A Shadow of an Illusion

Chapter 31

Menrui’s Point of View

After that ‘encounter’ that I had with Elysium in the forest, I took my time to absorb everything, pero hanggang ngayon na naglalakad na ako papunta sa palasyo ni Cynth, wala pa rin akong makuhang sagot kung dapat ba talaga akong bumalik na sa mundo namin o hindi.

Gulung-gulo pa rin ang utak ko dahil sa nangyari. At first, I was just worried of the way Helix acts, then something like this had happened in our world. Hindi ko na talaga alam pa ang nangyayari. Para bang sunud-sunod na ang mga problema na dumarating sa buhay ko at wala man lang akong magawa kung hindi ang harapin iyon kahit na alam ko namang wala akong makukuhang solusyon para sa mga problema na ‘yon.

I thought that I could already confess to Cynth what I trully feels towards him. I really thought that I could, but it looks like the fate was really not on my side now, because it wanted me to choose if I really wanted to go back now, or not.

“Kung mayroon ka pang gustong ibigay na problema sa akin, ibigay mo na para isang sakitan na lang ‘di ba?” I told to nothing in particular.

Gusto ko na lamang magtago at tumakbo dahil sa dami ng problema na bigla na lamang umuusbong kahit na hindi ko naman gusto. Gusto ko na lamang kalimutan na may ganito akong problema at mamuhay sa mundong ito nang tahimik, pero alam ko naman na hindi ko magagawa iyon.

I could not run away. H*ck, I could not even hide to these problems because I know that it will just make my situation harder than it ever was. It would create an even greater chaos that we wanted to avoid. It would create the things that do not want to have.

I know that we needed to find the traitor, I know that this will not end if he or she kept on roaming around our world, but I know that if I choose to go back to our world, then it also means that I am turning my back at Cynth. Para na ring sinabi ko na hindi ko siya pinipili at mas gusto ko na lamang na manatili sa mundo namin.

And I could not afford to do that. Not now. Not now that I already know that I fell for him too. Hindi ngayon na alam ko na sa sarili ko na mahal ko na siya, at ang isipin na kailangan ko siyang iwan, parang dinudurog na agad ang puso ko. Parang pinipiga iyon dahil sa sakit na nararamdaman ko kahit na iniisip ko pa lamang iyon.

A lone tear fell from my eyes, but I immediately wiped it off. Kailangan kong maging matatag dahil wala rin namang mangyayari kung magpapatalo ako rito sa iniisip ko. Mas lalo lamang ako walang magagawa.

Sawang-sawa na akong umiyak dahil hindi ko alam kung ano ba talaga ang dapat kong gawin. Sawang-sawa na akong magpatalo sa sarili ko dahil hindi ko ma-solusyunan ang mga problema na kailangan kong gawin.

I know already that the path that I choose is not easy, it was also like the plan that we had before I thought of this, that is why I decided that I will not be defeated. I cannot not back down, and never will be.

Nagpatuloy lang ako sa paglalakad papunta sa direksiyon ng palasyo ni Cynth nang puno ng tanong at problema ang isip ko. I did not even pay attention on my surrounding as I was walking on the straight path that could lead me to his palace.

I walked aimlessly, until I reached the gate of his palace. Napa-buntong hininga ako at tinanawa ang pinaka tuktok ng palasyong iyon na para bang may maibibigay na solusyon sa problema ko kapag ginawa ko ang bagay na iyon.

I saw that the gate of his palace slowly opened, and I was about to enter, but I was stopped when one of his knights that was guarding the palace whispered to me.

“Sa tingin ko ho ay kailangan ninyong mag-ingat, milady,” sabi niya sa akin nang may seryosong ekspresiyon sa kaniyang mukha.

Nagtataka naman akong tumingin sa kaniya dahil ito ang unang beses na kina-usap niya ako at iyon pa talaga ang sinabi niya.

“Ano ang iyong ibig sabihin?” tanong ko sa kaniya habang naka-kunot ang noo ko.

“Mukha ho kasing galit na galit ang Emperor no’ng pumasok siya sa palasyo kanina,” bulong niya sa akin na mas lalong nakapagpa-kunot ng noo ko.

Galit na galit si Cynth? Pero bakit naman nangyari ‘yon? No’ng umalis naman ako kaninang umaga para maglakad-lakad ay naka-ngiti pa siya sa akin na para bang ang ganda ng araw niya, kaya bakit naman siya galit ngayong pagdating niya?

Come think of it. Ni hindi ko rin alam na umalis pala siya ng palasyo. May kinalaman kaya iyon kung bakit siya galit ngayon?

“Alam mo ba kung bakit siya nagkagoon ngayon?” tanong ko sa kaniya para naman magka-ideya ako kung bakit galit na galit ngayon si Cynth.

Sadly, he shook his head at me. “Hindi ko rin ho alam ang buong nangyari pero mukhang may isang tao na naging dahilan para magbago ang mood ng Emperor,” sabi niya bago siya tumingin sa akin at itinuro ang loob ng palasyo. “Sa tingin ko ho ay kayo na mismo ang umalam kung ano talaga ang nangyari. Kayo lang naman ho ang pinagsasabihan ng Emperor ng mga problema niya.”

Dahil sa sinabi niya, tumango ako at nagpasalamat sa kaniya bago ako tuluyang pumasok sa loob ng palasyo. Binilisan ko pa ang paglalakad ko dahil nararamdaman ko na hindi lang basta-basta ang dahilan kung bakit siya galit ngayon. It felt like something was up that is why I walk faster than I ever had before.

Pagkapasok na pagkapasok ko pa lang sa loob ng palasyo, naramdaman ko na agad ang tensiyon sa loob ng palasyo. Naririnig ko rin ang pagbubulungan ng mga tauhan niya sa paligid, pero hindi ko iyon pinansin at hinanap siya.

I was about to turn in the direction of his room, but I was stopped when Grim appeared out of nowhere. Nasa harapan ko siya ngayon at naka-ngiti nang nakakaloko na para bang may alam siya pero ayaw niyang sabihin. Yumuko siya sa akin bilang paggalang, at nararamdaman ko na may kailangan siya sa akin kaya siya bigla na lang lumitaw sa kung saan.

“Milady,” he greeted me as he bowed down again.

Tumango lang ako sa kaniya at tinigna ang buong paligid para tignan kung nandoon si Cynth, pero katulad kanina, hindi ko siya makita kaya naman itinuon ko muli ang atensiyon ko kay Grim na nakayuko pa rin hanggang ngayon.

“Where is he?” I asked, hurriedly, because it really felt like something was about to happen.

“It looks like you already know that something happened to the Emperor,” sabi niya sa akin.

“The guard outside of the palace told me,” I told him the truth.

Napataas naman ang isang kilay niya at umayos ng tayo. “I see.” He smiled at me then he turned his back as he said, “Then I guess you have to follow me now because the Emperor is really angry right now, that even I, myself, cannot control him anymore.”

Mas lalo akong nag-alala dahil sa sinabi niya. Then that only mean one thing, this is really a serious case if Grim could not control him. It seems like Grim does not want to say why Cynth is angry because he just walked silently on the hallway without explaining any further.

“Maybe, you can explain yourself once we reached his office,” sabi niya na nakapagpatigil sa akin.

“What?” Iyon lang ang tanging lumabas sa bibig ko dahil hindi ko maintindihan kung ano ang pinupunto niya.

Lumingon siya sa akin at iyon na naman ang nakakainis na ngiti niya. Pagkatapos no’n ay kinindatan niya ako at sinabing, “Hindi habang buhay ay maitatago mo sa kaniya kung sino ang tunay na ikaw.”

That made my heartbeats raise but I did not show him any emotion. I tried as hard as I could to show him an expressionless face so that he will not suspect anything.

Mukhang may alam na si Grim kung sino talaga ako, at mukhang may isa rin akong nalaman sa kaniya. At iyon ay nagpapanggap lang siya na na-brain wash siya, pero ang totoo, sumusunod siya sa utos ni Cynth nang dahil sa gusto niya at hindi dahil may nagko-control sa kaniya.

Tumawa muli siya dahil sa nakita niyang expression sa mukha ko bago umiling. “I do not care about it though,” he said that made me almost frown. “I have a goal myself, and I think that you are doing a favor on my side right now.”

Kinutuban ako dahil sa sinabi niya. Mukhang may alam talaga siya na hindi ko napapansin nitong mga nakaraang linggo na nanatili ako rito. Maybe, I should watch him closely, if I could do it that is.

Akmang magsasalita muli siya pero napatigil siya nang makita niya na may papadaan na ibang tauhan ni Cynth. He looked at them and smiled so innocently as if he was just talking naturally at me, even if that is not the truth, and he even greeted them as they passed by.

Tumingin siya sa orasang pambisig niya bago siya yumuko muli sa akin. “We are wasting our time right now, milady,” he said and I know that I did not imagine the evil glint in his eyes. “We should go now, or else, the Emperor will really get angry now.” He stood up straight as he walked again. “We cannot have that, do we?”

Imbis na sagutin ko siya, mas pinili ko na lamang na hindi na lang magsalita at sundan siya nang tahimik. Mas makabubuti na rin iyon sa aming dalawa dahil parehas lang naman kaming may itinatago na hindi namin gustong sabihin sa isa’t-isa.

We reached Cynth’s office and I could hear that he was shouting at someone, and I even heard something that got broken. Mukhang galit na galit nga siya katulad na lang ng sinabi no’ng kawal na nasa labas ng palasyo, at pati na rin ni Grim.

“See?” Grim said to me as we stopped in front of the door of the office. “Ganoon kagalit ang Emperor ngayon. Kahit naman ako kapag nalaman ko ang bagay na ‘yon, siguradong magagalit din ako sa lahat.”

I did not bother to pay attention to him as I tried to calm myself down. I prepared myself too, because I know that I will not like what is happening inside his office.

“Kung ako sa‘yo, I must say that you should prepare yourself because you are the prime suspect right now.” Napatigil na naman ako dahil sa sinabi niya pero hindi ko ipinahalata na kinabahan ako dahil sa sinabi niya.

I should calm myself right now or else, something might happen, and I could not afford to handle things like that because I already have a very big problem that I still needed to find a solution.

Hindi ko na lang pinansin ang sinabi niya at tuluyan nang binuksan ang pinto ng opisina ni Cynth. No. He is not Cynth right now. I could feel, and I could see right after I opened the door that it is not Cynth that I saw. It was Erebus, the heartless man that I never thought I would see again. After all, he was trying to bring back the old him, and that includes letting go of the part of him that was so evil. The part of him that was named Erebus.

“Kung hindi isa sa inyong tatlo ang espiya, sino?!” tanong niya sa mga tauhan niya na mukhang natulos na sa kanilang kinatatayuan. “Sino ang nangahas na mag-espiya sa loob ng palasyo ko, ha?!”

Kahit ako na nasa pintuan pa rin ay nagulat dahil sa lakas ng boses niya. Now, I know why he was so angry. It seems like he already found out that someone inside the palace is spying him. And it looks like he was interrogating those three people in front of him.

Pinakatitigan ko ang mga taong nasa harapan ni Erebus ngayon, at biglang tumibok ang puso ko nang makita ko na isa si Fawn sa mga taong iyon. Hindi ako pwedeng magkamali kahit na nakatalikod sila sa akin, dahil kilalang-kilala ko na silang tatlo. I am really sure that it was him.

I heard Grim whistled on my side as if he was enjoying the scene that was happening in front of him. “It looks like one of those people that was really close to you is here,” sabi niya at alam ko na tinutukoy niya si Fawn. “What would you like to do now, milady?” May nakakainis na tono sa boses niya nang sinabi niya iyon, pero hindi ako nagpadala sa emosyon ko at nanatiling tahimik lamang.

I clenched my fist as I took a deep breath and took a step towards Erebus. Mukhang napansin na niya na naririto ako dahil napalingon siya sa direksiyon ko at nakita ko ang galit sa mukha niya, at mukhang mas nagalit pa siya nang makita niya ako.

“Are you the spy inside my palace?” agad na tanong niya sa akin nang makita niya ako.

Bumilis muli ang t***k ng puso ko dahil sa sinabi niya, pero hindi ko iyon pinahalata at umaktong walang alam.

“What do you mean by that?” I asked him as I act as if I could not believe that he thought me as a spy.

“Come think of it,” he said and I could see that he was thinking. “You just appeared out of nowhere. Does that mean you did not got into that forest by chance?”

“Naririnig mo ba ‘yang sinasabi mo?” hindi ko makapaniwalang tanong sa kaniya. “Sa tingin mo ba talaga, magagawa ko ‘yon sa‘yo?”

“Who knows, maybe you are just manupilating me,” he said and he shrugged. “You just made me fall in love with you so that you can take the information inside the palace without me, getting suspiscious of you.”

Nakita ko sa gilid ng mga mata ko ang pag-aalalang tingin ni Fawn sa akin, pero hindi ko iyon pinansin at itinuon ko muli ang atensiyon ko kay Cynth. Hindi, mali. Hindi nga pala si Cynth ang kaharap ko ngayon kung hindi ay si Erebus.

“Cynth naman!” Sigaw ko sa kaniya na labis na ikinagulat ng mga tao sa loob ng kwartong iyon. “Sa tingin mo ba, susuportahan kita sa mga gusto mong gawin kung isa akong espiya sa loob ng palasyo mo?”

“You were against all my plans before I told you what I trully feels for you,” he pointed out.

“That is because what you are doing is so inhumane!” I shouted at him with an angry look on my face. “Sa tingin mo ba makakaya ko na makita kang nanakit ng ibang tao nang walang dahilan? Sa tingin mo ba nagugustuhan kong nakikita kang pumapatay ng tao na inosente naman talaga? I don’t! Dahil alam ko na may parte diyan sa puso at utak mo na hindi mo rin nagugustuhan ang pagpatay mo sa mga taong ‘yon!”

For the first time since Cynth had confessed to me, we fought because of these things. We fought because of this spy thing that I really do not know where he got the news that there was someone spying him inside the palace.

Totoo iyong sinabi ko na may parte sa kaniya na hindi niya nagugustuhan ang mga bagay na katulad ng pagpatay ng mga tao. Alam ko na may parte pa rin sa kaniya na nagi-guilty siya sa mga bagay na ginawa niya sa mundong ito.

Kaya nga gusto niyang magbago, hindi ba? Kaya nga napagdesisyunan niyang ipakita sa lahat na kaya niyang magbago, dahil gusto niya nang bumalik sa pamumuhay na hindi na niya kailangan pang gawin ang mga bagay na iyon, hindi ba? O may iba pa bang dahilan kung bakit niya gustong magbago na hindi ko alam?

He stared at me for a whole minute, and then he looked away from me as he said, “I think we still needed to investigate this matter, Grim.”

Agad namang yumuko sa kaniya si Grim. “Yes, I will investigate and I will make sure to catch the true spy, Emperor,” agad namang sagot ni Grim sa kaniya.

Tumango lang siya rito bago niya inilipat muli ang tingin sa akin. “If I found out that you are the spy inside my palace, I will not hesitate to cut my ties with you.”

“Then let’s see where this investigation of yours will take you,” I told him, bravely, but to tell the truth, I was getting scared because of the possible results of this investigation.

Hindi na siya nagsalita pa pagkatapos no’n at umalis na ng opisina niya. Naiwan naman akong kasama sina Fawn at Grim na mukhang nag-uusap gamit ang kanilang mga mata. Ang dalawa namang kasama ni Fawn kanina ay parang nauubusan ng lakas na napaupo sa sahig.

I, on the other hand, walked aimlessly inside my palace until I reached my room. Agad kong binuksan ang pinto no’n at umupo sa sahig na malapit sa pader.

It looks like the fate really wanted to play with me, right now. Mukhang pa rin ito tapos na bigyan ako nang napakaraming problema, at mukhang gusto pa ata ako nitong mabaliw sa kaiisip kung ano ba talaga ang dapat kong gawin.

And then I thought of what Elysium had said to me earlier, and the way that Cynth and I fought because of that spy thing. Kahit na nangyari iyon, naroroon pa rin sa puso ko na gusto ko pa rin siyang makasama kahit na alam kong mali na.

“Well it looks like I really needed to decide,” I mumbled to myself.