Tutunabildiğim tek dal vardı: karnımda büyümeye başlayan çocuğumun kesinleşen varlığı…
Serhat beni alıkoyduğu bir hafta boyunca her gün hamilelik testi alıp gelmişti, başlarda testte belirginleşmeyen ikinci pembe çizgi gitgide rengini almıştı. Bir haftanın sonunda hamile olduğumu kesinleşmişti. Sonrasıysa kendimi tam teşekküllü korumaya almıştım. Geceleri uyuyabilmek için odamın kapısını kilitliyordum; Serhat başlarda izin vermemişti fakat sağlığımı tehlikeye atacak şekilde üç gün boyunca uykuya direndiğimden kapımın anahtarını vermek zorunda kalmıştı. Odamın kapısını kilitleyebilsem bile kesik kesik uyuyabiliyordum ya… Önemli değildi.
Çocuğuma yetecek kadar yiyor, ona yetecek kadar uyuyor, ona zarar gelmemesi için her ağlama krizini içimde tutuyordum.
Bir anda hayatımın orta yerine
