PAG IBIG SA MALING PAGKAKATAON

Good morning ma'am, boses ng isang lalaki,na may matapang na anyo, pawis na pawis pero nakakamangha yong dating niya. Good morning po..sagot ni maria. Saan po ang area ng mga medicine? sunod na tanung ng lalaki kay maria na may britinong boses. na nakakunot na ang noo. ahh doon po sa dulo nitong court sir. Salamat! ma'am maria ang sungit naman noon. Sabi ng isang barangay health worker na kasama ko. bilang isang team leader ng mga barangay health worker sa medical mission na yon, natural lang na asikasohin ko ang paselidad, kasama sa trabaho ko ang pag tugon sa lahat ng papasok sa lugar,ma pasyente man yan oh staff ng aming opisina oh maging ng mga official ng Barangay. hayaan muna grace,baka pagod lang sya. kita mo naman oh pawisan pa nga. pero alam mo,bet ko yong ganyang lalaki, yong tipong pasan ang mundo, yong punong puno ng sama ng loob. ganun yong datingan nya. yong parang kulang sa kaligayahan. naku ma'am maria ang galing mo,tama ka mukhang galit nga sa mundo. kahit ang sungit nya mukha syang mabango ang singit,kasi kita mo ang linis linis nya kahit pawisan sya. sabay hagikgik namin ni grace. ang aga naman ng tsismisan na yan. sabi ng aming midwives incharge.. ahhh eh sorry po ma'am len, naku ma'am len sinungitan kasi c ma'am maria nong lalaking yon oh..sabay nguso ni grace sa derekyon nong lalaki. sabay tawa! ahhh..masungit talaga yon. si Sir Pepe pala tawag nila dyan. lage kasing galit yan eh. bihira mong makitang nakangiti. masungit kung sa masungit talaga yan. totoo po ma'am len? tanung uli ni grace kahit kitang kita naman ang pag kakunot ng noo ng nong lalaking yon. ma'am maria Pepe daw yong pangalan baka di mo makalimutan! magtrabaho na tayo. pero di talaga maalis ang pag sulyap sulyap ko sa kanya,kahit iniwan na ako ng dalawa si ma'am len at grace. dalangin ko pa nga na sana bago matapus ang event na to makausap ko sya uli. oh makalapit ako sa kanya. Magulo na sa dami ng pasyente, di na rin ako mag kandatoto sa dami ng for vital signs, blood pressure, kuha ng bmi ng height and weight, abala na ang lahat sa mga gawain,napapatingin pa rin ako paminsan minsan sa kinaroroonan ni Pepe,pero tuloy lang din sya sa kanyang ginagawa, sa pamimigay ng gamot,ni wala syang balak na tingnan man lang ako. di man lang sya naakit sa taglay kong ganda. Kung saan saan na tumatakbo yong utak ko.knowing na abala pa ako nyan. si maria 35 years old, hiwalay sa asawa ng labin limang taon, walang boy friend, hindi dahil ayaw nya, konde galing sya sa maling lalaki, maling relasyon, oh mapanakit na jowa,may dalawang anak na babae, maganda ang mukha, maganda ang mga ngipin,maganda ang mga ngiti, maganda ang pangangatawan, di rin sya pahuhuli sa mga dalaga dahil maayos sya sa kanyang sarili. marunong sa buhay, independent! marami ang nagpapalipad hangin sa kanya, as in maraming nagbibigay pansin sa kanya. Pero sa mata ni Pepe dumaan lang sya as in,parang hangin lang sa harapan nya,na ikinaiinis pa nga ang hindi niya agad pag tugon sa mga tanung nya. At bakit nga nababahala si maria para isipin sya,eh ngayon nga lang nya nakita yon.maaring dahil sa pagbelewala sa kanya ng lalaking yon,eh ngayon nga lang nya yon nakita eh, halos mag isang taon na akong na asign sa sucat health center, ngayon ko lang sya nakita,at isa sya sa member ng pharmacy team ng aming opisina. at dahil sa di naman ako nabibigyan ng pagkakataon na makapunta ng opisina so hindi ko talaga sya makikita. hoy! nagtratrabaho ka ng wala sa sarili ahhh.. buti na lang maganda ka,at nakukuha mo sa ngiti ang lahat ng pasyenteng dumaan sayo.palibhasa sanay na sanay kana dyan sa ginagawa mo,kaya may tiwala talaga ako sayo. salamat naman po kung ganun pala ang tiwala nyo sa akin doc. Sorry doc.Yan, anu po bang nakita nyo? Wala naman, hinahanap ko lang ang mata mo,kasi oras na ng kainan, parang walang kang balak kumain oh. ahhhh..sorry doc.Yan tinatawag nyo po pala ako. ito na po asikasohin ko na po. ayon na oh dumating na yong mga pagkain bigyan mo na yong mga BHW barangay health worker mong mga kasama. oopo doc.Yan.. tawagin ko lang po si grace para matulongan ako. Wag na, lumapit ka lang kay sir Pepe, tanung mo yong para sainyo. ahhh Pepe pala pangalan nya.. at yon pa nga agad ang naisip ko. sege doc.Yan salamat po. sege wag mo na kaming intindhin sila Pepe na magbibigay sa amin. kunin mo lang yong sa inyo. opo Doc.Yan. Grace halika samahan mo ako kunin natin yong pagkain sa don kay sir Pepe. makatawag ng Pepe,parang my kilig ahh! Oy..yong masungit ba yan? alam muna agad ang pangalan nya? kala ko boy tupak ..hihihihi sabay hagikgik nya. psssssst, wag ka maingay nabangit lang ni doc.Yan pangalan nya. tsaka parang binangit din sya ni ma'am len kanina diba? at bakit parang masaya ka! naku Grace huh tantanan mo ako. ahhh..sir yong pagkain sa mga bhw po. sabay sundot ni grace sa tagiliran ko. anu ba.. grace wala! sagot agad ni grace. grabe di man lang nagsalita. as in walang salita,ni di man lang tumingin. inabot lang yong 20 food pack tubig at papel para pumirma ang mga kukuha ng pagkain. wala akong masabi, ang suplado nya. grabe! ang ganda seguro ng asawa nya. pano mo naman nasabing may asawa sya.huh!grace malamang masungit sya.di sya tumitingin sa magandang babae,at ma'am maria ang ganda mo kaya,dami ngang nagkakagusto sayo.tapus sya di ka man lang matingnan. eh anu naman ngayon! sa ayaw nyang tumingin! hoy grace bakit mo sinasabi yan. kala mo naman may gusto ako don. bakit may sinabi ba ako huh ma'am maria. sinasabi ko lang, di ka man lang tingnan, oh nagsalita man lang. mamaya pag balik mo nitong listahan abot mo lang din sa kanya at wag kang magsasalita. ok sabi mo eh! nakakairita sya talaga ma'am maria, akala mo napakapogi, unfairness kahit pawisan sya mukha pa rin syang mabango. oO nga malinis din syang manamit, at nakaplantsa pa, maputi kasi sya.. huh! dami agad nakita. hala sya! hoy grace tantanan mo ako! akin na nga yong iba ikaw na magpa ikot ng listahan iaabot ko na tong mga pagkain pipirmahin mo sila. sege sabi mo eh! sabay tayo kumain huh! doon sa table namin para kitang kita mo rin syang kumakain! umalis kana grace, baka may makarinig dyan sa mga pinagsasabi mo. nakakahiya dalagang Pilipina to oh. sa tingin mo ba papatulan ka nyan. ni di ka nga makuhang tingnan man lang. aba ayaw pa talagang tumigil. huli kita ma'am maria..di ka pweding magsinungaling sa akin. bahala ka sa buhay mo. bilisan muna nagugutom na ako. napakadaldal talaga nito ni grace, magpapirma lang napakatagal pa, gutom na ako. Ma'am ito na po, ang listahan ng food. nakapirma ba ang lahat? yup! kompleto na po yan. kumain na tayo ang tagal mo, halika na! ihatid mo muna kaya tong listahan bago tayo kumain. hayaan mo sya mamaya na kumain muna tayo. sege ikaw bahala..Tara kain na tayo. bilisan mona talaga grace,kanina pa nga kita hinihintay, sana maaga tayo matapus para makauwi na tayo. narinig ko nag cut off na si doc.Yan. oh! mabuti ng tapusin na lang natin yong nasa loob ng court. Hoy! Kung saan saan ka na naman nakatingin eh! bakit mo naman ako binabantayan,kumain ka dyan grasya! kain! di yong kung anu anu nakikita mo. type mo si Pepe no? hindi ahhh.. weh di nga.. grasya tantanan mo ako! Kung tinitingnan ko sya. curious lang ako,bakit ang suplado nya. isang subo isang tingin! bweset ka! di ko lang nakita na kumain sya. eh anung paki mo. Malay mo naman baka naubusan! tapus,ibigay mo yong sayo! hindi grace hati kami susubuan nya ako! impakta ka talaga. Dyan ka na nga ihatid ko na tong listahan. ingat ka baka madapa ka..nakakahiya! itong si grace friendship ko talaga sya. kahit ginaganyan nya ako pag kaming dalawa lang naguusap, ramdam ko naman ang respeto nya sa akin. Lalo na pag may kaharap kaming iba. at dahil nga suplado talaga sya. at nakita kung kumakain na sya, di na ako nag abalang tawagin si Pepe basta pinatong ko lang yong attendance sa ibabaw ng mga gamot,tyak ko namang nakita nya ako. at ..iniwan ko lang sa lamesa yong listahan at kumaripas na ako ng alis.ni hindi ako lumingon! at wala nikatiting na salita ang lumabas din sa bibig ko gaya ng nasabi ni grace. total madamot na lang din sya sa pagbati. at dina rin ako bumalik sa pwesto ni grace dumiretso na ako sa pwesto ko,para mag ayos ng mga gamit ko, dahil wala na ring dadaang pasyente sa akin. pwede na akong umupo habang hinihintay kung sabihin ni doc na pwede ng umalis. di ko mapigilang pagmasdan sya na para bang may kulang, oh menimemorize ko na lang ang awrahan nya. kasi suplado talaga. hoy! uwian na daw tulala ka pa dyan!