SERHAT AĞA
“ Ben geldim . Evin önündeyim . Her şey hazır mı ? ” dedim , telefonun diğer ucundaki sese . Sesim sakindi belki ama içimde fırtınalar kopuyordu .
“ Hazır efendim . Zümrüt Hanım şu anda odasında tek başına , ” dedi adamım . Soğukkanlıydı ama ne hissettiğimi o da biliyordu .
“ Haberini bekliyorum . Harekete geçmek için ... ”
“ Tamam efendim . ”
Telefonu kapadım , direksiyon başında derin bir nefes aldım . Elim titriyordu . İçimdeki hisler yüreğimi parça parça ediyordu . Zümrüt ’e kıyamazken , olan bitenler beni darmadağın etmişti . Her ne kadar ondan uzak durmaya çalışsam da , kalbimin ona olan bağı kopmak bilmiyordu . Onu sevdiğimi inkâr edemezdim . Ama aynı zamanda ona duyduğum öfkeyi de bastıramıyordum . Çünkü bu hale gelmemizin sebebi Zümrüt ’tü .
İçeride her şey hazırd
