SEDUCING MY HOT NEIGHBOR (SPG)

SMHN 1

"MAGANDANG hapon po, Uncle Sam. Lilipat na po kami ng anak ko sa apartment. Pero ipapakita ko lang po muna sa anak ko ang bagong titirhan namin," paalam na sabi ni Amor kay Sam.

Napatigil si Sam sa kanyang ginagawa. Napaangat ang kanyang mata sa mag ina na nasa may pinto ng bahay niya. At tinanggal ang salaming sa mata. Napukaw ang kanyang atensyon ng isang bata na nagtatago sa likuran ng ina. Sinuyod niya ng tingin ang bata na sa tantiya niya ay dalaginding na. Bubot man pero kita na ang angking ganda.q

Nagpapaupa si Sam ng dalawang palapag ng apartment. May walong pinto at pito r'on ay may nakatira na habang ang nasa tapat ng bahay ni Sam ay bakante.

"Sige, Amor. Nasa iyo naman na ang susi. Kung gusto niyo na ngang lumipat doon ay puwedeng puwede na."

Isang single mom ang bagong niyang tenant. Si Amor Maro, empleyado ng isang naliit na bangko. Hiwalay na raw ito sa asawa at mayroong isang dalagitang anak na babae. May itsura si Amor, mukhang bata pa ito nag-asawa. Napapailing na lang si Sam sa naiisip. Marami pa siyang ibang dapat na isipin bukod sa pagtingin-tingin sa babae.

"Nakiusap po muna si Wendy na makita ang loob ng apartment. Mamaya po ay ipapalit na namin ang mga gamit namin. Si Wendy po pala, anak ko," saad ni Amor at pakilala na rin sa anak. Napadako ang tingin pa ni Sam sa batang si Wendy. Ngumiti ang batang si Wendy sa kanya. Tila may kakaibang ngiti sa kanya ang dalaginding. Saka napatango ito. "Punta po muna kami sa apartment."

Sinundan pa ng tanaw ni Sam ang papaalis na mag-ina. Napailing na lang siya ng ulo.

"MOMMY, dito na po tayo titira?" nakangiting tanong ni Wendy.

Hinaplos ni Amor ang buhok ni Wendy. "Oo, anak. Maganda ba?"

Nilinga ni Wendy ang mata sa kabuuan ng sala. Malaki ang apartment na ito para sa kanilang mag ina, may dalawang kuwarto at banyo.

"Wow, may sarili na akong room," masayang turan ni Wendy. Haang sinusuyod ng kanyang mata ang kabuuan ng magiging kuwarto niya.

Napangiti si Amor sa tinuran ng kanyang anak. "Mukhang wala na akong problema sa paglipat natin dito. Malapit na sa school mo. Gustong-gusto mo pa ang apartment. Gusto mo na bang lumipat tayo, Wendy?"

Tila nag-isip pa ang dalagita sa tanong ng ina. "Yes! Sige po, mommy. Malapit lang din po r'to nakatira ang friends. Puwede po akong mag-sleep over sa kanila?"

"Not for now. Marami pa tayong aayusin dito. Tutulungan mo akong maglinis," giit na tanggi ni Amor.

"Of course, mommy. I will help you. But will you allow me to sleep over in my friend's house?" pakiusap muli ni Wendy na pinapungay ang mata.

Napailing na lamang si Amor. Tuso talaga itong anak niya. Nag-iisa lamang niyang anak si Wendy. Matagal na silang hiwalay ng dati niyang asawa at hindi na rin niya alam kung nasaan ito. Ni hindi na nga kinukumusta ang anak niya. Kahit ang sustento ay walng ibinibigay. Hindi na rin siya naghabol. Dahil pagod lang at aksaya sa oras. Nagtatrabaho siya ngayon para kay Wendy at para sa kanilang pang-araw-araw na pangangailangan. Sapat naman at may tira. Matagal na kasi siyang nagtatrabaho nilang selretarya sa printing company.

Pagkatapos na ipakita ni Amor ang kanilang bagong tirahan kay Wendy ay bumalik na rin sila agad sa dati nilang bahay.

"Anak, iyong mga babasagin na mga gamit ako na. Ikaw na lang ang maglagay sa kahon ng mga books mo, at ibang gamit mo," utos ni Amor sa anak. Habang nilalagyan ng diyaryo ang mga gamit nilang babasagin na nasa kusina.

Tumalima si Wendy. Dala ang isang malaking kahon ay pumunta siya ng kanyang kuwarto.

Isa-isa niyang inilagay ang kanyang mga libro at mga gamit sa eskwelahan. Excited na siya sa bago nikang lilipatan na bahay. Bukod sa malapit sa bahay ng kaibigan niya ay g'wapo pa ang may-ari.

Kanina tinitigan niya si Uncle Sam, sa mukha at tindig nito ay 'di mo aakalaing may edad na. Malalapad ang balikat at matipuno ang katawan. Kita niya iyon sa suot nitong puting sando.

"Wendy, tumigil ka sa mga iniisip mom. Masyadong matanda si Uncle Sam para sayo," suway ng sariling utak sa kaniya.

Masama bang magkagusto sa mature man? Hindi naman siguro hadlang ang edad ng dalawang taong nagmamahalan. Saka makabagong panahon na at tanggap na ang lahat. Kahit ano pa siya o sino pa siya.

"Wendy, tapos ka na ba? Halika, kumain muna tayo," sabi ng Mama niya habang kumakatok sa pintuan.

Agad na tumayo si Wendy sa pagkakasalampak sa sahig. At tumakbo papunta sa pinto. Masigla niyang nginitian ang ina nang mabuksan niya ang pinto ng kuwarto niya.

Inilahad ni Amor ang kamay sa anak at hawak kamay silang pumunta sa kusina.

Kuntento at masaya ang buhay nilang mag-ina kahit na dalawa lamang sila. Wala ng ibang hihilingin pa si Amor sa buhay niya, kundi ang mapalaki ng maayos ang anak. At makatapos ito ng pag-aaral. Iyon lamang ang tanging maipapamana niya sa kanyang nag-iisang anak.

Nang matapos silang sabay na maghapunan ay dumating na ang truck na kukuha ng mga gamit nila para ilipat sa apartment.

Naluluha si Amor sa huling sulyap sa dati nilang bahay. Dito nabuo at nawasak ang kanyang binubuong pamilya. Maraming masasakit at magagandang alala ang nabuo sa apat na sulok ng dating bahay nila.

"Ma, halika na po. Tapos na pong ikarga ang mga gamit natin sa loob jg truck," aya ni Wendy sa kanya.

Dali-dali na pinunasan ni Amor ang mga luha niya. Saka humarap sa anak ng may ngiti sa labi. Pinuntahan si Wendy na nasa loob na ng truck, katabi ang driver.

Narating nila agad ang apartment ni Uncle Sam. Isa-isa nang naibaba ang mga gamit nila. At nagpatulong na rin na ipasok sa loob ng bahay. 'Di alam ni Amor kung makakatulog siya ngayong gabi.

"Ma, ang dami po nating gagawin," sabi ni Wendy na tinitingnan ang lahat ng kanilang gamit na wala pa sa ayos. At ang iba ay nakakahon pa.

"Kayang-kaya natin 'yan. Andito ka naman, di ba?"

Ningitian ni Wendy ang Mama niya saka tumango rito.

Sabay silang napalingon sa kumatok sa pintuan. Bukas ang pintuan kaya napansin na nila agad na mag-ina si Uncle Sam na nakasilip sa may pintuan.

"Baka kailangan niyo ang tulong ko?"

Nagkatinginan muna ang mag-ina saka nakangiting humarap sa matandang lalaki na may-ari ng apartment.

"Opo, Uncle Sam. Tamang-tama po ang dating niyo at hindi nga po namin alam kung paano ang gagawing pagbuhat ng mga gamit para ayusin. Ang hirap pong maglipat talaga," sagot ni Amor.

Naglakad na papasok sa loob ng bahay si Sam, palapit sa mag-ina. "Aba'y umpisahan na natin."

Sabay-sabay silang tumawa ng malakas. At si Wendy ay napatitig sa lalaki na binuhat ang upuan.

Napansin ni Sam ang dumating na truck. Nalaman niyang ang mag-inang sina Amor at Wendy ang sakay niyon. Sakay ang mga gamit sa bahay ng mag-inang Maro. Wala namang lalaki ang tutulong sa kanila. Kaya nagprisinta na siyang tulungan ang mga ito.

"Saan ko ba ito ilalagay, Amor?" tanong ni Sam na buhat ang lamesita.

"Sa kuwarto ni Wendy ang lamesita na 'yan, Uncle Sam. Gamit niya sa pag-aaral."

"Ganoon ba? Dalhin ko na sa loob?" muling tanong ni Sam.

"Ah, oo. Pasensiya ka na at naabala pa kita sa pag-aayos ng mga gamit namin," nahihiyang turan ni Amor.

"Wala 'yon. Sino pa bang magtutulungan, tayo lang namang magkakapitbahay. Kung kakailanganin niyo ang tulong ko, andiyan lang naman ako sa bahay ko. Dalhin ko muna ito sa kuwarto ni Wendy."

Tumango si Amor at sinusundan na lang ng mata si Sam. Mabait at matulungin ang bagong landlord nila. Wala siyang alam sa personal na buhay ng lalaki. Pero ang alam niya ay matagal na itong hiwalay sa asawa at walang anak, iyon lang. Wala naman siyang karapatan panghimasukan ang pribadong buhay nito. At kakakilala lang niya kay Uncle Sam.

Sa pagkapasok ni Sam sa loob ng kuwarto ni Wendy ay andoon ang dalaginding na nakahiga sa nilatagan na kutson sa semento. Nagbabasa ito ng libro at mukhang nag-aaral. Napadako ang tingin niya sa hita nito. Nakaliliis ang suot nitong maiksing palda at habang ang dalawang paa ay nakataas na nakatukod ang tuhod.

Napalunok si Sam sa nakikita ng kanyang mga mata. Hindi maalis ang kanyang mata sa dalawang paa na panay ang galaw sa ere. Tila mayroong nabubuhay ang kanya. Ginigising ang kanyang natutulog na kamalayan. Sa tagal ng panahong wala siyang naging babae sa buhay. Sa isang trese anyos na batang babae siya nagkakaganito.

Shit! Isa lamang itong bata na hindi alam ang ginagawa. Ito'y isang kasalanan na dapat niyang alisin sa kanyang isipan.

Napailing-iling siya para bumalik sa ulirat. Nang makahuma ay inilapag na lamang niya ang lamesa at hindi nag-abalang tawagin pa si Wendy. Pero hindi sinasadya na napalakas pala ang puwersa, nakalikha iyon ng ingay na ikinalingon ng bata sa kanya.

Agad na matamis ang ngiti na iginawad sa kanya ni Wendy. "Uncle Sam, kayo po pala? Anong ginagawa niyo po rito?"

"Huh? A-Ah, e..."