Ang pangarap ni Hannah na isuot ang kanyang wedding sa simbahan ay natupad. Hindi ko maimagine ang sarili ko kung ano ang itsura ko habang pinagmamasdan ang unti-unting paglapit niya sa harap ng altar. Napakaganda niyang tingnan sa suot niyang wedding dress. Lahat ng mahal namin sa buhay ay umiiyak sa tuwa. Sa tuwa dahil tapos na ang paghihrap ng taong mahal ko. She is finally in peace in heaven. Yes, she already left us. At ngayon ay maginhawa na soya dahil tapos na ang paghihirap niya. Nakakalungkot lang na isipin na hindi sa mismong kasal namin niya naisuot ang kanyang pangarap na wedding gown. Lumapit kami sa harap ng altar para muling tingnan ang magandang mukha ng pinakamamahal kong babae. Karga karga ang aming anak na pinangalanan kong Halia na ang ibig sabihin ay "remembrance

