Chapter 102

1121 Words

Hindi ko alam kung bakit masyado akong maag na nagising. Pinilit ko pa ang sarili ko na matulog, pero hindi ko na kaya pang maging payapa ulit. Mukhang sa mga oras na ganito ginigising na lang ako ng mga problema ko. Mukhang sa mga ganitong bagay, ang mga masasamang saloobin ko na lang ang nagiging panggising ko. Noon galit na galit at naiinis ako sa tuwing tutuog ang alarm clock ko, ngayon kahit na di na ako gumamit no'n nagigising na kaagad ako. Mas nakakagising pala ang problema. Ayos din. Dahil nga hindi na ako makatulog, tumayo na lang ako. May panghihina sa katawan ko. Hindi naman na ako nilalagnat, wala na ring sama ng pakiramdam—mali ata. Wala lang ang lagnat pero hindi ang masamang pakiramdam na kahit na anong gawin ko ay hidni na rin mawawala pa sa akin. Walang ksahit na an

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD