Chapter 17
2130 Words
a/n:UNEDITED HAPPY READING GOD BLESS US ALL. KEEP SAFE EVERYONE PLEASE PARY FOR OUR COUNTRY OUR WORLD IN JESUS NAME AMEN.
EXODUS 9: 29 Moses said to him, "As soon as I go out of the city, I will spread out my hands to the LORD; the thunder will cease and there will be hail no longer, that you may know that the earth is the LORD'S
Chapter 17
INUUNAHAN ng kaba sa dibdib sa tuwing aabutin ko ang doorknob sa nanginginig ng kamay hindi ako mapakali a minute ago I was ready to give it a try and then another minute naduduwag na ako, gutso kong umiyak at maglupasaya kasi hindi ko alam ang gagawin ko yung pakiramdam na gusto mo pero ayaw mo ang hirap. Dahil alam kong guilty ako may kasalanang malaki ako sa kaniya lalo na ang pagtago ko ng anak naming dun sa parting iyon takot na takot na ako how mch more pa ngayon.
"excuse me ma'am tagabantay po ba kayo or na vivisit lang? kanina pa po kasi kayo eh" anang isang nurse na dumaan.
"ahmm... nag vivisit lang pauwi na rin ako" sabi ko na lang. mukhang hindi aalis ang nurse haggta hindi ako aalis kaya nanlulumong umuwi ako ng condo ng buksan ko ang pinto it was totally darkness ang lungkot.
My condominium seems silent.... Empty....lifeless.... and loveless....
And I here all alone... umupo ako sa kutson na nandoon nahilamos ang kamay sa mata ang daming nangyari sa isang araw sa isang iglap lang my day start good and it end in a bad way...
Nakatanga lang ako at ni hindi na dinapuan ng antok kahit saglit mabilis na tumakbo ang oras alasais ng umaga ng bumalik ako sa hospital hawak hawak ang isang paper bag na may lamang breakfast sana ni hindi pa nga ako nakakalabas mula sa sinasakyang taxi ng makita ko siyang sumakay sai isang SUV naka-alalay pa sa kaniya ang isang magada at banyagang babae, sino iyon?
Ano nga ba ang aasahan ko sa isang Spencer Mazarinn napakadali lang sa kaniya ang mga babae I can easily be replace. Hindi ka pa rin pala nagbabago sa isip-isip ko. pinigilan ko ang luhang gutsong umalpas I saw a beggar beneath on a bench walang pagdadalawang isip na binigay ko iyon doon pilit ang ngiti at mabilis na tumalikod. Walang pwedeng mapuntahan bumalik na lang ako ng condo mag-isa siguro pwede ko ng ayusin ang mga gamit naming maybe conventional family will do, dito muna sila sa Daddy nila iisipin ko na lang na nagbabakasyon ang dalawa kong anak inayos ko ang malilinis na damit ng mga bata at nilagay iyon sa luggage tumawag din ako ng magdadala no'n sa bahay nila ng mabilis na sumagot si Sol kung saan ang bahay nila ng pinatext k okay Pres. Jung. Matapos gawin iyon nilinis ko ang condo I clean the curtain at nagpalit din ako ng sapin sa kama punda I open the washing machine at inumpisahang labhan doon ang mga damit. Isang mararahas na katok na tila magigiba ang pintuan dagling natakot ako na buksan iyon. Kaya imbis na buksan sinarado ko pa nga mabuti iyon tatalikod na sana ako ng maisip nab aka yu!ng intusan kong maghatid ng luggae kay mabilis kong binuksan.
"bakit ang tagal mong buksan! Ngalay na ngalay na ako sa labas hindi mo talaga ako mahal grabe na tiis mo ako!" himutok niya at mabilis na pumasok sa loob ng condo ko dala-dala ang tatlong maleta kaama na doon ang pamilyar na paper bag.
Ng sundan koi to nakita kong nakahilata na siya sa kama at nakalagay ang isang braso sa kaniyang mga mata.
Tila na hinto ang mundo ko sa pagdating niya did he—
Bumangon siya at naghubad ng pantalon
"a-anong ginagawa mo!" pagpigil na tanong ko sa kaniya. Binigyan lang ako nito ng matang nandididlim sa galit?
"pinalayas ako ni Daddy ang sabi niya wala daw siyang pambayad sa nurse na mag-aasikaso sa akin sa asawa ko daw ako magpa-aalaga" he said while this time pouting his lips.
"y-yung mga anak ko" sabi ko bigla.
Tumiim ang bagang niya sa sinabi ko bigla naman ako natakot "wag kang mag-alala alagang alaga ni mamita at ni Dad yung mga anak natin" he said in his so serious tone.
Lingapsan ako nito at tila pulis na ininspeksyon ang bawat sulok ng bahay sumunod naman ako sa kaniya hanngang sa makarating kami ng Cr kung saan gumagana yung washing machine tumingin siya doion sabay tingin sa akin, and I remember myself wearing a cycling short and a sleeveless blouse.
"sa susunod wag kang magsusuot ng ganyan pag bubuksan mo iyong pinto!!!!" pasigaw na sabi niya habang galit nag alit na nakatingin sa suot ko.
"b-bakit?"
"baka makapatay na talaga ako! and your leaving here tss!sa mismong Building pa ng koreanong yun ha!" aniya na talagang galit ang boses.
Hindi ako nakaimik sa sinabi at pareho pa kaming natigilan ng may biglang mag doorbell sa pinto. Tumitig siya doon tila sinusumpa na kung sino man ang lumatok doon. Tumalikod ako at titignan na sana ng hatakin niya ako bigla.
"pumasok ka sa kwarto mapalit ka ng damit ako na ang magbubukas" he said whith his so strict voice at mahinang tinulak pa ako papasok ng kwarto at sinarado iyon.
Mabilis naman akong nakapagpalit ng damit at lumabas sa kwarto tahimik kaya naman ng tuluyan na akong nagpunta sa pinto dun ko nakita kung sino ang bisita.
"unnie! Jagiya!!!!" sabi nila Geum at Pres. Jung, kitang kong may mga bitbit silang disposable tupperwares napatingin ako sa orasan pasado alas dose na pala.
"unnie imi jeomsim meog-eoss ni?" [kumain ka na ban g tanghalian?]
"ajig" sagot ko [not yet]
"wae yo?" [why]
Hindi ako makasagot pano ba naman kasi alam kong galit na siya pero yung ganitong itsura na parang mas nagagalit pa.
"tapos na kayong mag-usap?" tanong niya sa mga bisita "may gagawin pa kami ng ASAWA ko" pinagdiinan niya talaga ang salitang iyon. Ni hindi pa nga nakaksagot ang dalawa ng saraduhan niya nan g pinto.
"uy teka lang.." awat ko.
"subukan mong buksan yan talagang mapapdeport ko yang mga Koreanong hilaw nay an!" banta niya sa akin. hindi naman ako nakaimik.
"s**t!" mahinang mura niya napatingin naman ako sa kaniya his in pain crouching his abdomen nataranta naman ako.
"wag ka kasing maggagalaw yung sugat mo" palala ko dito habang lumapit ako sa kaniya at alalayan siya.
"sinong hindi magagalit" aniya.
"s**t ouch!" aniya sabay yakap sa akin.
"s-saan yung masakit?" nag aalalang tanong ko.
"dito" aniya sabay kuha ng kamay ko at pinatong iyon sa tyan niya. habang nagawa koi yon tila nakayakap tuloy ako sa kaniya hanggang sa naramdaman ko na lang ang kamay niyang nakapalibot sa bewang ko. napatigil tuloy ako sa pagcheck ng sugat niya ng bigla niya akong kargahain at umupo sa sofa he was seating and I was like seating on his lap.
"y-yung sugat mo" pag-papalala ko sa kaniya at pilit ibinababa ang paa paalisa kadungan niya.
"f*****g stay Caroline!" he said in gritted teeth.
Natakot naman ako kaya napirmi ang pag upo ko hawak niya ako sa bewang habang ang isang kamay niya naman ay sa braso ko nakaala-lay I am not comfortable sa pwesto namin kaya medyo iniangat niya ang paa kong nakababa at pinirmi iyon sa gilid sinusudan lang ng mata ko ang pinaggagawa niya hanggang sa hinatak niya ako dahilan parang sumalampak ako sa matigas niyang dibdib
"andaming mong utang sa akin, I need your payment now" he said huskily, at agarang sumumsob sa leeg ko, I felt an electricity travelling through my veins. Naging mapaghanap ang aniyang mga kamay he managed to pull my t-shirts off, mabilis na kinalas ang bra at sinapo ang mayayaman kong dibdib.
"I missed you so much baby" aniya at sinibasib ako ng halik sa labi. Ramdam ko ang galit na tila magdugo na ang labi ko sa ginagawa niya. I felt a rod hard still poking my stomach...
"I miss my wife so damn much" aniya ng matapos niya akong halikan at ang mayayaman ko namanamng dibdib ang kaniyang pinuntirya. I was aming for a hard bite but it turns out into a gentle kiss ng buksa ko ang mata nakatitig pala siya sa akin. hindi niya inaalis ang titig sa akin habang naglalakbay ang kamay niya pababa sa short na suot ko sinalat salat nito ang prteng tyan ko tila may isang bagay na hinahanap.
"you did'nt undergo cesarian section?" tanong niya.
Umiling lang ako sa sagot niya pumikit siya ng mariin habang umusog paakyat na naman sa mukha at binaon ang mukha sa aking leeg. "it's painful right? When you give birth?" bulong niya habang humahaiik.
"m-medyo p-pero nakaya ko naman ilabas sila" mahinang sagot ko.
"tangina.... Wala man lang ako sa tabi mo nung nanganak ka" aniya. Namumuo ang luha ko sa mata kaya napatingin ako sa taas para hindi iyon tumulo. Mabuti na rin din at naksubsob siya sa akin kaya hindi niya nakikita iyon.
"we have a baby girls I want a baby boy this time" sabi niya sa akin.
Napaawang ang labi ko dahil sa sinabi niya...
"y-you have a baby boy diba?" mahinang mahina na tanong ko ewan ko nga lang kung narinig niya.
"that's why you run away and hide from me because you believe Janellah's son is mine.." aniya na naghihimutok sa galit.
"a-anak mo naman diba?" takot na tqnong ko.
"tss... alam mo bang isang babae lang ang paulit- ulit kong aanakan"aniya oh my gulay yung bibig mo Mazarinn.
"hindi pwede yung sugat mo" alobi ko sabay pilit inaalis ang katawan niya s aakin.
"may sguat lang ako but my I am capable of doing it" aniya.
"k-kahit na hindi pa rin pwede, mabibinat ka kaya wag kang makulit" sabi ko pa
"babalik na sa akin I don't want you to work here anymore" aniya.
"hindi pwede my kontrata akong pinirmahan" rason ko.
"with your fake identity mind you Mrs. Mazarinn may kontrata ka ring pinirmahan na hindi mo tinapos" rason niya pabalik sa akin. napakagat labi ako ng matanto ang sinabi niya sisingilin niya pa ako o kakasuhan?
"magbabayad na lang ako" sabi ko.
"I don't accept money as payment" aniya ng pasuplado pa rin. Ang gulo ng isang to.
"p-paano ko ngayon babayaran?"
"madali lang naman—" aniya. At ngumiti na tila nakajackpot siya ng malaki.
~
Paano ko aalagaan eh parang buntot ko itong nakasunod sa akin nasa UH tower kami ngayon, at dahil hindi pa nga siya gaanong nakakagalaw dahil sa sugat niya kaya ako na mismo ang nagvolunteer na maging assistant niya subalit mukhang mali yata na nagvolunteer ako eh, wala na siyang ginawa kundi bumuntot lang sa akin ni hindi ako pinapayagan nito na mawala sa paningin niya.
"kukunin ko lang yung bag" sabi ko dahik hindi niya pa din binibitawan ang kamay ko.
"don't mind that may kukuha na niyan" pasupladong sabi niya sabay hatak sa akin papasok sa elevator.pang tatlong linggo ko ng nakabalik dito at mukhang sanay naman ang mga empleyado sa araw araw naming eksena. Kahit nga ang mga kaibigan kong sila Jhonny tessa at richy ay hindi makalapit sa akin pano ba naman kasi papasok kami sa opisina niya kung hindi nakahawak sa kamay ko habang nagbabasa ng email sa ipad niya ang gagawin uupo ako sa couch hihiga naman siya sa hita ko at doon magbabasa ng mga contract deal kamusta naman daw iyon? Tapos palagi pa kaming halfday sa hapon naman nagkukulong lang kami sa bahay magluluto siya kakain kami mag vivideocall sa mga bata tapos matutulog. Yun lang ang pinasalamat ko na hindi niya ginagawa yung una niyang plano I am not yet ready to give myself again to him lalo pa't we never again talk the past, hindi rin sya nagsasalita kaya naman tila tubig ako na sabay lang sa agos niya. siya palagi ang nasusunod but this past few weeks palagi siyang nagigising ng hating gabi at may katawagan sa cellphone minsan naman sa parang nag vivideocall pa sila mukhang international call dahil hindi magkatugma yung time frame eh.ibang lenggwahe rin ang sinsabi siguro French word iyon. At ito na rin ang magkakasunod na araw na nagvivideocall sila ng hatinggabi kailangan na bang kabahan ako?
Dahan-dahan at walang ingay kong bahagyang binuksana ng kwarto. Nakaupo siya sa sofa at nakaheadset pilit kong inaninag ang kavidoecall niya at ewan ko ba kung bakit kasi biglang napahinto ako ng makita ko kung sino ang babaeng iyon, yun ang babaeng sumundo sa kaniya sa hospital ng makita ko the blonde girl it was her.
"take care Phie love you too see you soon" rinig kong sagot niya.
Napakakuyom ako ng palad wala ka talagang kapagudan Mazarinn pinaglalaruan mo na naman ako.
empressJIA
- Writer
