“ลูกอิน “
“แม่จ๋า แม่จ๋าตื่นแล้วค่ะลุงภาคย์ “
“เบาๆ นะครับ แม่เจ็บแผล “อัครพลปรามลูกสาวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนอย่างที่สุด เจ้านุ่มนิ่มแสนเปราะบางยิ้มแฉ่งแล้วอ้าแขนให้พ่ออุ้ม
“คิดถึงจังเลย ขอบคุณนะคะคุณภาคย์ที่เป็นธุระรับส่งลูกอินให้ แก้มเกรงใจจังเลย งานก็ไม่ได้ไปทำ “
“หายดีก่อนดีกว่านะ ส่วนเรื่องลูกอิน ผมสะดวกและว่างมากๆ รับส่งเด็กแค่คนเดียว สบายอยู่แล้ว “ภาคภูมิโคลงศีรษะไม่รู้สึกทุกข์ร้อนกับการรับส่งลูกสาวของพนักงานที่เขาแอบชอบ หากไม่มีอัครพลโผล่มาคิดว่าแผนการเอาชนะใจรินรดาคงไม่ใช่เรื่องยากแต่อย่างใด ในเมื่อรู้แล้วว่าผู้หญิงที่ตนหมายปองและทะนุถนอมดูแลมีเจ้าของตามมาทวงคืน เขาก็พร้อมถอยและร่วมยินดี หากผิดพลาดอีกครั้งคราวนี้เขาจะไม่ปล่อยให้ใครมาตัดหน้าอีกแน่
ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่ควรเข้าไปแทรกแซง ครอบครัวควรพร้อมหน้า ลูกอินสมควรได้รับความสุขและความอบอุ่นจากพ่อแท้ๆ เสียที
“พ่อพระ “ภาคภูมิไม
