAPTER 5
Lori's POV
"Kiel."
Kumunot ang noo niya at tiningnan ako mula ulo hanggang paa. "Excuse me." Sabi niya ag nilagpasan ako.
Mukhang di niya ako matandaan. Paano ka matatandaan niyan, Lori? Eh, mukhang di nga umabot ng isang minuto ang pagkikita niyo noon.
"Lori." Tawag ni Carol sa akin. Tumango naman ako at pumunta sa kanya.
-----
"Hi." Bati ko kay Kian nang makalabas na ako sa restaurant.
"Loe." Sabay dila niya sa lolipop niya.
"San galing yan? Di pa ako nakakita ng ganyang lolipop."
"Sa isang lalaki."
"Sino?"
"Aba malay ko ba. Mapakialam ko sa lalaking yun."
"Wala ka talagang kwentang kausap."
"Ikaw ang walang kwentang kausap!" Balik din naman niya agad.
"Kumusta ang skwela?" Naglakad na kami papaalis sa restaurant.
"Ampangit."
"Bakit naman?"
"Ampangit ng mga classmates ko."
"Huwag ka namang ganyan. Hindi ibig sabihin na gwapo ka-"
"Gwapo ako." Sabay ngisi niya. "At may girlfriend na ako, ma." Natigilan naman ako at napangin sa kanya.
"Anong girlfriend ka diyan?! Ang bata-bata mo pa! Limang taon ka palang uy! San mo natutunan yang pag-gi-girlfriend na yan?!"
"Kay Yoyo. Sabi niya girlfriend ka daw niya."
Si Yoyo ay kapitbahay namin. May gusto sa akin simula nuong high school. Ayoko sa kanya. Masyado siyang trying hard.
"Hindi niya ako girlfriend, okay? Bat kaba naniniwala sa mga pinagsasabi ng hinatupak nayun?"
"Bat ba ayaw mo sa kanya? Ayos naman siya, ha?"
"Bakit gusto mo ba siya?" Tanong ko.
"Oo."
"Ede, pakasalan mo."
"Ganun ba yun? Kapag gusto? Kasal agad?"
"Hindi naman."
"Ma."
"Oh?"
"Minsan ang ganda mo sa paningin ko pero para sa akin puro walang kwenta lumalabas sa bibig mo."
"Bastos ka ah!" Inakmaan ko siuang babatukan. Agad naman siyang nakatakbo. Gago yun, ah.
------
Leo's POV
"Dati inutusan niya tayong pumunta ng america, ngayon na nandoon na tayo, bumalik siya ng Pilipinas na walang paalam. Anong bang iniisip ng matandang yun?" Inis na sabi ni kyle habang nakaupo sa pang isahang sofa.
Umupo ako sa sofa para makapag relax naman. It's been 6 years. I missed this place. Nandoon kami sa america dahil may inasikaso kaming business na pinapalago namin ni Kyle at Kiel pero ngayon ay nagkakaproblema kami sa pagpapalago nun. Nalugi kasi kami.
Bago lang kami umuwi ng Pilipinas. Kasi nandito si lolo and lolo needs us. He called us for some reasons that we don't know.
"Kiel is here, right?" Tanong ko kay Kyle. Narinig ko na pinauna si Kiel dito na bumalik para tignan si lolo.
"I don't know. Maybe, he's meeting his fiancee."
"Fiancee? I've never heard of that. I thought, he's here because of lolo."
"Yeah, he's getting married. I'm so f*****g happy about it. I might cry." Sarkastiko niyang sabi.
Kumunot ang noo ko. "What happened?"
"You know, stuff. Ako sana yun pero ayoko. I don't want to be tied yet! My parents was furious about it, so, Kiel step up and said he's going to do it instead."
"And? You felt guilty about it?"
"No. Of course not." Sabay ngisi niya. "He wants it, so, he'll get it. I'm just being sarcastic because that's my brother! My twin! If he's going to get married! What will happen to me? Baka makita mo nalang ako sa daan at nanlilimos. I can't live without him! I might just die!"
"Wow. You have a serious brother complex, Kyle. Baka sa susunod niyan mas gusto mo pa pakasalan kapatid mo."
"Yeah. I'm thinking of that." Matawa nalang ako sa sinabi niya. Ganyan talaga si Kyle at Kiel. They can't leave each other's sides.
"Ewww!"
------
"Kiel!" Agad na tumakbo si Kyle papunta kay Kiel. Yayakapin sana niya ito nang pigilan siya ni Kiel. "You don't missed me?! I missed you, brother! Can I get a hug?!"
"No. Of course not." Cold as ice. As expected of Kiel. Tumingin si Kiel sa akin at tumango lang.
Nasa hospital kami ngayon at bibisitahin namin si lolo. Actually, pinatawag kami ni lolo sa hindi namin alam na dahilan.
"Kiel..." sumimangot naman si Kyle dahil di siya nakatanggap ng yakap.
"Brother complex." Napatingin kami sa nagsalita. It was Stefanie. Our cousin. I don't like her.
"Steff, why are you here?" Tanong ni Kyle na nakangiti na ngayon.
"Don't call me that. My name si Steffanie not Steff." Inikutan lang niya kami ng mata sabay flip ng buhok niya at nilagpasan kami.
"What a bitch." Bulong naman ni Kyle. Napailing nalang ako. Di parin siya nagbabago, napakasuplada parin.
"So, you're also here?" Napabuga ako ng hangin. Steff's mother. Kung suplada si Steff, maldita naman ang isang ito.
Plastic naman akong ngumiti. "Hi! Tita Rey. What's up? You're looking good today."
Tinaasan niya lang ako ng kilay at nilagpasan ako.
"She hates you." Bulong ni Kyle sa akin.
"I know." Tita Rey is my father's little sister. She hates me for some reason.
"Kie, Ky. What's up?" May lalaking pumunta kay Kiel at Kyle. It was Benjie. He's one of my cousins, also. He's father is my father's big brother. He's the second son of Benjamin Verzosa, my father's brother.
"Where's Barny?" Tanong ko kay Benjie. Barniel Verzosa his older brother.
"Oh, Leo you're here too. Uhm... don't call him Barny... he doesn't like it." Sabay tawa niya. "Uhm... he's there, with Tara." Sabay turo niya sa sulok ng hospital at nandoon nga si Barny kasama si Tara. Tara is their little sister.
"Where's uncle Benjamin?" Tanong ni Kiel kay Benjie.
"He's coming with my mom."
Bumukas ang pinto ng private room ni lolo at sinabihan kami ng nurse na pumasok kaming lahat ayon narin sa utos ni lolo. Pumasok naman kami. At nandoon si lolo nakaupo sa kama niya.
He looked strict as always.
"Where's Benjamin, Kael and Leon?" Tanong nj lolo. Leon is my father. Kael is Kiel's and Kyle's father.
"Uhm... H-He's coming." Sagot ni Barny.
"Really?!" Napasinghap ang lahat ng nasa kwarto. Lahat ay kinatatakutan si lolo, nirerespeto siya ng lahat at lalong walng dapat na tumanggi sa kanya.
"Yes."
"What about your father, Leo?"
"Uhm..." I don't actually know. They never said to me that they will coming. "Uh-"
"Where is he?!"
"I'm here." Bumukas ang pinto at pumasok si mom at dad kasama si uncle Benjamin, tita Clara, Uncle Kael and tita Kylie.
Agad na pumunta si dad sa tabi ni lolo at doon tumayo. Natigilan namin si uncle Benjamin at napatingin sa amin.
"Bat kayo nandiyan?! Pumunta kayo dito!"
Dahan dahan naman kaming lumabas sa CR. Maliban kay Steff at sa nanay niya dahil kanina pa sila nasa tabi ni lolo.Tumakbo ako papunta sa likuran ni mom at dad. Ganun rin ang ginawa ng iba.
"So, what's up, dad?" tanong ni uncle Kael.
"I will-"
"He'll kill us!" Biglang sigaw ni Kyle at aakmang tatakbo nang pigilan siya ni Kiel.
Binigyan naman siya ng masamang tingin ni lolo. Nawala ang dugo sa mukha ni Kyle at nahimatay siya.
"Kyle!"
Napalunok naman ako. Grabe ang kamandag ni lolo. Nakakapatay. Bigla siyang tumingin sa akin kaya nagtago ako sa likuran ni dad.
"Pinatawag ko kayo rito para sabihin na mamamatay na ako."
"Talaga?" Nagulat kami nang biglang nagsalita si Kyle at nakangiti ng nakatingin kay lolo.
"I'm dying!" Saad ni lolo.
"Dad, I'm-"
"Don't say sorry, Rey. I know you're happy about it." Tumaas naman ang kilay ni tita Rey at tumahimik nalang.
"Lahat ng ariarian ko, kayamanan, pera, assets, company, bahay, lupa, lahat! Ay ibibigay ko sa isang apo ko lamang."
Okay, I'm sure it's not me. I'm not his favorite. We are not that close, you know.
"Dad! Bat naman ganun? May mga anak ka naman." Saad ni uncle Benjamin.
"Nagbigay na ako para sa mga anak ko, Benjamin. Sana naaalala mo?" Ang strikto talaga.
"Yes. I remember." Umatras naman si Uncle Benjamin.
"Kanino mo ibibigay, Dad?" Tanong ni dad.
"Can we just share it?" Tanong ni Kiel.
"This is urgent. Ibibigay ko lahat sa apo ko na mabibigyan ako ng apo sa tuhod." Natahimik naman lahat. "Kung sino ang mauunang makapagbigay sa akin ng apo sa tuhod, lahat ng pera, bahay, lupa, lahat ay mapupunta sa kanya. I think that's fair enough, right?"
Nasa labas na kami ng kwarto ni lolo. Nag uusap sila dad at mga kapatid niya kung gaano kahibang si lolo. Tama naman sila. Hibang siya.
"Kiel has the advantage here! Mag aasawa nayan sa susunod na buwan!" Sabi naman ni Steff. Kami naman dito ay may kanya-kanya ring pag uusap. "Kiel, alam mo ba na mangyayari ito?"
"No. Of course not."
"We need the money for our business, Leo." Saad naman ni Kyle.
Iba kami sa ibang pamilya kasi di maibibigay sa amin ang kompanya kung hindi kami nakapagpapalago ng negosyo. So, we are already 29 and we still stuck to our business.
"I'll get the money." Saad naman ni Barny. Napatingin sa kanya lahat. "I will never stuck to this life again."
"If I get the money. I will sure buy a lots of car." Dagdag ni Benji.
"If I get the money I will never work again. I'll just buy lots of bags, dresses and shoes." Ngising sabi ni Steff at parang may pinaplano na.
"I will travel." Saad naman ni Tara sa tabi ko. Ngumiti siya sa akin kaya napangiti naman ako.
"I'll get that for our business." Saad ni Kyle.
Wala bang taong di gustong makuha ang pera?
Gusto ko rin makuha ang pera. Mas magiging madali sa amin ang pagpapalago ng negosyo sa makukuha naming pera.
Pero saan naman ako kukuha ng anak? Di madaling magkaanak no.
"So, what will you do? Paano niyo mabibigyan si lolo ng apo?"tanong ni Kiel.
"Mag aampon ako."
"Get someone who will be the mother of my child."
"Paano kung bago pa niyo yan magawa ay patay na si lolo?"
"You're so negative." Saad naman ni Steff kay Kiel.
"Nang sinabi ni lolo na ibibigay niya lahat sa isang apo lamang na makapagbibigay sa kanya ng apo sa tuhod. Doon palang, we already lose."
"What do you mean by that, Kiel?" Tanong ni Kyle.
"The battle didn't even started yet but Leo already won the war."
Napatingin naman sila sa akin lahat.
What the-
Pinagsasasabi mo?
- Writer
