CHAPTER 28
1639 Words
Chapter 28: Giving up
IN THE middle of the rain and darkness. Binigyan ko pa nang huling sulyap ang mansion namin.
Kung saan naging saksi nito ang lahat ng nangyayari sa akin sa loob ng dalawang taong bilang asawa ni Dr. Kierson Mojeh.
Ang sakit at saya na naramdaman ko. Ang lumgkot at pighati, selos at paglukulang.
"Come on, Xena. It's time to give up on him."
"D-Do I need to give up on him that easily, Lay?" sa nanghihinang boses na saad ko.
"Xena, in many years, you kept fighting your loves for him. Pero nauuwi lang sa sakitan. Try to let go and choose yourself first. Ubos ka na, Xena," Lay told me and he even took a deep breath.
"B-But I love my husband, Lay... He's my world, my everything..."
"Love is a game of lies and truth, of choices and consequences, and of the heart and mind. Most of all, it's a quest for bravery. There will always be complications. It's for you to decide whether you'll continue and hold on or give up and let go. In love, no ends up losing, because the one who gives up will earn the courage to fight for the real one and the one who gold's on will have what he or she deserves," mahabang sabi niya at kumunot ang noo ko.
"Where did you find those lines?"
"I read that from a novel. It must be Nikki Karenina," he said and shrugged his shoulder.
"But, really, Xena. It's time to give up and choose yourself, earn to love yourself too. Let the fate do the rest," he added.
Okay, he's right. Sa ngayon, sarili ko na muna ang pipiliin ko.
"Goodbye, Eson... Please, take care of yourself."
Inalalayan ako ni Lay na makasakay sa kotse niya at may narinig pa ako na isang boses.
Boses ng isang lalaki na tinatawag ang pangalan ko.
"Who was that, Lay?" I asked my friend. Nakatingin siya sa review mirror niya bago niya ako binalingan nang tingin.
"No one, from now on. There's no Kierson in your life, let him go," he said before he started to on the engine.
"Sometimes, we need to give up our love ones for our sake too, Xena."
"YOU can stay in my unit, Xena. I have a spare room, there. What do you think?" Lay asked me, habang nasa biyahe na kami.
"Hindi ba magseselos niyan si A?" I asked him back.
Napayakap ako sa sarili ko nang mas naramdaman ko ang lamig nito. Naka-off na ang aircon ng sasakyan ni Lay pero nilalamig pa rin ako.
"Are you cold?" Hindi ko sinagot si Lay. I just closed my eyes.
Ang sakit ng lalamunan ko, ang mga mata kong mugtong-mugto na. Pati nga ang boses ko ay namamaos na.
"Here." Nanuot sa ilong ko ang mabangong perfume ni Lay at kasabay ng malambot na tela na bumalot sa katawan ko.
I automatically opened my eyes. Malapit ang mukha niya sa akin at mababasa nito ang labis na pag-aalala para sa akin.
"Ang lamig ng mga kamay mo, Xena," aniya nang hawakan nito ang kamay ko.
"And about Arvinne, wala `yong pakialam sa akin," naka-ismid na sabi niya.
"H-Hindi pa kayo in good terms ni A?" gulat na tanong ko sa kanya.
Umiling siya at muling nagmaneho. Hindi ko namalayan na hininto niya ang kotse niya sa gilid ng kalsada.
Niyakap ko na lang din ang coat niya at inamoy-amoy ito.
"Bakit masyadong mabango ang perfume mo?" tanong ko sa kanya.
"What?"
"Gusto ko ang amoy ng perfume mo. Buy me that perfume tomorrow," sabi ko at sininghot ang amoy nito.
Nagtatakang tiningnan ako ni Lay. "Oh...okay," he said.
Pagdating namin sa condominium ay ang mukha ni Dr. Reign ang bumungad sa aming dalawa.
Magulo ang buhok nito at hindi mapinta ang mukha. Ang damit niya na gusot na gusot, parang nagmamadali siya.
"Ano'ng ginagawa rito ng kaibigan mong doktor, Lay?" tanong ko sa kaibigan ko.
"May unit si Reign dito, sa Manila na siya in-assign."
"Ah..." `yon na lang ang nasabi ko bago kami sabay na bumaba mula sa sasakyan niya.
"Cyan!" Patakbong lumapit sa amin ang kaibigan niya.
Mahigpit na hinawakan nito ang magkabilang balikat ni Lay. Naguguluhan namang tiningnan siya nito.
"Bakit?"
"Si A! K-Kailangan ka ni A ngayon!" anito.
"Bakit?" I rolled my eyes nang `yon lang ang itinanong ni Lay sa kaibigan nito.
Base pa lang sa face ni Dr. Reign ay tila may nangyaring masama kay A. Halatang kabado ang doktor at si Lay talaga ang hinihintay niya kanina pa.
"You need to stop her or else, Cyan! Baka hindi na `yon babalik sa `yo ng buhay!" sunud-sunod na sambit nito pero nanatiling walang reaction ang g-go naming kaibigan.
Napailing na lamang ako at bumuntong-hininga. "Nasa mission si A at this moment, Cyan. Na-trapped siya sa underground ng mga Theoseus clan," paliwanag pa nito.
"She can make it, Reign. Don't worry ab--"
"Oh, f*ck, Cyan! Hayon nga at may in-install siyang bombs at kasabay no'n sa puwesto niya. Pati siya..."
Doon na `ata natauhan ang g-go at parang natakasan na ng kaluluwa. Bigla ay namutla ito.
"Alam mo naman na matigas ang ulo ng babae mo," anito.
Tumingin sa akin si Lay pero tinaasan ko lang siya ng kilay.
"Xena... Reign, ikaw na muna ang bahala sa kaibigan ko. At huwag na huwag mong hahayaan na may makalapit sa kanya na lalaki, ha?
"Ano?"
"Maligo ka na muna, Xena. Baka lagnatin ka."
Walang imik na inabot ko lang ang towel na binigay niya sa akin at humiga sa malambot na kama.
Mabilis na hinawakan nito ang braso ko at pilit na pinapatayo. I groaned in frustration.
"You need to take a shower first, Xena. Bago ka maligo, come on. Basang-basa ka ng ulan," tila iritadong wika nito at marahan na tinutulak na ako patungo sa banyo ng unit ni Lay.
"Ano ba... Inaantok na nga ako, eh," nakapikit-matang sabi ko at pati boses ko ay masyado nang mahina.
Gustung-gusto ko na talagang matulog kahit nilalamig ako. Tapos parang tinatamad ako. Dinner time na rin pero pati pagkain ay wala akong ganang kumain.
Naiisip ko pa lang na may mga foods ang nakahain ay para na akong masusuka.
"Maligo ka, Xena. Ako ang mapapahamak kay Cyan kapag hinayaan kita sa gusto mo," tunog pang-tatay na saad niya.
"Go on."
"Oh, h-ll yeah!" sabi ko at tinapik-tapik pa niya ang bibig ko.
"What do you want for a dinner? I'll cook for you."
"D-Dinner? `Kaw bahala," I said and shrugged my shoulder at basta ko na lamang tinanggal ang botones ng blouse ko.
Mabilis na tumalikod siya at kitang-kita ko pa ang pamumula ng pisngi, tainga at leeg niya.
He's cute.
"L-Lalabas na ako," nauutal na wika nito kaya napahalakhak ako.
"Dapat lang," sabi ko rito at nagmamadali na siyang lumabas.
Hinubad ko lahat ang kasuotan ko at tinutok ang katawan ko sa sa shower.
Giving up... Hindi ko akalain na magagawa ko pa ring sumuko. Magagawa ko pa ring isuko ang lalaking mahal ko.
Alam ko, sa mga mata ng lahat. Sa mga mata ng karamihan ay `yon na ang pinaka-magandang desisyon na nagawa ko sa buong buhay ko.
Ang sumuko. Pero masakit pa pala talaga. Nandito pa rin ang kirot sa dibdib ko.
Pero alam ko na sa una pa lang ito. Alam ko na makakaya ko rin `to. Alam kong makakaahon pa rin ako sa pagkakalugmok ko sa kalungkutan at pighati.
Alam ko na magagawa ko pa rin ito. Kayang-kaya ko.
Naihilamos ko ang mainit na tubig at napahinga nang malalim.
That b-tch, nanalo siya. Nanalo siya sa sinasabi niyang laban. F*ck her.
Something popped my mind. Si Hersey.
After the quick shower ay lumabas na ako at may damit na kaagad ang nakahanda sa kama.
Puting shirt at blue pajama. Damit pambabae. Kanino naman kaya `to? Impossible kung kay A ito kasi hindi naman `yon nagsusuot ng pajama.
***
Naabutan ko sa dirty kitchen si Dr. Reign, may niluluto pa siya at naalala ko sa kanya ang asa-- si Eso--Kierson. Urgh! I should stop calling him that name! Dahil pati `yon ay ninakaw na ng ahas na `yon!
"Oh, here you are. Have a sit, Xena. Sandali na lamang ito," sabi pa niya at hindi ko napansin ang isang pigura ng babae na nasa tabi ng ref.
"Oh, may kasama ka pala," sabi ko at tiningnan ko ang babae.
Matangkad siya, siguro nasa 5'7 ang height niya. She's beautiful and she looks like an angel. Morena ang kutis niya. Mahaba ang straight niyang buhok na kulay abo. Maliit at maganda ang shape ng mukha niya. Matangos ang ilong at may pinkish na lips.
"Hi," she greeted me. Pati ang boses niya ay parang boses din ng anghel.
Umupo siya sa kabilang side ng island table. Simple lang ang suot niyang damit. White shirt and blue pajama. Doon ko lang din napansin na ang suot-suot ko pa lang damit ay sa kanya.
"Inabala ka ba ni Dr. Reign para rito, Miss?" untag na tanong ko sa kanya.
Ngumiti siya sa akin at tumango. Bakit masyadong marahan ang bawat kilos niya? Pati ang simpleng pagtango ay tila nag-iingat.
Sinulyapan ko ang lalaking kasalukuyan pang nagluluto at naabutan ko `tong nakatingin sa babae.
Ah...
"Boyfriend mo ba si Dr. Reign?" I asked her at bigla ay namula ang pisngi niya.
Cute! I have this urge to pinch her cheeks! Pero pinigilan ko.
"No. I'm Rose Angelica Plana. Nasa kabilang unit lang ako," sagot niya habang nakangiti pa rin.
Pamilyar sa akin ang pangalan niya. I heard it somewhere pero hindi ko lang maalala.
"Walang hiya pala ang mga doctor, `no?" sabi ko at sinadya ko itong iparinig sa kasama naming lalaki.
"Ah, yeah," sagot ni Rose Angelica at mahinhin siyang tumawa.
A/N:
BEWARE THE WRONG TYPOS DUDE. NOT EDITED.
- Writer
