Chapter 25

2405 Words

[ANASTASIA DIMAKATARUNGAN] "Hanggang kailan mo ba ako ikukulong dito, ha? Kasisimula ko pa lang sa trabaho ko, Caleb!" Imbis na sagutin niya ang tanong ko ay inismiran niya lang ako. Kasalukuyan siyang nakaupo sa sofa ng bahay na pinagdal'han niya sa akin. Naninigarilyo siya at umiinom ng beer. Dim lang ang ilaw dito at nakabukas ang flat screen. Ewan ko kung anong pinapanood niya pero may nadidinig akong sigawan. "Caleb naman, hoy!" Nakakairita talaga ang lalaking ito! Lagi na akong pinahihirapan! "Umalis ka na kung gusto mo," mapang-asar na sambit niya saka sinulyapan ako ng tingin. Paano ako makakaalis, eh, hindi ko nga alam kung nasaan ako?! Itinapon niya ang upos ng sigarilyo sa lamesa. Tinungga niya muna ang beer bago niya pinatay ang telebisyon. Inis na napakamot ako sa ulo

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD