RUSSELL
Nag-usap pa kami sandali ni Tristan, 'tsaka lang ito bumaba at tumungo sa manibela nang masiguro na ayos na ako. Ngunit kahit umalis na ito sa aking tabi, minu-minuto naman ako, kung tanungin kung okay lang ba talaga ako.
Shitty, unti-unti ulit akong nasasanay na palagi siyang nasa aking tabi. Paano na lang kung sanay na akong naka depende palagi sa kanya? Hindi naman pe-p'wede ang gano'n dapat kung paano ako noon lumaban dapat ay gano'n pa rin ako ngayon. Ngayon ko pa talaga iniisip ang takot sa kabila ng pinagdaanang pagsubok.
Dati naman malakas ang loob ko. Maybe because I had no one else to lean on kun'di ang sarili ko lang, so there was no choice but to remove the fear that existed in me. Pero masarap din talaga sa pakiramdam na mayroon kang karamay kahit ano pang pagsubok
