AZİZE KADIN
Serhatım çoktan valizini hazırlamış , merdivenlerden ağır adımlarla inip yanıma gelmişti . Gözlerinde kararlılıkla karışık bir hüzün vardı . Yusuf Ağa ve Ayşe , beni kendime getirmeye çalışıyor , bir yandan ağlamamı dindirmeye uğraşıyorlardı . Ama yüreğime düşen bu yangın ne suyla sönerdi ne sözle ...
Ayşe ’ye döndüm , gözyaşlarımı silmeden . “ Gördün mü kızım , ” dedim titreyen sesimle , “ Kaderimde evlat acısı da varmış . Ben bir anneyim … Evladını toprağa vermek , her annenin en büyük kâbusudur . Ama bana bu kâbusu yaşatan Zümrüt 'e de , Kaya 'ya da Allah ’ım her türlü acıyı versin . Onların gözyaşları hiç dinmesin . Benim yandığım gibi yansınlar . ”
Gözyaşlarım dinmek bilmeden dökülüyordu yanaklarımdan . İçim , ciğerim paramparça olmuştu . O sırada Serhatım , oğlum , bi
