Chapter 3

2005 Words

” นายจะบ้ารึไง จะให้ฉันไปนอนโรงแรมจิ้งหรีดหรือไง ใครเขาจะไปนอนกัน“ ” เงินไม่มีจะกินข้าวเธอควรรู้ตัวไว้บ้างนะไม่ใช่สักแต่หัวสูงตลอดเวลา“ ”นาย!“ ” ที่นี่โรงแรมฉันจะมาทำอะไรก็เรื่องของฉัน หลบไป“ พูดจบไทเกอร์เดินสวนนาราออกไปในขณะที่เดินผ่านเธอก็ชนไหล่ของเธอเบาๆ เธอได้แต่มองด้วยใบหน้าไม่พอใจ ทำไมเขาถึงเป็นผู้ชายที่หน้าตาดีแต่ปากร้ายขนาดนี้นะ เหมียว~~~ เสียงร้องของสัตว์ตัวเล็กคนปุยตัวหนึ่งที่ร้องเรียกอยู่ไม่ห่างที่ลานจอดรถของโรงแรม หญิงสาวหันกลับไปพบกับแมวตัวเล็ก เธอเดินเข้าไปก่อนนั่งลงเล่นกับมันอย่างน่ารัก ” เจ้าตัวเล็กทำไมอยู่คนเดียวแบบนี้เนี่ย เดี๋ยวรอก่อนนะฉันมีอาหาร“ นี่คือรอยยิ้มแรกตั้งแต่วันที่เธอถูกพ่อแม่ทิ้งไว้กับหนี้ก้อนโตที่เผยขึ้นมาบนใบหน้าของเธอ หลังจากที่เล่นกับลูกแมวได้ไม่นาน หญิงสาวก็เดินกลับขึ้นห้องพัก วันนี้เธอค่อนข้างหมดแรงไม่น้อยก่อนที่จะล้มตัวลงนอนบนเตียงนุ่มนุ่มของโรงแรม ในระยะเวลาเพียงไม่กี่ วัน ชีวิตเธอจากที่เคยสุขสบายมีเงินใช้ไม่ขาดมือ กลับดิ่งร่วงลงจนแทบไม่เหลือเงินติดตัวสักบาท ที่ผ่านมาทำให้เธอนั่งคิดได้ว่า เธอไม่เคยรู้เรื่องธุรกิจหรือสิ่งที่พ่อแม่ทำเลย เพราะพ่อและแม่ของเธอใช้เพียงเงินซื้อความสุขให้เธอมาตลอดชีวิต “ เงิน 65 ล้านบาท จะไปหาที่ไหนได้ว่ะตั้งเยอะขนาดนั้น 10% มันก็ต้อง 6,500,000 บาท เฮ้ออออ” อาบน้ำเตรียมตัวจะเข้านอนแต่กลับรู้สึกท้องร้องแปลกๆ จะว่าไปเธอยังไม่ได้กินอะไรเลยตอนเย็นเลย หลังจากคิดได้แบบนั้นเธอยกหูโทรศัพท์ในห้องพักเตรียมจะสั่งรูเซอร์วิส แต่ชะงักเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าบัตรเครดิตตอนนี้ไม่สามารถใช้ได้แม้แต่ใบเดียว หญิงสาวเลือกจะเดินออกจากโรงแรมก่อนที่เธอจะมองซ้ายมองขวายังไม่คุ้นชินนัก เมื่อปุ่มในวัยเด็กทำให้เธอค่อนข้างที่จะมีบางเรื่องที่ยังคงฝังใจและเป็นแผลในใจมาตลอดถึงทุกวันนี้ “ ไม่เป็นไรนะไม่เป็นไร” หญิงสาได้แต่ปลอบใจตัวเองก่อนที่จะเดินออกไปอย่างซุปเปอร์มาร์เก็ตขนาดเล็กที่อยู่ไม่ไกลนัก เธอยืนมองตู้อาหารแช่แข็งแล้วได้แต่ขมวดคิ้ว เพราะปกติเธอไม่เคยกินมันเลย หลังจากเลือกมาในสิ่งที่เธอคิดว่าจะกินมันเข้าไปได้จึงเดินไปจ่ายเงินและอุ่นอุ่นจนร้อนก่อนจะนั่งลงที่โต๊ะของซุปเปอร์มาร์เก็ตที่จัดไว้สำหรับนั่งกินอาหารชั่วคราว เมื่อตักเข้าไปได้เพียงแค่สองคำเธอกลับวางช้อนลงเมื่อรู้สึกว่ามันไม่อร่อยเอาเสียเลย “เฮ้อ” ไม่นานนักหลังจากกินเข้าไปเพลงไม่กี่คำ เธอจึงเลือกจะเดินกลับโรงแรมเพื่อกลับห้องพัก แต่จู่ๆ ก็คนกลุ่มนึงเดินตรงเข้ามาเธอจนเธอชะงักฝีเท้าที่ก้าวเดิน “ นี่มันคุณหนูนาราไม่ใช่เหรอ ตามหาตัวซะตั้งนาน” “ พวกนายเป็นใคร?” “ พ่อกับแม่ไปไหนล่ะ ถึงเวลาจ่ายหนี้แล้ว” นาราเบิกตากว้างอีกครั้ง ทำไมพ่อและแม่ของเธอถึงมีเจ้าหนี้โผล่มาอีกแล้ว แล้วแบบนี้เธอจะเอาตัวรอดจากตรงนี้ยังไง “ ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ!” “ เดี๋ยว! ยังคุยกันไม่เสร็จจะรีบหนีไปไหนล่ะ” “ พวกนายมีอะไรก็ว่ามา” “ เก่งไม่ใช่เล่นนะ ฉันตามหาพ่อแม่เธอมาหลายวันแล้ว ถ้ายังตามไม่ได้ฉันคงต้องทำกับเธอแพงไง เป็นหนี้รับจ่ายยอด 10 ล้านบาท เงินไม่ใช่น้อยนะ” “ 10 ล้านบาท!!!” “ สงสัยต้องเชิญไปคุยกันเงียบๆซะหน่อยแล้วมั้ง เครื่องประดับบนตัวเธอนี่ ราคาแพงทั้งนั้นนะ” ชายคนกล่าวเอ่ยขึ้นเมื่อมองไปยังนาฬิกาแบรนด์ดังราคากว่าเจ็ดหลักที่เธอใส่ และเครื่องประดับที่มีทั้งกำไรข้อมือและสร้อยคอแบรนด์หรูที่แต่ละชิ้นแม้จะเล็กนิดเดียวแต่ละราคาแรงอยู่มาก “ ฉันไม่รู้เรื่องด้วย หลบไปฉันจะกลับ!” “เดี๋ยว!!” “ โอ้ย!! ปล่อยนะ!” “ ฤทธิ์เยอะนักนะ!!! โอ้ย!!! ยัยบ้า ไปจับตัวมา!!“ นาราที่ถูกชายคนดังกล่าวกระชากข้อมือเต็มแรง แต่เธอไม่ยอมและสู้กลับด้วยการกระทืบเท้าเขาเต็มแรงด้วยรองเท้าส้นแข็งที่เธอใส่และยกมือขึ้นกับมือชายคนนั้นที่กระชากเธอเต็มแรงจนได้กลิ่นคาวเลือดและรีบวิ่งหนีไป เส้นทางกลับโรงแรมไม่ไกลมากนักแต่มันกลับมืดอยู่บ้างเพราะร้านค้าข้างทางไฟมืดสนิท ในขณะที่วิ่งมาจนถึงด้านหลังทางเข้าลานจอดรถเธอกลับถูกลูกน้องของชายคนนั้นรวบตัวเอาไว้ทัน “อื้ออออออ” เมื่อถูกปิดปากแต่เธอกลับพยายามพยายามส่งเสียงและดิ้นสุดชีวิต เพียะ!!!! เธอโดนฝ่ามือหนาของลูกลูกน้องชายคนนั้นตบเข้าที่ใบหน้าเต็มแรงจนล้มลง แต่เธอก็ยังพยายามหาทาง “ เฮ้ย!” เสียงดุดังดังขึ้นมาจากด้านหลังปรากฏว่าเป็นไทเกอร์และลูกน้องอีกสองคนที่ยืนมองด้วยใบหน้านิ่ง “ มึงเป็นใคร ทางที่ดีอย่าเสือกเรื่องนี้” ชายคนนั้นเอ่ย “ ไม่เสือกคงไม่ได้ว่ะ ยัยนี่มันลูกหนี้กู” “ มึงว่าไงนะ!” “ มึงหูแตกหรือไงวะ” ไทเกอร์เอ่ยแค่นั้นก่อนพยักหน้าเบาเบาให้กับลูกน้อง เพียงไม่กี่วินาทีชายคนนั้นและลูกน้องถูกลูกน้องของไทเกอร์ล้มจนหมอบลงกับพื้นทั้งหมด “ จำไว้ว่ายัยนี่ มีแค่กูเท่านั้นที่มีสิทธิ์ทำอะไรก็ได้ ส่วนพวกมึงกูซื้อหนี้ต่อ ถ้าเอาก็รับไปแต่ถ้าไม่เอาก็ลองงัดกับกูดูได้” ไทเกอร์เอ่ยพังยื่นเช็คใบนึงให้กับชายคนนั้นคนนั้น ชายคนนั้นเห็นชื่อและนามสกุลบนเช็คเขาถึงกับเบิกตากว้างก่อนจะเรียกคว้าและพากันถอยหนีไป “ เธอนี่นี่มันตัวดูดหนี้เข้าหาตัวหรือไง” ไทเกอร์เอ่ยในขณะที่นั่งอยู่ต่อหน้านาราที่ล้มอยู่บนพื้น “ นายนี่มันปากเสียทุกครั้งที่เจอกันเลยไง” “ เจ็บขนาดนี้ก็ยังพูดมาก ตอนนี้เธอเป็นหนี้ฉันเพลิงอีกสิบล้านบาท ทั้งหมด 75 ล้านบาท เพราะฉะนั้น 10% ที่เธอต้องให้ฉันคือเจ็ดล้านห้าแสนบาท” “ นายจะบ้ารึไง ฉันจะไปหาที่ไหนที่ไหนทัน” “ ฉันบอกแล้วขึ้นเตียงกับฉัน ฉันลดหนี้ให้” “ ฉันไม่มีทางไปขึ้นเตียงกับผู้ชายอย่างนายเด็ดขาด!” “ ปากแตกขนาดขนาดนี้แล้วยังเก่งอยู่นะ ฉันจะคอยดูว่าเธอจะจมเตียงด้วยท่อนฉันหรือเปล่า!” “!!!!!” หญิงสาวที่ขมวดคิ้วเมื่อได้ยินชายหนุ่มพูดแบบนั้น แม้ร่างกายจะยังเจ็บอยู่เธอกลับใช้แรงที่มีทั้งหมดผลักอกชายหนุ่มที่นั่งลงต่อหน้าจนเขาเซเกือบล้ม “ ต่อให้ฉันจนตรอก ฉันก็จะไม่ขึ้นเตียงกับนาย!! จำไว้!!“ หญิงสาวลุกขึ้นพร้อมกับร่างกายที่มีแต่รอยแผลและใบหน้าที่มีรอยช้ำจากการถูกตบ เธอเดินออกจากตรงนั้นและกลับเข้าที่โรงแรมในขณะที่ไทเกอร์ยืนมองเธอด้วยสายตาที่ไม่สื่ออารมณ์ ” ถึงคุณนาราดูเอาแต่ใจไปหน่อย แต่ผมว่าวันนี้เธอน่าสงสารนะครับ“ ” น่าสงสารยังไง ยังปากดีไม่เลิกเลย“ ” ก็เธอดูถูกเลี้ยงมาแบบตามใจไงครับ คงไม่เคยถูกพ่อแม่ตีแน่นอน แล้ววันนี้มาถูกคนอื่นทำร้ายแถมโดนผู้ชายตบด้วยนะครับ ยังไงเธอก็เป็นผู้หญิงผมว่าน่าสงสารนะครับ“ ลูกน้องคนสนิทของไทเกอร์เอ่ย ” มึงส่งคนไปตามเช็ค 10,000,000 บาท กลับมาให้กูด้วย“ ” ครับนาย“ นาราที่กลับเข้ามายังห้องพักของโรงแรม เธอยืนมองหน้ากระจกก่อนจะน้ำตาไหลอาบแก้มออกมา ตั้งแต่เล็กจนโตไม่เคยลำบากขนาดนี้ แต่ตอนนี้กลับถูกเจ้าหนี้ที่เธอไม่เคยรู้ว่ามีตามทำร้ายร่างกายแบบนี้ ต่อให้เธอจะแข็งแรงแค่ไหนเธอก็ต้านทานไม่ไหวเช่นกันเพราะเธอเองก็เป็นเพียงแค่หญิงสาวตัวเล็กๆคนหนึ่ง ” บ้าที่สุด“ เช้าวันต่อมาเธอลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวก่อนแต่งหน้าเพื่อลบรอยช้ำที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ในเมื่อใช้แรงหาเงินไม่ได้ ก็คงมีแต่ร่างกายเธอเท่านั้นที่จะช่วยเธอหาเงินได้ นาราติดต่อไปยังคนรู้จักที่เธอเคยทำงานด้วยในครั้งที่ยังเรียนหนังสือ ตอนนั้นเธอถ่ายแบบนิตยสารวัยรุ่น ในครั้งที่ทำเพียงแค่เพื่อความสนุกตัวเองเท่านั้น แต่รอบนี้เธอต้องการหาเงินจึงติดต่อกลับไปยังพี่คนเดิมที่เคยร่วมงานกัน (น้องนาราแน่ในะคะ ก่อนหน้านี้พี่ตื้อตั้งนานไม่เห็นยอมถ่ายแบบกับพี่เลย) (ตอนนั้นยุ่งๆค่ะ ตอนนี้สะดวกแล้วค่ะ) (ถ้าแบบนั้นตอนบ่ายมาเจอพี่นะคะ) (ได้เลยค่ะ) ในตอนบ่ายนารามาตามนัดก่อนจะนั่งคุยกับพี่จี เธอคนนี้ออกแนวผู้จัดการส่วนตัวหรือแมวมองที่ชอบหาเด็กสาวสวยและหุ่นดีไปถ่ายแบบนิตยสารอยู่บ่อยครั้ง ” ไม่ได้เจอกันนานนะคะ สวยขึ้นใหญ่เลยนะคะ“ ” ขอบคุณค่ะ“ ” พี่มีถ่ายแบบชุดว่ายน้ำน้องนาราสนใจมั้ยคะ ไปถ่ายแบบที่ชลบุรีสองวัน“ ” สนใจค่ะ นาร่ขอดูเรฟหน่อยได้ไหมคะ“ ” นี่ค่ะชุดที่ต้องใส่และคอนเซพงาน น้องนาราดูก่อนว่าติดตรงไหนไหม“ ” นาราไม่ติดค่ะ“ ” ถ้าแบบนั้นพรุ่งนี้เจอกัน 7 โมงเช้านะคะ แล้วเดี๋ยวไปพร้อมกัน“ หญิงสาวเซ็นเอกสารร่วมงานเพื่อถ่ายแบบชุดว่ายน้ำในวันพรุ่งนี้ และค่าจ้างงานนี้ค่อนข้างสูงพอสมควรเนื่องจากชุดที่ใส่วาบหวิวมากไม่น้อยจึงจำเป็นต้องได้นางแบบที่มีสัดส่วนทุกจุดไร้ที่ติ ซึ่งแน่นอนว่านาราที่ดูแลตัวเองเป็นอย่างดีเหมาะกับงานนี้มากที่สุด ” ถ้ารับงานแบบนี้ไม่กี่งานก็มีเงินไปให้อีตานั่นล่ะสิ“ เสียงที่คำนวณรายได้ในขณะที่เธอกำลังขับรถกลับมาที่โรงแรม โกดัง 22 ” นี่ครับนายเช็คเงินสดของนายครับ 10 ล้านบาท“ ลูกน้องคนสนิทยืนเช็คใบเดียวกันกับที่เขาให้เจ้าหนี้ของนาราไป คงไม่ต้องบอกว่าทำไมตอนนี้เช็คใบนี้กลับมาหาเขาอีกครั้ง ” นายจะเพิ่มหนี้ให้คุณนาราอีก 10 ล้านบาทเหรอครับ“ ” ช่วยไม่ได้ ยัยนั่น ทำให้กูต้องยื่นมือเข้าไปช่วย ก็ต้องตอบแทนกูเป็นหนี้อีก 10,000,000 สิ“ ” นายของผมนี่ หล่อเลวที่สุดเลยครับ“ ” มึงจะแดกลูกกระสุนกินแทนข้าวกลางวันไหม?“ ” ผมล้อเล่นครับ แล้วก็นายใหญ่ให้มาแจ้งนายว่าถ้าเคลียร์หนี้ของคุณนาราจบแล้ว ให้คืนเงินคุณนาราไปห้าล้านบาทด้วยครับ“ ” พ่อกูเนี่ยนะให้เงินยายนั่น 5,000,000 บาท“ ” ครับ นายใหญ่น่าจะสงสารแหละครับ“ ” เอาตรงไหนมาน่าสงสาร หยิ่งชูคอขนาดนั้น มึงกลับไปบอกพ่อกูว่าไม่ต้องเป็นห่วง เรื่องนี้กูจะจัดการจนจบถึงที่สุดเอง“

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more