Duru kâğıttaki soruyu bir kez daha okudu.
“Bunca şey bittikten sonra, kızımın yanında kalacak mısın?”
Babasının yıllar önce yazdığı birkaç kelime, günlerdir önlerine çıkan bütün belgelerden daha ağır gelmişti.
Çünkü bu kez ortada çözülmesi gereken bir cinayet, değiştirilmiş bir kayıt ya da saklanan bir kimlik yoktu.
Sadece onlar vardı.
Duru ile Kerem.
Kerem kâğıdı eline aldı. Uzun süre baktı. Duru onun yüzündeki değişimi izlerken cevabı duymaktan korktuğunu fark etti.
Günler boyunca Kerem’i kaybetmekten korkmuştu.
Önce ölüm yüzünden.
Sonra geçmiş yüzünden.
Şimdi ise her şey sona yaklaşırken başka bir ihtimal vardı.
Kerem kendi hayatına dönebilirdi.
Belki bütün bunlar onları birbirine yalnızca tehlike nedeniyle yaklaştırmıştı.
Duru gözlerini kaçırdı.
Kerem elini tuttu.
“Kalac
