Herkesin içini kıpır kıpır eden bir mutluluk vardı, yüzlerinden bile anlaşılıyordu. Hüma’nın bana anlattığına göre Gülendam abla dedikleri kadın, Akif’in ablasıydı ve kısa zaman önceye kadar bu evde onlarla yaşıyordu. Altı yaşında bir kızı vardı, Leyla. Gülendam ablanın düğünü herkesi heyecana sürüklemişti. Akşam yemeği yenirken bile konuştukları tek konu buydu.
Herkesin gözleri parlıyor, yüzlerinde gülümsemeler eksik olmuyordu. Yemek masasında bile düğün hazırlıkları, kıyafet seçimleri ve Rize’ye yapılacak yolculuk konuşuluyordu. Düğünün getirdiği bu heyecan ve mutluluk, evin her köşesine yayılmıştı.
Yemek masası toparlandıktan sonra çay faslına geçildiğinde konuşmalara tamamen kulak kesilmiştim. Kumaş pantolonumun cebindeki telefonun bildirim sesi duyulduğunda içimde bir huzursuzluk be
