ตอนที่13 ถอนหมั้น
ชายหนุ่มคุกเข่าลงที่พื้นหยาบกระด้างนั่น แขนของเขาที่บาดเจ็บยามนี้มิมีความรู้สึกเจ็บปวดเท่ากับหัวใจของเขาสักนิดเดียว มันบีบรัดแน่นทรมานเป็นที่สุด หากถูกกระบี่ฟาดฟันเข้ามา มันยังไม่เจ็บปวดทรมานขนาดนี้เสียด้วยซ้ำไป
“อันเอ๋อร์ของพี่ฟังพี่ก่อน” หยางเฟยเทียนดวงตาของเขาแดงก่ำ เอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาของวีรบุรุษ เขามิเคยเสียใจและรู้สึกผิดเช่นนี้มาก่อน สิ่งที่เขาทำนั้นมิอาจให้อภัยได้จริง ๆ เชียวหรือ ที่ทำเช่นนี้เพราะเขากำลังปกป้องนางอันเป็นที่รัก
“จะให้ข้าฟังคำแก้ตัวอะไรของท่านอีก พอเสียเถอะ ข้าไม่อยากจะฟัง” ผิงอันลุกยืนขึ้นเต็มความสูงของนาง ใบหน้าแดงก่ำร่ำร้องด้วยความเสียใจ ม่านน้ำตาไหลลงอาบแก้มสองข้าง ไม่หลงเหลือความงดงามดั่งนางเซียนกลางบุปผาสักนิด
มือเรียวยกขึ้นปาดน้ำตาไหลอาบแก้มอย่างไม่ไยดี รอยยิ้มขมขื่นส่งออกไปให้ชายที่รัก “ข้าขอถามท่านสักคำ เคยรักข้าบ้างหรือไม่” ทั้งแววตาแ
