ZORAKİ GELİN

Bölüm 10

Gül sakince odaya girdi. Mercan’ın çalışmasına bakıp gülümsedi.

-Bunları sen mi yaptın?

Başını salladı.

-Daha taslak ablam. Bi şey mi istedin? Hafta sonuna yetiştirmem lazım.

-Cihan beye servis açılacak. Ben yapayım dedim. Özellikle seni istiyor.

-Tamam ablam.

Üzerindeki tayta baktı. Sıkıntı ile yerinden kalkıp bir gün önce giyindiği boydan elbiseyi üzerine geçirdi. Gül merakla

-Tatlım neden bunları giyindin?

-Uzun hikâye abla. Böyle rahatım. Cihan bey görünmez ol dedi.

-Haaa…

Gül, anlamamıştı ama zamanı geldiğinde biliyordu ki açılacaktı. Mercan, hızla mutfağa geçti. Servis takımlarının olduğu tepsiyi aldı. Yemek odasına taşıdı. İçerden Cihan’ın sesi duyuldu.

-Çalışma odama getir.

Sessizce kapıyı tıklattı.

-Gir Mercan

İçeri biraz ürkekçe girdi.  Cihan çalışma masasında bilgisayarında başını yaptığı işten kaldırmadan

-Yanıma bırak. Ne yemek var.  Boğazını temizledi. Yemek servis takımını masaya yavaşça koyarken

-Ezo gelin çorba, tas kebabı, pilav, salata,

-Salata getir.

Sessizce odadan çıktı.  Gül

-Ne istiyormuş?

-Salata

-Deli oğlan çalıştığında ne yediğinin farkında değil. Hiç salata yeter mi?

Hızlıca Cihan’ın sevdiği tostan yaptı. Yanına sıcacık çay koydu.  Mercan telaşla

-Ama Gül abla.

-Sen götür bir şey derse benim yolladığımı söyle

Başını korkarak salladı. Odaya girdi. Masaya korkarak bıraktı. Cihan yiyeceklere bakıp sinirle Mercan’a döndü.

-Sana ne dedim? Kulakların duymuyor mu?

Gözleri doldu.  Tek eli ile gözlüğünü geri itti. Sakinliğini korumaya çalıştı.

-Efendim Gül abla ısrarla gönderdi.

-Başımın dertleri al götür çabuk. Ne dediysem o olacak

-Pe-pe –peki efendim.

Telaşla elleri titreyerek tostu aldı zoraki odadan çıktı. Cihan sinirle Mercan’ın arkasından baktı.

Mercan mutfakta sabırsızlıkla bekliyordu.  Servis tabaklarını alacaktı.  İçeriden Cihan’ın sesini duyduğunda oturduğu yerden sıçradı.

-Mercaaann

Koridorda yürürken sessizce küfür ediyordu.

-Allah’ın cezası ne var ne pislik?

Telaşla yanına gitti. Başı yerdeydi.

-Buyurun efendim.

İçinden

“Geri zekâlı “ demek geldi. Yutkundu.

-Hangi cehennemdeydin. Al götür bunları çabuk.

Hızla masadaki boş tabakları aldı. Elleri gözle görülür derecede titriyordu. Odadan çıkarken Cihan’ın sesi ile durdu.

-Sen sabah nereye gittin öyle?

Cihan’a yüzünü dönmeden.

-Efendim okula gittim.

Cihan sinirle yerinden kalkıp Mercan’ın yanına gitti.

-Kimden izin aldın?

-Ama şeyyy…

İyice omuzları düştü ellerindeki tepsi neredeyse düşecekti.

-Yüzünden ne hayır gördüm ki arkanı dönüyorsun küçük hanım.  Dön bakalım.

Panikle döndü.