Kollarımı onun boynundan çektim utangaç kız çocukları misali kafamı önüme eğdim.
"Affedersin ben bir an fazla tepki verdim."
Yanıma gelip koluma girdi.
"Sorun değil hadi abimle konuşalım."
Kafa salladım cebinden çıkardığı telefon ile abisinin numarasına dokundu sesi dışarıya verdi.
"Efendim koçum bende Aslı'yı arayacaktım. Neredesiniz?"
Barış'ın gözleri benim üzerimde eliyle sakin ol yaptı başımla onayladım.
"Bitti prova şimdi çok yorulduk abi ya biz Aslı ile bir şeyler yiyelim içelim eve öyle geçelim diyoruz. Hem ortak arkadaşlarımız var."
Ses kesildi kapattı mı neden cevap vermiyor.
"Abi?"
Sesi duyuldu.
"Kim arkadaşlar?"
Onca şey arasında umurunda olan arkadaştı sora sora bunu mu soruyor.
"Niloya felan varya diğer kız onlar işte."
Yine sessizlik oluştu ama kısa sürdü bu kez
