CHAPTER 27
1283 Words
Chapter 27 : Heartbreaks
I don't wanna be just a memory, baby, yeah
Hoo, hoo, hoo, hoo, hoo, hoo
Hoo, hoo, hoo, hoo, hoo, hoo
Hoo, hoo, hoo, hoo, hoo hoo hooooooooo
"Just leave...and don't came back." Those words...
Just those words, I think mas gumuho ang mundo ko. That's like that... I'm done.
Humakbang ako nang paatras habang ang puso ko ay tila nahahati na ito sa sobrang sakit.
'Yon na lang, 'yon na ang senyales na tapos na kami at tapos na rin ang role ko sa buhay niya bilang asawa niya.
Hanggang doon na lamang ako...
Do I need to beg para hindi na ako umalis? Luluhod pa ba ako sa kanya na muli niya akong tanggapin?
Na for the second time around ay tatanggapin ko ulit ang pangalawang anak niya sa ibang babae?
Magmamakaawa na ako pa rin? Na ako pa rin ang asawa niya?
Pero hanggang kailan ako magiging ganoon? Hanggang kailan ako magiging marupok, martry at t-nga sa pag-ibig?
Hanggang sa ubos na ubos na ako? Eh, sa mga oras na ito ay pagod na ako. Wala na.
So I'm all choked up
But I can't find the words
Every time we say goodbye
Baby, it hurts
When the sun goes down
And the band won't play
I'll always remember us this way,
way, yeah
When you look at me
And the whole world fades
I'll always remember us this way
Oooh, oooh, hmmmm
Oooh, oooh, hmmmm
"S-Salamat..." 'yon na lamang ang kaya kong sabihin bago ako umalis.
Sumisikip ang dibdib, kumikirot ang puso, luhaan at bigong-bigo ako nang umalis mula sa mansion namin kasabay nang pagbuhos ng ulan.
Ganito ba palagi ang taong nasasaktan? Sasalubungin ka kaagad ng malakas na ulan. Na pati ang kalangitan ay nasasaktan sa kinahihinatnan ng isang katulad ko na sawi sa pag-ibig.
Umiiyak gabi-gabi
Walang tinig na naririnig
Nakikipaglaban sa digmaan na talunan
Hanggang kailan
Talo na, pagod na...
Akala ko ika'y sa akin pa pero hindi na pala
Wala na nga ba talaga?
Naglalagalag sa kadiliman
Wala na akong boses, wala na akong boses habang umiiyak. Tanging ang mga luha ko na lamang, sumasabay sa agos, sumasabay sa pagbuhos ng malakas na ulan.
Naliligaw, nalilito, ano nga ba ako sa 'yo
Sino nga ba ako sa 'yo?
Dito sa aking pagkakahimlay
Sa dibdib ko ay parang may nakadagan
Walang kasing lungkot
Walang kasing sakit
"Just leave...and don't came back."
Paulit-ulit, paulit-ulit na nagre-replay sa utak ko ang katagang binigkas niya. Paulit-ulit kong naririnig ang boses niya...
Gusto ko nang bumitaw
Ngunit ayaw pa ng puso
Gusto ko nang bumitaw
May Pag-asa pa siguro
Kalaban ang sarili
Sino bang dapat pumili
Sino nga ba Ako ba o Ikaw
Gusto ko nang bumitaw!
Ohhh...
Ohh.
"A-Ang s-sakit mo pala talagang m-mahalin, Eson," mahinang bulong ko sa hangin.
Bakit ganoon? Bakit ganoon na lamang ako kung mabigo? Hindi lang ito ang unang beses, dahil sa simula pa lang na nakilala ko siya ay ro'n na rin nagsimula ang kabiguan sa puso ko.
Sa katagang iyon ay feeling ko katapusan na ng buhay ko. Sana hindi na lang ako nagmahal? O 'di kaya sana hindi ko na ginawa 'yon, 'no? Ang kunin si Conrad bilang baby maker ng asawa ko.
Kasi ganito pala ang magiging resulta ng lahat ng ginawa ko.
Kung kalungkutan kong
Kaligayahan mo
Kung pagkagapos ko'y paglaya mo
Kung ang sugat sa puso
Kong siyang lunas diyan sa puso mo...
Paano na ako
Magpaparaya ba?
Papakawalan na lamang ba kitang
Buo sa loob
Lumalaban naman ako, eh. Pero wala. Aalis na lamang ako na talunan.
Gusto ko nang bumitaw
May Pag-asa pa siguro
Kalaban ang sarili
Sino bang dapat pumili
Sino nga ba Ako ba o Ikaw
Gusto ko nang bumitaw!
Ohhh...
Ohh...
Gusto ko nang bumitaw
Ohhh...
Ohhhhh...
Sa isang madilim na mundo ko...
Isang yakap ang...
"I told you that I am always here for you when you need a friend, Xena..." I heard him whispering those words as he hugged me tight.
"L-Lay..."
"Pagod ka na ba, Xena?" he added as he caressed my back.
"S-Sobra," nauutal kong wika at parang doon lang lumabas ang boses ko.
Doon lang lumabas ang hikbi ko nang makahanap ako ng karamay. Doon ko lang mas nalaman na kailangan ko rin pala ang isang taong magco-comfort sa akin.
"Kung pagod ka na, Xena ay kailangan mo na ring magpahinga. Hindi ba't sinabi ko na ang pag-ibig ay sobrang sakit nito? Kung kaya't dapat ay magtira ka pa rin ng pagmamahal mo para sa sariling mo. Hindi ang bigay todo ka sa pagbibigay ng halaga at pagmamahal sa isang tao."
Humahagulhol ngunit wala namang nakikinig
Walang magandang mapupuntahan
Kailanman
Ang maling Pag-ibig
Kaya ngayon pipiliin ko muna ang aking sarili
Bago pa magmahal muli
Magmamahalan pa kaya
Magmamahalan pa kaya
Tayong muli...
"P-Pero mahal ko pa rin siya, eh. M-Mahal ko pa rin siya. K-Kahit na ang s-sakit-sakit n-na...Lay. I still love him..." hagulhol ko at yumugyog ang balikat ko.
Gusto ko nang bumitaw
Ngunit ayaw pa ng puso
Gusto ko nang bumitaw
May Pag-asa pa siguro
Kalaban ang sarili
Sino bang dapat pumili sino nga ba
Ako ba o Ikaw
Gusto ko nang bumitaw!
Ohhh...
Ohh.
Pipiliin ko nang sarili
Bibitaw...
Bibitaw na
"Alam ko. Alam ko na mahal mo pa rin siya. Kahit hindi mo sabihin ay alam kong mahal na mahal mo pa rin siya, Xena. Kasi hindi ka iiyak nang ganyan kung hindi ka nasasaktan. Kilala kita. Kilalang-kilala," saad niya sa akin at mariin na sinubsob niya ang mukha ko sa dibdib niya.
"B-Binitawan na niya ako, L-Lay. S-Siya r-rin m-mismo ang bumitaw sa akin sa h-halip na ako dapat. P-Pinapili ko siya...k-kung ako ba o ang anak niya..."
"That's why you need to let him go, too. Stop loving a person who's not worth it. Stop loving a person who doesn't know how to care, to love a person like you na sobra-sobra na ang binigay mo na pagmamahal sa kanya. Try to move on, Xena..."
"H-How come? H-Hindi k-ko k-kaya, Lay, ehm hindi ko kaya dahil siya pa rin! S-Siya pa rin ang tinitibok n-nito, oh!" sambit ko sa malakas na boses habang hinahampas ng palad ko ang dibdib ko kung saan nasa tapat nito ang puso ko.
Masakit, nasasaktan pa rin pero bakit nangingibabaw ang pagmamahal ko sa kanya?
"He didn't deserve you, Xena. You deserve better than him. He's a jerk, a f****d up guy. He's not worth it, your tears, your feelings even your pain, he didn't deserve it all of that. Please, stop. Hayaan mo na munang magpakasal ang puso mo."
Hagulhol ko lang ang maririnig. Sa madilim na lugar, sa gitna ng malakas na ulan. Ang boses ko lang, ang paghikbi ko lang ang siyang maririnig.
"Tama na? Sapat na ang ginawa mo, Xena. Nasa lalaki na 'yon ang pasya kung tuluyan ka na niyang bibitawan. Malay mo naman na hindi pala siya para sa 'yo? Na hindi kayo ang nakatadhana? Na may--"
"Mamahalin ko pa rin siya, Lay. Mamahalin ko pa rin siya. Kahit na...wala na kami. Siya pa rin ang una't huling lalaking mamahalin ko... until my last breath..."
Maybe, Lay is right? I need to let go, the pain but not my feelings from him. Move on.
That's the right things I can do. Move on but doesn't mean, forgetting. Maybe I can move on pero ang sugat, ang scar sa puso ko ay mananatili pa rin.
Ang alaala ay dadalhin ko pa rin sa kung saan man ako dadalhin ng tadhana.
Heartbreak? That's normal. Lahat tayo, na nagmamahal ay ganoon din ang mangyayari.
At oras na para sumuko...
***
Song used:
"Gusto ko nang bumitaw"
By: Morrisette Amon
- Writer
