Chapter 17

2059 Words

[ANASTASIA DIMAKATARUNGAN] "Papa! Aray kooo!" atungal ko habang hila-hila ni papa ang aking tainga. Akmang lalapitan sana kami ni Caleb nang senyasan ko itong lumayo. "Sino 'yan, ah? Shota mo?! Bakit hindi mo sinabi sa akin na may nangliligaw sa 'yo?!" Dumagundong ang boses ni papa sa buong paligid. Pati mga daga sa kusina namin ay nagtakbuhan nang marinig nila ang nakakatakot na boses ni papa. Mala-Akagi ng Slam Dunk ang boses ni papa, eh! "Wala akong shota, papa! Hindi ko shota si Caleb!" Napahawak ako sa kamay ni papa. Oo, marunong ako ng Judo. Pero si papa naman ay marunong ng Karate. Hindi lang siya basta marunong, isa pa siya sa mga teacher noong kabataan niya pa! "Sigurado ka?! Ako pa ang uutuin mo, eh, ganito rin kami nahuli ng lola mo noong shota ko pa ang nanay mo!" Bigla a

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD