CHAPTER 11
989 Words
“BAKIT?” Parang napaka-inosente ng tono ni Alston pero napansin ni Raissa na iginalaw-galaw nito ang balakang kaya bahagyang nag-urong sulong ang tigas nito sa b****a niya.
Napapatawa, humarap siya rito.
“Handa ka na namang sumabak sa laban?” sabi niya.
“Ayaw mo ba? You wanted someone who can f**k you senseless, don’t you?” ganti nito.
“Hindi kaya. I’m into AI and...”
“And you wanted someone who can f**k you senseless,” sabad ni Alston.
Hinawakan nito ang isang hita niya, isinampay iyon sa balakang nito. After exposing her sheath, he thrusted his hips. Sagad sa loob niya ang matigas nitong ari.
Napapikit si Raissa. Ang sarap lang talaga ka-s*x ng lalaking ito. Mukhang seryoso ito nang sabihin na magiging expert ito. Ilang sandali pa ay hindi na niya magawang mag-isip. Napakapit na lang siya sa lalaki at tinanggap ang pag-ulos nito kung saan sa bawat pag-indayog nito ay parang mababaliw siya sa sensasyong nililikha niyon sa puson niya.
If she aimed to create a perfect f**k buddy, it seems she succeeded way beyond her wildest dreams.
KINUSOT ni Raissa ang mga mata niya. Nasa bahay na siya pero kanina, habang patulog siya ay may ideyang sumuot sa isip niya. May kinalaman iyon sa program na ginagawa niya para sa mga taong nagkaroon ng problema sa speech. She had hit a snag and she didn’t know how to solve it. Pero madalas talaga na sa unexpected moments sumusulpot sa isip niya ang mga sagot na hinahanap at kapag nangyari iyon ay hindi siya nag-aaksaya ng sandali. Imbes matulog ay tumuloy siya sa den kung saan nandoon ang work area niya.
Ang dami niyang binago sa program na nabuo na niya. Halos magsimula siya from scratch. Pero dumating ulit iyong punto na hindi siya makausad. Sumasakit na ang mata niya sa pagtitig sa screen at iyong ulo niya sa kakaisip.
Isinandal niya sandali ang likuran sa backrest ng ergonomic chair na kinauupuan niya pero sa sobrang pagod siguro ay agad na siyang nakatulog. She vaguely felt someone lifting her up. Nagising pa nga siya pero konting-konti lang, sapat lang para magawa niyang ikawit ang mga braso sa leeg ng bumuhat sa kanya at idait ang ulo niya sa dibdib nito. She felt warmth and comfort in this person’s embrace so she found it so easy to fall back into a deep sleep.
Bahagya lang ulit siyang nagising nang ibaba siya nito. Kinumutan siya nito pagkatapos ay naramdaman niya ang pagdantay ng labi nito sa pisngi niya.
“Sweet dreams.” May naulinigan siyang tinig na nasundan ng paghawi ng ilang hibla ng buhok palayo sa mukha niya. Unexpected joy filled her heart at the gesture.
I could get used to this, huling naisip ni Raissa bago siya nakatulog na nang mahimbing.
WHAT he did to Raissa came straight from a scene in a movie he watched. Ilang beses nang napanood ni Alston ang ganoong eksena, sa tutoo lang. He is always watching movies or reading or observing people in everyday life. His data processing center is soaking up everything like a sponge, analyzing them, integrating everything and learning from them.
Hindi sila laging natutulog ni Raissa na magkasama sa iisang silid. May kanya-kanyang kuwarto sila kahit pa mas madalas ay hindi nagagamit ni Alston iyong sa kanya. Sa gabing iyon ay nandoon siya sa kuwarto niya. He really doesn’t need to sleep but he had gotten used to turning himself to sleep mode to mimic a real person’s habits. Bigla siyang napadilat sa kalagitaan ng gabi at parang hirap siya na mag-sleep mode ulit. Dahil siguro sa mga natututunan niya ay nagagaya na niya ang gawi ng tutoong tao, kasama na roon ang makaranan ng paminsan-minsang insomnia.
He was restless so he got up and walked around the house. Napansin niya ang ilaw sa den at nahulaan niya na nandoon si Raissa. Inasahan niya na makikita itong abala sa harap ng computer pero hindi ganoon ang dinatnan niya.
Something tugged at his senses when he saw her asleep infront of the computer. His processors whirred trying to analyze what that thing was. Hindi niya eksakto matukoy kung ano ba ang tamang depinisyon doon sa bumabagabag sa kanya. Basta’t ang alam niya, iyong eksenang napanood niya sa mga palabas ang gusto niyang gawin dahil doon. So he picked her up and laid her down on the bed. Hindi pa siya nakuntento roon. Kinumutan niya ito. But that still wasn’t enough for him. He was compelled to do more. Hinayaan na lang niya ang sarili. At hayun, natagpuan niyang hinahalikan ang pisngi nito. Pagkatapos ay hinagod pa niya ang noo nito. He gazed at her for several minutes more before finally leaving her to sleep in peace.
Nakahiga na ulit si Alston sa kama. Kung siya lang ang masusunod ay hindi na niya iiwan ang dalaga. Puwedeng mahiga na lang siya sa tabi nito, tutal ay tulog na ito at hindi nito mamamalayan na nandoon siya. He just wants to be near her. Pero sa isang banda, sa isang bahagi ng isipan niya, ay naiintindihan niya kung bakit kailangan din niyang maglagay ng konting distansiya sa pagitan nila. For now, it’s enough that he knows she is sleeping peacefully in her room.
Imagining her in bed did things to his body that made him shake his head. Sa marami-raming maiinit na eksena na nilang pinagsaluhan ng dalaga ay natutunan na rin yata niya na makaramdam ng matinding pangangailangan para rito. Hindi niya iistorbohin ang pagtulog ni Raissa dahil lang sa kamunduhang umaatake sa kanya. Pero may isa siyang puwedeng gawin na hindi gagambala rito. Iyon ay ang planuhin kung paano niya tutuparin ang mga secret fantasies nito.
Napangiti si Alston habang nilalaro sa diwa ang mga gagawin niya sa dalaga sa susunod na mga araw at gabi.
- Writer
